บทที่ 112 บอสเผย...คงไม่ได้แค้นอะไรใช่ไหม

เฉียวเหลียงมองถ้วยบะหมี่ร้อนๆ ในมือจากนั้นก็หันมองตัวเลขบนหน้าจอ เลขสามหนึ่งตัวกับเลขศูนย์สามตัว

“สามพันหยวน!

“เจ้าของบริษัทนี้เป็นเศรษฐีเหรอ!”

เฉียวเหลียงอึ้งไป ปกติเขาได้คลิปละแค่หนึ่งพันหยวน

บางครั้งก็ได้หนึ่งพันห้าร้อยถึงสองพันหยวน แต่ส่วนใหญ่จะมีข้อแม้ที่ต้องทำตามเยอะและมีมาไม่ค่อยบ่อยนัก

ลูกค้าใหญ่เสนอราคาให้สามพันหยวนเลยเหรอ

ถ้ารับงานนี้ก็น่าจะต่อชีวิตไปได้อย่างน้อยอีกครึ่งเดือน!

เฉียวเหลียงหายเหนื่อยอ่อนทันใด “ได้เลยครับ! ให้ทำคลิปแบบไหน ช่วยอธิบายให้ฟังคร่าวๆ ได้ไหมครับ”

ขอแค่มีเงินก็ทำได้ทุกอย่าง

ลู่หมิงเหลียงส่งบทที่เผยเชียนเขียนไปให้เฉียวเหลียง

“อาจารย์เฉียวครับ ที่ส่งไปคือบทนะครับ มีข้อแม้แค่ต้องอ่านตามบทอย่างเคร่งครัด ช่วยเตรียมอุปกรณ์ที่ต้องใช้ด้วยนะครับ ถ้าโชว์หน้าได้จะดีมาก ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แต่ห้ามแก้บทเด็ดขาด มีข้อแม้แค่ข้อเดียว นอกจากนั้นก็ไม่มีอะไรอีก เดี๋ยวผมจะส่งคลิปตัวเกมบางส่วนให้ทีหลัง”

เฉียวเหลียงกดดาวน์โหลดเอกสาร หลังจากอ่านจบก็คิดขึ้นว่า

นี่ล้อกันเล่นหรือตั้งใจจะกวนบาทากัน

แค่อ่านคร่าวๆ ก็อายจะแย่แล้ว จะให้อัดคลิปตามนี้จริงๆ เหรอ

แถมยังบอกว่าถ้าโชว์หน้าได้จะดีมากอีก

ตั้งใจจะทำให้ฉันขายหน้ารึยังไง

ฉากหน้าดูเหมือนเป็นงาน แต่จริงๆ คือตั้งใจจะทำลายอาชีพกันนี่หว่า!

เฉียวเหลียงตอบกลับทันที “ผมรับงานนี้ไม่ได้ ไปหาคนอื่นแทนเถอะครับ ถึงผมจะเป็นนักสร้างคอนเทนต์ตัวเล็กๆ แต่ผมก็มีศักดิ์ศรี!”

ลู่หมิงเหลียงเงียบไปครู่หนึ่ง

“งั้นสี่พันหยวนเป็นไงครับ”

แม่งเอ๊ย…

เฉียวเหลียงรู้สึกหดหู่ขึ้นมา

ไอ้นี่รวยจริง แค่เงินที่เพิ่มให้ก็เท่ากับเรตปกติที่ได้รับจากบริษัทอื่นแล้ว…

แต่ให้ทำแบบนี้ก็ไม่ค่อยคุ้มเงินที่จะได้เท่าไหร่

“ขอผมลองเล่นเกมได้ไหมครับ” เฉียวเหลียงถาม

ลู่หมิงเหลียง “ต้องขอโทษด้วยครับ ตอนนี้เรากำลังทดสอบเกมกันอยู่ ไม่สะดวกปล่อยให้ลองเล่น แต่เราส่งคลิปให้ไปตัดต่อเพิ่มเติมได้ครับ”

เฉียวเหลียงพูดอะไรไม่ออก

ทั้งบท ทั้งคลิปและภาพ บริษัทนี่เตรียมให้หมดแล้ว

ทุกอย่างดูง่ายดายมากๆ เขาไม่ต้องคิดบทเอง ไม่ต้องตัดต่อใส่เอฟเฟ็กต์อะไรมากมาย ที่ต้องทำก็แค่กลั้นใจพูดตามบทและใส่คลิปจากเกมเข้าไป พอลงคลิปก็ได้เงินเลยสี่พันหยวน

ทุกอย่างฟังดูดี ติดอยู่ที่ว่าลงคลิปไปแล้วกระแสตอบรับจะเป็นยังไง

อาจจะไม่ได้โดนด่าว่าลงคลิปหาเงินอย่างเดียว

แต่อาจโดนด่าว่าทำ ‘คลิปชุ่ยๆ’ เพื่อหาตังค์!

เฉียวเหลียงยังไม่ทันคิดได้ว่าจะตอบอะไรกลับไปดี ลู่หมิงเหลียงก็ส่งคลิปจากเกมมาให้

เป็นคลิปจากเกมนักออกแบบเกมที่ต้องการให้โฆษณา

คลิปที่ส่งมาเป็นเวอร์ชันที่ไม่มีเสียงพากย์

นักสร้างคอนเทนต์ต้องอัดเสียงพูดของตัวเองอยู่แล้ว จะให้มีสองเสียงพูดพร้อมกันก็ไม่ได้ เผยเชียนจึงบอกให้ลู่หมิงเหลียงตัดเสียงพากย์ออกก่อนส่งไปเป็นเนื้อหาไว้ทำคอนเทนต์

เฉียวเหลียงเปิดดูคลิปแรก เป็นคลิปตัวละครวิ่ง

คลิปที่สอง ก็ยังวิ่งอยู่

คลิปที่สามและสี่…

ก็มีแต่วิ่งกับวิ่ง!

แต่ละคลิปแตกต่างกันแค่รายละเอียดในห้อง แต่ละรอบ ตัวละครจะเข้าประตูคนละบาน เฉียวเหลียงไม่เข้าใจเลยว่าเกมต้องการจะสื่ออะไร

งานภาพทำออกมาได้ดี สวยงาม และมีเอกลักษณ์

แต่ในภาพรวมดูเป็นเกมกากๆ เกมหนึ่ง

เฉียวเหลียงคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบกลับไป “งั้นผมขอเอาไปลงคลิป ‘สับเละเกมขยะ’ ได้ไหมครับ”

เงินสี่พันหยวนช่างเย้ายวนใจ เป็นเงินก้อนใหญ่ที่เฉียวเหลียงไม่อยากจะทิ้งไปเพราะความดื้อดึงของตัวเอง

แน่นอนว่าถ้าปล่อยงายชุ่ยๆ ไป คนดูได้เกลียดเขาเอาแน่

แต่ถ้าลงเป็นคลิปสับเละเกมกาก เขาก็พอจะกู้สถานการณ์ได้บ้าง