บทที่ 116 คลิปใหม่ ‘ผลงานเทพสร้าง’!

ผ่านไปชั่วโมงกว่าๆ เฉียวเหลียงก็เล่นเกมจบไปหนึ่งรอบ

เห็นได้ชัดว่าเกมนี้อยากให้ผู้เล่นเล่นซ้ำหลายรอบ หลังจากเล่นจบหนึ่งรอบ ผู้เล่นจะถูกส่งกลับไปที่ห้องแรกและเริ่มต้นเกมใหม่อีกครั้ง

แตกต่างตรงที่เมื่อเริ่มเล่นรอบที่สอง ผู้เล่นจะมีเงินทุนเริ่มต้นตามการเล่นรอบที่แล้ว

ในเกมบางประเภทอย่างแนว MMORPG ที่ต้องการทุนสร้างสูง ถ้าเพิ่งเริ่มเล่นแล้วพยายามเลือกสร้างเกมแนวนี้จะมีโอกาสสำเร็จอยู่ที่ศูนย์เพราะขาดเงินทุน เว้นเสียแต่ว่าจะตอบตัวเลือกถูกทุกข้อ

แต่เมื่อเริ่มเล่นรอบที่สองพร้อมกับเงินทุนตั้งตน โอกาสสร้างเกมฟอร์มใหญ่สำเร็จก็จะเพิ่มขึ้น

เฉียวเหลียงไม่ได้เริ่มเล่นรอบที่สองทันที เขาจมดิ่งอยู่ในภวังค์ความคิด

เกมนี้…ค่อนข้างพิเศษ!

เป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย

เฉียวเหลียงตะลึงไปตั้งแต่ตอนเริ่มเกม เกมนี้ผิดจากแนวคิดอันคุ้นชินของเขาจนต้องโยนความรู้เกี่ยวกับเกมที่มีทิ้งไปหมด

เกมนี้ชื่อว่าเกมนักออกแบบเกม เนื้อหาเกมก็ตามชื่อเลย ผู้เล่นจะได้รับบทบาทเป็นนักออกแบบเกมและได้สร้างเกมที่จะโดนตลาดประเมินในตอนจบ

ตอนเริ่มเกมไม่ค่อยมีอะไรโดดเด่นน่าสนใจจนเฉียวเหลียงคิดอยากจะเลิกเล่น

ถึงจะใช้ได้ทั้งเมาส์และจอยเกม แต่ผู้เล่นก็ทำได้แค่เดินไปเรื่อยๆ กับเปลี่ยนมุมมอง ทั้งเกมมีแค่วิ่งไปรอบๆ ขนาดประตูยังเปิดให้อัตโนมัติ ไม่จำเป็นต้องกดปุ่มอะไรเพื่อเปิด ไม่ต้องหวังเลยว่าจะมีโหมดต่อสู้

หลังจากเข้าไปในห้องและเลือกประตูก็จะเข้าสู่ช่วงต่อไปของเกม

ถ้าไม่ใช่เพราะสไตล์ภาพที่โดดเด่นและฉากต่างๆ ในห้องที่ทำออกมาได้อย่างดีเยี่ยม อาจารย์เฉียวคงจะเลิกเล่นไปตั้งแต่ช่วงแรกแล้ว

สิ่งหนึ่งที่น่าหงุดหงิดมากคือเสียงพากย์

ตอนแรกเฉียวเหลียงคิดว่าจะมีเสียงพากย์แค่ช่วงปูภูมิหลังของเกม แต่พอเล่นต่อไปก็พบว่าเสียงพากย์เป็นผีตามติด คอยส่งสัญญาณบอกการมีอยู่ของมันอยู่ตลอด

กวนประสาทตลอด ไม่หุบปากเลยโว้ย!

ทุกครั้งที่เข้าไปในห้องแล้วต้องเลือกตัวเลือก เสียงพากย์ก็จะให้คำแนะนำด้วยน้ำเสียงยั่วยุกวนบาทา

เช่น ตอนที่ต้องเลือกระหว่างตั้งเพดานค่าใช้จ่ายสูงกับตั้งเพดานค่าใช้จ่ายต่ำ เสียงพากย์ก็จะพยายามอย่างเต็มที่ในการล่อลวงให้ผู้เล่นเลือกตั้งเพดานค่าใช้จ่ายสูง

ที่แย่ที่สุดคือเสียงพากย์น่าจะเป็นผู้จัดการฝึกหัดมืออาชีพเพราะด่าเก่งเหลือเกิน!

ถ้าไม่เลือกตามที่เสียงพากย์แนะนำก็จะโดนด่า

ถ้าเลือกทำตามแล้วพลาดก็โดนด่าเหมือนเดิม

สรุปคือเสียงพากย์ทำหน้าที่ยัดเยียดความคิดผิดๆ ให้ จากนั้นก็โจมตีทำลายความมั่นใจของผู้เล่น คำพูดคำจาแต่ละอย่างร้ายกาจเสียจนอยากจะวิ่งไปกระทืบ

มีหลายครั้งที่เฉียวเหลียงหงุดหงิดมากเสียจนอยากมุดจอไปลากตัวไอ้เสียงพากย์เวรนี่ออกมาอัดให้น่วม

เฉียวเหลียงงงมากว่าจะมีเสียงพากย์ไปทำไม

มีไว้กวนประสาทผู้เล่นเหรอ ไม่เห็นจะเข้าท่าเลย!

สับสนปนหงุดหงิด สองอย่างนี้คือความประทับใจแรกหลังจากได้ลองเล่นเกม

แต่พอเล่นไปเรื่อยๆ อาจารย์เฉียวก็รู้ต่างออกไป

เขาพบว่าเจ้าเสียงพากย์สุดกวนนี่คือแก่นหลักที่ซ่อนอยู่ของเกม!

ถ้าตั้งใจไม่เลือกตามที่เสียงพากย์แนะนำ เสียงพากย์ก็จะมีการตอบสนองเปลี่ยนไปเรื่อยๆ

เริ่มแรกเสียงพากย์จะดูเหมือนไม่ได้สนใจและแสร้งทำเป็นไม่รู้อะไร

จากนั้นเสียงพากย์จะค่อยๆ ทำตัวน่าหงุดหงิดขึ้นเรื่อยๆ เริ่มบอกผู้เล่นว่าถ้าไม่ฟังจะเกิดอะไรขึ้น

จากนั้นก็จะทำตัวเกรี้ยวกราดขึ้น เริ่มใช้ถ้อยคำดุดันรุนแรง ปล่อยทุกอย่างที่มีใส่ไม่ยั้ง

หลังจากพ่นไฟใส่ไม่หยุดก็จะจบที่ระเบิดลง

สุดท้ายเสียงพากย์ก็จะเข้าสู่ช่วงยอมรับสภาพที่เกิดขึ้น แล้วบอกผู้เล่นว่าแกมันไร้ประโยชน์พร้อมแสดงท่าทีประมาณว่า ‘ฉันจะจับตาดูแกเงียบๆ ว่าจะทำอะไรได้อีก’

เสียงพากย์จะตอบสนองแตกต่างกันไปในฉากจบแต่ละแบบ ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าสนใจมาก

ถ้าผู้เล่นทำตามที่แนะนำแล้วผลลัพธ์ออกมาไม่ดี เสียงพากย์ก็จะตอกย้ำอย่างเลือดเย็น มันจะด่าผู้เล่นว่าเป็นพวกหูเบาเชื่อคนง่าย ไม่มีความคิดเป็นของตนเอง สมแล้วที่ไม่ประสบความสำเร็จ

ถ้าผู้เล่นไม่ทำตามที่แนะนำแล้วผลลัพธ์ออกมาไม่ดี เสียงพากย์ก็จะด่าซ้ำเหมือนเดิม โดยจะบอกว่าถ้าฟังตามที่พูดก็ไม่พลาดแบบนี้หรอก สมควรแล้ว

ถ้าผู้เล่นไม่ทำตามที่แนะนำแล้วผลลัพธ์ออกมาดี เสียงพากย์ก็จะยืนกรานว่าถ้าฟังตามที่มันแนะนำคงจะประสบความสำเร็จยิ่งใหญ่กว่านี้ไปแล้ว!

ถึงจะยังพูดจาประชดประชันอยู่ แต่พอผู้เล่นประสบความสำเร็จ น้ำเสียงของเจ้าเสียงพากย์จะฟังดูขุ่นเคือง น่าสนใจเลยทีเดียว

เฉียวเหลียงเริ่มนึกสนใจคนพากย์เสียงและสงสัยว่าพากย์แบบนี้ได้ยังไง เขาพากย์เสียงออกมาได้ดีมาก แถมยังรู้ความแตกต่างระหว่างอารมณ์แต่ละแบบด้วย!

ระหว่างที่โดนเสียงพากย์ด่าทออยู่ เฉียวเหลียงก็พบจุดที่น่าสนใจหลายจุดของเกมนี้

พอดูดีๆ สไตล์ภาพของเกมนี้ไม่ใช่แค่ ‘ดี’ แต่เป็น ‘ดีมากๆ’!

ภาพแต่ละฉากช่วยเสริมสร้างบรรยากาศให้เกมได้ดีมากๆ พอเอาไปรวมกับเพลงและเสียงประกอบที่ลงตัวก็ทำให้ฉากดูสมจริงมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นห้องเล็กหรือห้องใหญ่

สไตล์ภาพที่เป็นเอกลักษณ์ทำให้งานภาพของเกมโดดเด่นและมีระดับมาก

ตั้งแต่การเล่นรอบที่สองเป็นต้นไป พอได้ลองเลือกตัวเลือกแบบต่างๆ ดู เฉียวเหลียงก็ไปถึงฉากจบแต่ละแบบ ซึ่งก็ทำให้เขารู้สึกประหลาดใจสุดๆ!

รอบแรก เขาเลือกตั้งเพดานค่าใช้จ่ายสูงตามที่เสียงพากย์แนะนำ ทำให้เกมที่ได้มีชื่อเสียงไปในทางลบ ถึงจะทำเงินได้ แต่เกมก็ไม่ได้มีทีท่าว่าจะอยู่รอดในตลาดได้นาน เสียงพากย์จึงใช้จุดนี้มาด่า

รอบที่สอง เฉียวเหลียงเอาใจผู้เล่นด้วยการเลือกใช้วิธีที่เป็นมิตรและไม่แพงสำหรับผู้เล่น สุดท้ายเกมก็ทำเงินได้ไม่พอเพราะผู้เล่นเสียเงินให้เกมน้อยเกินไป ทำให้ไม่สามารถหาเงินทุนคืนได้ เลยโดนเสียงพากย์เยาะเย้ยเข้าอีกครั้ง