บทที่ 132 มือขวาตัวจริง!

ร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู

เผยเชียนนั่งอยู่ที่โซนคาเฟ่ กำลังจิบดรายมาร์ตินี่ที่จางหยวนเพิ่งชงให้ ถึงสีหน้าจะดูปกติ แต่ดวงตาของเขากลับฉายแววเศร้าสร้อย

ในร้านอินเทอร์เน็ตอันว่างเปล่า บอสเผยเป็นเหมือนหิ่งห้อยยามราตรี เขาเด่นสะดุดตามาก

จางหยวนกับหม่าหยางกำลังกระซิบกระซาบคุยกันหลังเคาน์เตอร์

“ทำไงดี บอสเผยมาลงโทษเรารึเปล่า น้องหม่าสนิทกับบอสเผยนี่ หาทางจัดการเรื่องนี้ให้ที…”

หม่าหยางทำหน้าจริงจัง แววตาดูแน่วแน่

“ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวผมรับผิดชอบเรื่องนี้เอง!

“ถ้าพี่ไม่ได้ทำงานที่นี่ต่อ ยังไงซะผมก็สนิทกับพี่เชียน น่าจะหางานใหม่ให้พี่ได้

“แต่เอาจริงๆ เราก็ทำตัวน่าขายหน้าจริงๆ หวงซื่อปั๋วถ่ายซีรีส์ดังได้ ขนาดเกมที่ลู่หมิงเหลียงรับผิดชอบยังขายดีเป็นเทน้ำเทท่าเลย! มีแต่เราที่ขาดทุนไม่หยุด แย่จริงๆ!”

จางหยวนโอดครวญ “น้องหม่า ไม่ใช่ว่าพี่จะปัดความรับผิดชอบนะ เราเสนอวิธีการไปตั้งเยอะแต่บอสเผยปัดตกหมดเลย”

หม่าหยางส่ายหน้า “อย่าคิดแบบนั้นสิพี่

“พี่เชียนน่าจะคิดถึงในระยะยาว ไอเดียลดราคากับจัดโปรโมชั่นของเราอาจจะทำลายภาพลักษณของร้านได้ พี่เชียนเลยไม่ยอมให้ทำ

“สุดท้ายแล้วเราก็มีความสามารถไม่มากพอที่จะคิดหาวิธีทำเงินให้ร้านตามทิศทางที่พี่เชียนกำหนดให้

“ดูอย่างหวงซื่อปั๋วสิ ผมไม่เคยคิดเลยว่าเจ้านั่นเก่งกว่าผม แต่ครั้งนี้เจ้านั่นก็ทำได้ดีจริงๆ

“พี่เชียนไม่ยอมให้รับสปอนเซอร์รายย่อยเพราะจะเสียภาพลักษณ์ เจ้าพวกนั้นก็ถ่ายสองซีซั่นแรกด้วยใจรักล้วนๆ ไม่สนผลกำไร สุดท้ายเว็บอ้ายลี่เต่าก็มาขอซื้อลิขสิทธิ์เผยแพร่ซีซั่นสาม จู่ๆ ก็พลิกกลับมาทำกำไรได้เฉย!

“นั่นแหละคือสิ่งที่เราขาดไป”

จางหยวนพยักหน้า “น้องหม่าพูดถูก ถ้าคิดแบบนี้ก็โทษใครไม่ได้นอกจากตัวพี่เอง”

“เฮ้ย อย่าพูดแบบนั้นสิพี่ หลักๆ แล้วผมต้องเป็นคนรับผิดชอบเรื่องนี้” หม่าหยางส่ายหัว “พี่ช่วยผมเต็มที่ รับผิดชอบตั้งสามหน้าที่ บางครั้งก็ช่วยดูเรื่องการเงินของร้านด้วย พี่ทำงานหนักมาก”

จางหยวนรู้สึกเศร้าใจ ดูเหมือนว่าวันคืนที่จะได้รับเงินเดือนรวดเดียวสามตำแหน่งกำลังจะปิดฉากลงแล้ว

ร้านอินเทอร์เน็ตขาดทุนมาโดยตลอด บอสเผยต้องมาปรับโครงสร้างร้านแน่ๆ พอถึงคราวจัดการเรื่องพนักงานและต้องหาคนผิด ในเมื่อหม่าหยางสนิทกับบอสเผยอยู่แล้ว มันก็หมายความว่าคนที่ต้องรับผิดทุกอย่างต้องเป็นจางหยวน…

หม่าหยางกับจางหยวนรู้สึกหวั่นใจสุดๆ

ในที่สุดหม่าหยางก็ตัดสินใจเดินไปหาเผยเชียน

…

เผยเชียนจิบมาร์ตินี่พลางมองออกไปตรงถนนผ่านผนังกระจก

ในสายตาของเขามีหน้าจอระบบปรากฏอยู่

<ระบบแปลงความมั่งคั่ง>

<เจ้าของ: เผยเชียน>

<อัตราแปลงกำไรอยู่ที่ 100:1 อัตราการขาดทุนอยู่ที่ 1:1>

<วันปิดบัญชีครั้งต่อไป: อีก 8 วัน>

<เงินทุนระบบ: 2,740,000 (↑1,740,000)>

<ความมั่งคั่งส่วนบุคคล: 46,857.6>

<ภารกิจพิเศษประจำรอบ: บริษัทจะต้องตั้งหน้าร้านใกล้บริเวณที่คนพลุกพล่านหรือบริเวณมหาวิทยาลัย [สำเร็จ]>

<รางวัลที่จะได้รับเมื่อปฏิบัติภารกิจพิเศษสำเร็จ: เพิ่มเงิน 10% หลังดำเนินการแปลงค่าเงิน>

ช่างน่าหดหู่!

เขาผลาญเงินไปทั้งหมดเท่าที่จะทำได้ ให้สวัสดิการพนักงานไปสุดๆ จนคิดทางอื่นไม่ออกแล้ว

พอเห็นเงินทุนระบบพุ่งขึ้นไม่หยุด เผยเชียนก็ได้แต่ยอมจำนนให้กับโชคชะตา

แต่ถ้ามองในแง่ดี ทุกครั้งที่เงินทุนระบบเพิ่มขึ้นก็เท่ากับความมั่งคั่งส่วนบุคคลของเขาเพิ่มขึ้นด้วยเหมือนกัน

ถึงจะใช้อัตราแปลงที่ 100:1 แต่เขาก็ทำให้ตัวเองขาดทุนไม่ได้อีกแล้ว ดังนั้นเป็นแบบนี้ก็ถือว่าดีมากแล้ว…

เผยเชียนทำได้แค่ปลอบใจตัวเอง

ระหว่างที่กำลังทุกข์ใจอยู่ หม่าหยางก็เดินเข้ามาหา