บทที่ 136 ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว เดี๋ยวฉันจัดการเอง!

ไม่นานแผนอัปเดตเกมต่างๆ ก็ถูกจัดสรรเสร็จสรรพ

สำหรับรายละเอียดการอัปเดตเกมแต่ละเกม เผยเชียนไม่ได้สนใจอะไรมาก ปล่อยให้ลู่หมิงเหลียงเป็นคนจัดการ

เผยเชียนไม่ได้มองเรื่องนี้ในแง่ร้าย

เขารู้ว่าอัปเดตใหม่และ DLC ที่ปล่อยไปต้องทำเงินได้แน่นอน แต่ถึงจะทำเงินได้ ก็ไม่ได้เป็นจำนวนที่เยอะขนาดนั้น

เนื่องจากสามารถคุมรายรับของเกมพวกนี้ได้ เผยเชียนเลยไม่ได้เครียดอะไรมาก

ถ้าเกมพวกนี้ดันขาดทุนขึ้นมาคงจะเป็นเรื่องที่วิเศษสุดๆ!

หลังจากเปลี่ยนวิธีคิด ชีวิตก็ดูดีมีความสุขขึ้น

ประชุมเสร็จ เผยเชียนเตรียมตัวไปที่ร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู เขาอยากสรุปรายละเอียดเรื่องเปิดสาขาใหม่ให้เร็วที่สุด จะได้จัดเตรียมและปรับปรุงสถานที่หลังช่วงวันหยุดวันแรงงานแห่งชาติ

ถ้าปรับปรุงร้านเสร็จภายในหนึ่งเดือน เดือนถัดไปก็จะเริ่มขาดทุนได้ ทันรอบปิดบัญชีครั้งต่อไปพอดี เวลาเหมาะเหม็งมาก

ตอนที่เผยเชียนกำลังเดินออกจากห้องประชุม หม่าอี้ฉวินก็เข้ามาทัก

“บอสเผยครับ ขอผมคุยเป็นการส่วนตัวด้วยได้ไหมครับ”

เผยเชียนผงะไปเล็กน้อย แต่ก็พยักหน้าตอบ “ได้ครับ เดี๋ยวไปคุยกันที่ห้องทำงานผม”

เผยเชียนชอบหม่าอี้ฉวิน

ตัวนำโชคเป็นอะไรที่หายากมาก

จนถึงตอนนี้ หม่าอี้ฉวินขยันทำตามคำสั่งที่ได้รับมอบหมายมาโดยตลอด งานที่ว่าคือเรียนรู้ปรัชญาการออกแบบเกมขั้นสูงของบอสเผย นอกจากนั้นแล้วก็ไม่ได้ทำงานอะไรจริงๆ จังๆ เลยสักชิ้น

เผยเชียนพึงพอใจเป็นอย่างมาก

ถ้าพนักงานทุกคนเป็นเหมือนหม่าอี้ฉวิน เผยเชียนคงเครียดน้อยลง

“มีอะไรเหรอ” เผยเชียนนั่งลงตรงโต๊ะทำงานก่อนจะผายมือไปที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม เชิญให้หม่าอี้ฉวินนั่งลงตาม

หม่าอี้ฉวินดูกระอักกระอ่วนใจเล็กน้อย หลังจากอึกอักอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พูดขึ้น “บอสเผยครับ คือผมมีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง ตอนนี้เขามีปัญหานิดหน่อย…”

เผยเชียนยิ้ม “คุณหมายถึงตัวเองเหรอ ไม่เป็นไร ถ้าเจอปัญหาอะไรก็บอกผมได้เลยตรงๆ เดี๋ยวผมให้คุณหยุดงานสามวันแบบจ่ายค่าจ้างให้ไปจัดการปัญหาก่อน เสร็จแล้วค่อยกลับมาทำงาน”

หม่าอี้ฉวินรีบส่ายหน้า “ไม่ใช่อย่างนั้นครับ บอสเผยเข้าใจผิดแล้ว ผมหมายถึงเพื่อนผมจริงๆ

“ผมกับหวงซื่อปั๋วทำงานที่ฉางหยางเกมส์มาก่อน บอสน่าจะรู้เรื่องนี้

“พอหวงซื่อปั๋วลาออกก็ขาดพนักงานฝ่ายวางแผน ทางบริษัทเลยจ้างคนมาแทนที่

“พนักงานคนที่ว่าเพิ่งจะโดนเลิกจ้าง เขาเลยมาถามผมว่าพอจะแนะนำงานให้ได้มั้ย…”

หืม

เผยเชียนสนใจที่หม่าอี้ฉวินบอกว่า ‘โดนเลิกจ้าง’

ปกติแล้วคำนี้หมายความถึงโดนไล่ออก ไม่ได้ลาออกมาเอง

พนักงานคนนั้นไม่ได้ลาออก แต่โดนฉางหยางเกมส์ไล่ออกเหรอ

เผยเชียนนับนิ้ว

หวงซื่อปั๋วเข้าทำงานที่เถิงต๋าเดือนพฤศจิกายนปีก่อน เพิ่งจะผ่านมาได้แค่ครึ่งปี

ถ้าคนคนนี้มาแทนหวงซื่อปั๋วก็น่าจะเข้ามาเป็นฝ่ายวางแผนที่ฉางหยางเกมส์เดือนพฤศจิกายน

ทำงานได้ครึ่งปี…ก็โดนไล่ออกเลยเหรอ

เจ้าคนนี้ดูจะเข้าท่า!

เผยเชียนต้องจ้างคนเก่งๆ แบบนี้!

แต่พอคิดดูดีๆ ก็ตระหนักว่าควรจะถามเรื่องราวความเป็นมาให้ชัดเจน

อะไรคือเหตุผลหลักที่เขาโดนไล่ออกกันนะ

ถ้าเป็นเพราะทำงานไม่ได้มาตรฐาน เผยเชียนจะรับเข้าทำงานโดยไม่คิดอะไรให้มากความ

แต่ถ้าเป็นเพราะเปิดโปงความลับบริษัทหรือทำอะไรผิดกฎหมาย เขาก็คงรับเข้าทำงานไม่ได้

ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมา เผยเชียนก็จะมีเอี่ยวไปด้วย เพราะระบบไม่อนุญาตให้ทำเรื่องผิดกฎหมายภายในบริษัท

“เพื่อนคุณ… ทำไมถึงโดนไล่ออกล่ะ” เผยเชียนถาม

“ไล่ออกเหรอ ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่” หม่าอี้ฉวินรีบส่ายหน้า “เขาโดนเลิกจ้างเพราะฉางหยางเกมส์กำลังจะล้มละลาย”

เผยเชียน “…”

ช่างน่าเศร้าใจจริงๆ

เผยเชียนรู้จักบริษัทฉางหยางเกมส์เพราะเป็นที่ทำงานเก่าของหวงซื่อปั๋ว อีกอย่างเมืองจิงโจวก็ไม่ได้มีบริษัทเกมเยอะขนาดนั้น จางหยางเกมส์จึงถือเป็นบริษัทที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงพอตัว

แต่เห็นว่าบริษัทก็ไปได้สวย ทำไมถึงล้มละลายได้

น่าอิจฉาจริงๆ!