ตอนที่ 14
บทที่ 14 งานของหม่าหยาง
October 31, 2026
เผยเชียนวางแผนไว้เรียบร้อยแล้วว่าถ้าคิดจะสร้างเกมไปชนกับสามก๊กสุดคิวต์ก็ต้องใช้ธีมสามก๊กเหมือนกัน
แต่ธีมสามก๊กเป็นแหล่งที่รวบรวมงานหลายๆ แบบเอาไว้ ไม่ได้เป็นธีมที่ดีหรือแย่เกินไป
ถ้าอยากให้คนเกลียดตัวละครสามก๊ก ทางที่ดีที่สุดคือปรับแก้ใหม่ ทำลายภาพเดิมของตัวละครไปให้หมด!
เมื่อทำแบบนี้ เหล่าเกมเมอร์ที่ชอบสามก๊กก็จะบ่นเรื่องการแก้ตัวละครใหม่เสียเละ จากนั้นก็เลี่ยงเกมของเขา ทำให้เกมมีภาพพจน์แย่ๆ
งานปรับเปลี่ยนตัวละครอันแสนสำคัญนี้ต้องให้หม่าหยางรับผิดชอบ
เผยเชียนมั่นใจในความสามารถของหม่าหยางสุดๆ ขอแค่หม่าหยางตั้งใจทำงานนี้ รับรองว่าต้องออกมาห่วยแน่!
พอเห็นชื่อตัวละคร หม่าหยางก็ขมวดคิ้ว
เขาโผล่หัวมากระซิบจากเตียงชั้นบน “พี่เชียน คือ…สามก๊กน่ะผมเคยดูแค่ซีรีส์ในทีวี ในนี้มีตัวละครที่ผมไม่รู้จักเยอะมาก…”
เผยเชียนแสนสุขใจ แบบนั้นก็เยี่ยมไปเลยนี่นา
ถ้านายรู้จักตัวละครสามก๊กทะลุปรุโปร่ง ฉันคงไม่กล้าเอางานนี้ให้นายทำ
“อย่าคิดมาก ฉันเชื่อใจนาย เป้าหมายของเราคือฉีกจากอะไรเดิมๆ อยู่แล้ว ใช้จินตนาการให้เต็มที่เลย ยิ่งฉีกออกไปได้เยอะยิ่งดี”
“แล้วก็ไม่ต้องกังวลว่าผลงานจะออกมายังไง เพราะเรื่องนี้มันก็ขึ้นอยู่กับนักวาดเหมือนกัน นายแค่บอกทิศทางเขาก็พอ”
“นายออกแบบได้เต็มที่เลยเพราะไม่ได้กำหนดตายตัวอยู่แล้ว ไม่มีใครมาจู้จี้กับอะไรเล็กๆ น้อยๆ หรอก”
เผยเชียนพยายามโน้มน้าว
เขาไม่อยากให้หม่าหยางถอดใจพอเห็นว่าเป็นงานยากแล้วโยนกลับมาให้เขาทำ
ในที่สุดหม่าหยางก็พยักหน้า “ก็ได้ ผมจะพยายามเต็มที่แล้วกัน”
เผยเชียนยังกังวลอยู่เลยเสริมไปอีก “จำไว้ว่าเอาให้ฉีกสุดๆ ไปเลย! ยิ่งดูตลกยิ่งดี!”
หม่าหยางนั่งเกาแก้มอยู่บนเตียง
หลังจากง่วนอยู่สิบนาทีก็ไม่มีอะไรคืบหน้า
ในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหวเลยโผล่หัวไปถามอีก “พี่เชียน ผมควรไปหาซื้อสามก๊กมาอ่านก่อนมั้ย…”
เผยเชียนรีบห้ามทันที “ไม่! ไม่ต้องเลย! ความคิดสร้างสรรค์ของนายคือสิ่งที่ฉันต้องการ เข้าใจไหม ตอนนี้นายไม่มีอิทธิพลเรื่องสามก๊กมาจำกัดกรอบความคิด นายจะออกแบบฉีกแนวไปได้สุดๆ!”
“อย่ามัวกังวลว่าของดั้งเดิมเป็นยังไง! ใช้จินตนาการของนายให้เต็มที่ ปรับให้ได้มากที่สุด!”
“โอเค” หม่าหยางตอบเสียงอ่อนก่อนจะหดหัวกลับไปคิดต่อ
ผ่านไปพักหนึ่ง เขาก็โผล่หัวมาถามอีกรอบ “พี่เชียน ผมออกแบบให้กวนอูเป็นมังกรได้มั้ย จะโอเครึเปล่า”
เผยเชียนพยักหน้า “ได้ดิ!”
ผ่านไปสักพัก
“พี่เชียน ผมให้ม้าเฉียวเป็นเซ็นทอร์ได้มั้ย”
“เอาเลย!”
ผ่านไปอีกสักแป๊บ
“พี่เชียน ผมจะให้จิวฉองเป็นมังกรตัวเมีย ส่วนจูกัดเหลียงเป็นนักประดิษฐ์! อุ๋ยซีเป็นหุ่นเชิดจักรกล เคาทูเป็นเสือ! โจผีเป็นสัตว์ประหลาดมีหนวด ลิบองเป็นโลลิต้านักฆ่ามังกร! เอาเป็นแบบนี้ได้มั้ยอ่ะ”
เผยเชียนตบหน้าขา “ได้! เอาแบบนี้เลย! ไอ้หม่า รู้ตัวรึเปล่าว่าแกมันอัจฉริยะจริงๆ ตัวอื่นๆ ก็เอาแบบนี้เลยนะ”
ตอนแรกหม่าหยางก็ไม่ค่อยมั่นใจกับงานของตัวเอง แต่พอได้ยินเผยเชียนยืนยันก็รู้สึกมั่นใจขึ้นมา
เห็นหม่าหยางตั้งใจทำงาน เผยเชียนก็ปลื้มปริ่ม
เขาเลือกคนมาไม่ผิด!
ให้จิวฉองเป็นมังกรตัวเมียและให้ลิบองเป็นโลลิต้านักฆ่ามังกร
ดูสิว่าเจ้านี่มีพรสวรรค์ขนาดไหน!
เผยเชียนไม่มีทางคิดอะไรแบบนี้ออกด้วยตัวเองแน่!
พอหานักวาดราคาถูกมาช่วยวาดตามรายละเอียดที่ไม่ได้ดีมาตั้งแต่ต้น ก็ไม่มีทางเลยที่งานภาพออริจินัลที่ออกมาจะมีคนทนดูได้ไหว!
คิดดูสิว่าถ้าผู้เล่นสุ่มการ์ดได้แล้วพบว่าโจผีเป็นสัตว์ประหลาดมีหนวด…
สุ่มเจอลิบอง แม่ทัพสุดยิ่งใหญ่กลายเป็นโลลิต้านักฆ่ามังกร…
พวกแฟนสามก๊กคงจะเดือดกันใหญ่แน่
ดาราต่างประเทศคนหนึ่งได้บอกไว้ว่า “การสร้างหนังจากประวัติศาสตร์ไม่ควรบิดเบือนข้อมูลไปมั่วซั่ว”
แต่ที่เขาทำอยู่คือทำไปมั่วซั่วสุดๆ! พอปล่อยเกมออกไป คนส่วนใหญ่จะต้องเกลียดชังเกมนี้ แฟนๆ สามก๊กจะต้องก่นด่าไม่หยุด!
วันคืนอันแสนขมขื่นของเผยเชียนหายวับไปเมื่อได้เห็นอนาคตอันสดใสอีกครั้ง!