บทที่ 169 มีไส้ศึก!

“คุณ…ต่อราคามาเหรอ” เผยเชียนถาม

เลขาซินยิ้ม “ดิฉันก็อยากทำอย่างนั้นนะคะบอสเผย แต่สุดท้ายดิฉันยังไม่ทันได้พูดอะไรเลย ผู้จัดการจางก็ยกเรื่องนี้ขึ้นมาเอง”

เผยเชียนรู้สึกเวียนหัวเล็กน้อย

ก็น่าจะจริงแหละ ถึงเลขาซินจะเก่งแค่ไหนก็ไม่น่าจะขอลดราคาได้ขนาดนี้

เรื่องนี้ไม่น่าง่ายขนาดนั้น!

ผู้จัดการจางเป็นแค่ผู้จัดการตึก ไปได้รับอำนาจมาจากไหน ทำไมถึงลดค่าเช่ากับไม่เก็บค่ามัดจำได้

ถ้าราคามาตรฐานคือสี่หยวน ลดเหลือ 3.5 หยวนน่าจะพอรับได้ สามหยวนถือว่าใจดีมากแล้ว แต่นี่กลับลดให้เหลือ 1.5 หยวนต่อตารางเมตรเลยเหรอ

อย่ามาล้อกันเล่นนะ

พริบตาเดียวก็ประหยัดไปหลายแสนต่อเดือน ถ้าผู้จัดการจางมีอำนาจขนาดนี้ก็ไม่น่าจะได้เป็นแค่ผู้จัดการตึกสิ

ต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังอะไรแน่ๆ!

ถ้าเป็นคนอื่นคงจะดีใจกับข้อเสนอนี้

แต่เผยเชียนไม่ดีใจเลย

ถ้าลดนิดหน่อยก็คงไม่เป็นอะไรมาก เขายังพอหาทางจัดการได้ก่อนถึงวันปิดบัญชี แต่นี่ลดไปเยอะเลยทีเดียว ถือเป็นปัญหาใหญ่ที่ซ่อนเร้นอยู่!

ครั้งนี้ลดค่าเช่า ครั้งต่อไปจะลดอะไรให้อีก

อาจจะมีเรื่องเลวร้ายกว่านี้เกิดขึ้นก็ได้!

ดังนั้นเผยเชียนจึงตั้งใจจะหาคนร้าย ถ้ารู้ว่าศัตรูคือใครก็จะสามารถจัดการกับปัญหา เพื่อที่จะได้ตัดตัวแปรที่ไม่แน่นอนออกไปจากการคำนวณแผนขาดทุนรอบหน้า ไม่อย่างนั้นเขาอาจต้องทุกข์ระทมหนักถ้าก้าวพลาดไปแม้แต่ก้าวเดียว

เผยเชียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง “พาผมไปหาผู้จัดการจางที”

เลขาซินพยักหน้า “ได้ค่ะ ดิฉันก็คิดว่าบอสเผยควรไปพบผู้จัดการจาง”

เลขาซินเองก็น่าจะคิดว่าเรื่องนี้มีอะไรแปลกๆ ควรจะตรวจสอบดู คนเก่งนี่คิดเหมือนกันจริงๆ!

เผยเชียนดีใจที่เธอคิดเหมือนกัน

เสียงเคาะประตูดังขึ้น ผู้ช่วยฝ่ายจัดการยื่นกระเช้าผลไม้ให้เลขาซิน

เผยเชียน “?”

เลขาซินอธิบาย “ผู้จัดการจางอุตส่าห์ใจดีช่วยลดราคาให้เราตั้งเยอะ ดิฉันคิดว่าบอสเผยควรจะไปขอบคุณผู้จัดการจางด้วยตัวเองเลยให้คนเตรียมกระเช้าผลไม้ไว้ค่ะ”

เผยเชียน “???”

นี่คิดว่าฉันอยากไปหาผู้จัดการจางเพราะเรื่องนี้เหรอ

ใครจะอยากไปขอบคุณกัน!

แต่เห็นเลขาซินถือกระเช้าผลไม้รอ เผยเชียนก็พูดอะไรไม่ออก ได้แต่ลุกยืนขึ้น “ไปกันเถอะ”

ทั้งสองตรงไปที่ห้องทำงานของผู้จัดการจาง

ประตูห้องเปิดแง้มไว้ ผู้จัดการจางกำลังง่วนอยู่กับงาน

เผยเชียนกำลังจะเคาะประตูเรียก แต่ผู้จัดการจางก็หันมาเห็นพอดีจึงรีบลุกยืนต้อนรับ “บอสเผย! ลมอะไรหอบมาครับเนี่ย เชิญเข้ามานั่งก่อนครับ!”

ชายหนุ่มผงะไปเล็กน้อย

มีเรื่องอะไรจริงๆ ด้วย!

ครั้งก่อนผู้จัดการจางไม่ได้มีท่าทีแบบนี้

ถึงตอนนั้นผู้จัดการจางจะสุภาพกับเขา แต่ก็ถือว่าเป็นมารยาทการให้บริการตามหน้าที่ กับบอสคนอื่นๆ ในตึก เขาก็วางตัวแบบนี้

แต่ครั้งนี้ผู้จัดการจางดูเคารพเผยเชียนมากกว่าเดิม เหมือนกำลังคุยกับคนที่มีตำแหน่งสูงกว่า

เผยเชียนนั่งลงด้วยความสงสัย

“ผู้จัดการจางช่วยลดค่าเช่าให้เถิงต๋าเยอะมาก บอสเผยเลยอยากมาแสดงความขอบคุณค่ะ” ซินไห่ลู่ยิ้มพร้อมกับวางกระเช้าผลไม้ไว้บนโต๊ะ

เผยเชียนฝืนยิ้มออกไป “อ้อ… ใช่ครับ”

ผู้จัดการจางรีบตอบกลับอย่างสุภาพ “โธ่ บอสเผยไม่เห็นต้องทำขนาดนี้เลยครับ! แค่เถิงต๋ามาเช่าตึกเฉินฮว่าแกรนด์วิวก็เป็นเกียรติมากแล้ว การดูแลผู้เช่าคืองานของผม ผมรับกระเช้าไว้ไม่ได้หรอกครับ จริงๆ ผมควรจะเป็นฝ่ายไปหาบอสเผยเองมากกว่า”

เผยเชียน “…”

ทะแม่งๆ ชอบกล ต้องมีเรื่องอะไรแน่ๆ!

เผยเชียนมั่นใจมากว่าเรื่องนี้ต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังอะไรสักอย่าง ซึ่งเป็นเรื่องที่สำคัญมาก

ชายหนุ่มตัดสินใจถามออกไปตรงๆ

“ผู้จัดการจางครับ เราคุยกันตรงๆ เลยดีกว่า ที่ลดราคาให้เหลือ 1.5 หยวนต่อตารางเมตร คุณไม่ได้เป็นคนตัดสินใจใช่ไหมครับ