บทที่ 215 นักรีวิวสายฮาร์ดคอร์ วาโอ่ว

เขาได้ค่าแรงมาสองแสนหยวนกับอีกหนึ่งแสนหยวนไว้สำหรับเป็นค่าใช้จ่าย สำหรับหลินฉางแล้ว เงินก้อนนี้ไม่ได้ถือว่าเยอะอะไรเลย แต่เผยเชียนก็ต้องเอาเงินก้อนนี้ไปทำอะไรสักอย่าง

เผยเชียนรู้ดีว่าโปรเจ็กต์นี้จะต้องเจ๊งแน่นอน แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญ ขอแค่แสดงให้หลินฉางเห็นว่าเขาไม่ได้ต้องการเงินขนาดนั้น แค่จะเอาไปใช้ทดลองอะไรขำๆ อีกฝ่ายก็จะไม่นึกสงสัยในตัวเขา แค่นี้ก็จัดการเรื่องนี้ได้เรียบร้อย

หลินฉางให้เงินเขามาเป็นค่าแรง แต่เผยเชียนไม่ได้คิดจะทำคลิปสั้นหรือหนังสั้นออกมา

เหตุผลก็ง่ายๆ เขามีทุนไม่พอ

เงินที่ได้มาเป็นค่าแรงของเขา งบค่าใช้จ่ายจริงๆ มีแค่หนึ่งแสนหยวน ซึ่งไม่น่าจะพอจ้างผู้กำกับ นักแสดงเสริม และทีมงาน ค่าอุปกรณ์ถ่ายทำนี่ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

เฟยหวงสตูดิโอมีอุปกรณ์พร้อม แต่เผยเชียนไม่อยากให้เฟยหวงสตูดิโอเข้ามามีส่วนร่วมกับเรื่องนี้

เพราะพวกหวงซื่อปั๋วอาจจะสงสัยได้ว่าทำไมเขาถึงอยากถ่ายหนังสั้นขึ้นมา ถ้าเป็นแบบนั้นเขาคงหาคำตอบดีๆ ไม่ได้

ดังนั้นเผยเชียนจึงตัดสินใจทำทุกอย่างด้วยตัวเอง และจะพยายามอย่างเต็มที่ไม่ให้คนอื่นๆ นอกจากหลินฉางรู้เรื่องนี้

เขาจะใช้มือถือตัวเองถ่าย เผยเชียนไม่ได้เก่งเรื่องการตัดต่อขนาดนั้น จึงตั้งใจว่าจะตัดฉากที่ไม่จำเป็นออกแล้วเอาส่วนที่เหลือมาต่อๆ กัน

เผยเชียนจะพยายามถ่ายทุกอย่างให้เสร็จในรวดเดียว ไม่ว่าผลงานจะออกมาดีหรือแย่ พอตัดต่อเสร็จเขาจะเอาลงเว็บอ้ายลี่เต่า

ส่วนจะมีคนดูหรือเปล่านั้น…

ถ้าไม่มีเลยก็คงจะดี

นอกจากนี้เผยเชียนยังไม่คิดจะโชว์หน้าตัวเองในคลิป เขาจะใส่หน้ากากปิดหน้าหรือไม่ก็เปิดเผยแค่บางส่วน เผื่อถ้าเกิดคลิปดังขึ้นมา พนักงานจะได้จำเขาไม่ได้

เป้าหมายในการถ่ายคลิปคือเพื่อให้ได้ค่าจ้างสองแสนหยวน

ถ้าหลินฉางถามมาว่าเอาเงินสามแสนไปทำอะไร อย่างน้อยเผยเชียนก็ยังเอาคลิปที่ทำให้อีกฝ่ายดูได้ ว่าตัวเองเอาเงินไปผลิตผลงานจริงๆ

ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมผลงานไม่ประสบความสำเร็จ…

เรื่องนี้เขาเองก็ทำอะไรไม่ได้ สี่เท้ายังรู้พลาด นักปราชญ์ยังรู้พลั้ง ผลงานของเผยเชียนอาจจะล้ำลึกเกินไปจนคนอื่นเข้าไม่ถึง ดังนั้นจะมาโทษว่าเป็นความผิดของเขาก็ไม่ได้

หลินฉางไม่น่าจะสนใจและสงสัยอะไรมาก

คิดได้แบบนั้น เผยเชียนก็เก็บข้าวของแล้วหยิบกล่องของที่มาส่งวันนี้ จากนั้นก็กลับออกจากออฟฟิศมุ่งหน้าไปยังอพาร์ตเม้นต์

คืนนี้เขาจะถ่ายคลิปตอนแรก!

ถึงจะไม่มีกำหนดส่งงาน แต่เผยเชียนต้องทำคลิปยี่สิบตอน ถ้าเริ่มวันนี้แล้วถ่ายสัปดาห์ละสองตอนก็ต้องใช้เวลาเกือบสามเดือนถึงจะถ่ายครบทั้งหมด หมายความว่ายิ่งเริ่มไวเท่าไหร่ก็ยิ่งดี

ถ้าเสร็จไวก็จะได้ใช้เงินสองแสนหยวนได้อย่างสบายใจ!

…

เผยเชียนตั้งมือถือแล้ววางกล่องลงบนโต๊ะ

กล่องที่ว่าคือมือถือจากต่างประเทศที่เพิ่งปล่อยออกมาเมื่อเดือนก่อน ชื่อรุ่น Pineapple 4 ราคาสี่พันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าหยวน อยู่ในงบที่วางเอาไว้ห้าพันหยวนพอดี

มือถือผลิตในประเทศรุ่นที่เป็นที่นิยมที่สุดตอนนี้คือรุ่นเรือธงประจำปีของเฉินฮว่า แต่ก็ยังถือว่าเป็นรุ่นรองอยู่ดี โทรศัพท์ยี่ห้อ Pineapple เท่านั้นที่ถือว่าเป็นรุ่นที่ดีที่สุด ในความทรงจำของเผยเชียน มือถือยี่ห้อนี้คุณภาพเกือบจะเทียบเท่ายี่ห้อ Apple อาจจะด้อยกว่าเล็กน้อยเท่านั้น

สรุปคือมือถือรุ่นนี้ขายดีและเป็นที่นิยมมาก เหมาะจะนำมาใช้ถ่ายคลิปตอนแรกของเขา

เผยเชียนคิดเรื่องนี้เอาไว้ก่อนแล้ว จริงๆ เขาจะถ่ายคลิปอะไรไม่ใช่เรื่องสำคัญ จะประสบความสำเร็จไหมก็ไม่สำคัญอีก สิ่งสำคัญที่สุดคือการทำให้หลินฉางคิดว่านี่เป็นโปรเจ็กต์ส่วนตัวของบอสเผย

ก่อนหน้านี้เผยเชียนบอกหลินฉางว่าอาจจะเอาเงินก้อนนี้ไปทดลองอะไรดู หมายความว่าการทดลองครั้งนี้จะต้องแปลกใหม่

เขาต้องทำผลงานออกมาในรูปแบบของตัวเอง!

เผยเชียนเคยเล่นเป็น ‘บอสเผย’ ถึงจะเล่นเป็นตัวเองแต่เขาก็ต้องเล่นตามบท จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่จะได้ค่าตอบแทน

แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกัน

เผยเชียนตั้งใจจะสวมบทบาทเป็นนักรีวิวอุปกรณ์ดิจิทัล ‘มืออาชีพ’

ก่อนอื่นเขาหยิบกระดาษขึ้นมาหนึ่งแผน จากนั้นก็เขียนแผนคร่าวๆ ของคลิปตอนนี้ เสร็จแล้วก็เริ่มถ่ายทำ

เผยเชียนหยิบกระดาษขึ้นมาอีกแผ่นแล้วเขียนลงไปว่า ‘นักรีวิวสายฮาร์ดคอร์’ เพื่อเอาไว้ใช้ปิดบังใบหน้า

เขาหยิบแว่นที่ซื้อมาด้วยเงินของตัวเองขึ้นมาแล้วติดกระดาษแผ่นนั้นลงไปเพื่อทำเป็นหน้ากาก

จากนั้นเผยเชียนก็เปลี่ยนไปใส่ชุดที่ดูธรรมดาหน่อย หลังจากครุ่นคิดอยู่สองสามนาที เขาก็เริ่มเขียนแผนสำหรับคลิป

“รีวิวสายฮาร์ดคอร์