บทที่ 52 เล่าเรื่องราวความสำเร็จ

แคบหรือ

พูดจริงดิ!

โจวมู่หยันมองโซนทำงานของสตูดิโอตัวเอง มันแคบตรงไหน ก็เหมือนๆ กับบริษัทส่วนใหญ่ไม่ใช่หรือ ทุกคนมีโต๊ะทำงานเป็นของตัวเองเหมือนบริษัทอื่น!

ไม่ใช่แค่นั้น เทียนหัวสตูดิโอมีตึกสำนักงานเป็นของตัวเองจึงมีพื้นที่มากกว่าบริษัทอื่น!

พวกนี้คงจะตาบอดที่บอกว่าคับแคบ…

หวงซื่อปั๋วรู้ว่าปัญหาไม่ได้อยู่ที่เทียนหัวสตูดิโอ แต่เป็นเพราะบริษัทเถิงต๋ากว้างเกินไปต่างหาก!

บริษัทไหนกันจะเป็นแบบบริษัทเถิงต๋า แม้แต่บริษัทอสังหาริมทรัพย์ยังไม่ทำแบบนี้เลย!

แต่เพราะทุกคนทำงานในบริษัทเถิงต๋ามากันพักใหญ่จนชินกับสภาพแวดล้อมการทำงานของบริษัทเถิงต๋าไปแล้ว ทำให้พวกเขาหดหู่ใจเมื่อได้เห็นสภาพแวดล้อมการทำงานอันแตกต่างของเทียนหัวสตูดิโอ

สิ่งที่เห็นทำให้พวกเขาหมดความสนใจ ไม่ต่างกับคนที่อยู่บ้านหรูริมทะเลซึ่งต้องมาทนฟังพนักงานขายโม้เรื่องอพาร์ตเม้นต์หรูสามห้องนอน…

พวกเขาต่างฝันสลาย!

ตอนแรกทุกคนตื่นเต้นมากที่จะได้ไปเทียนหัวสตูดิโอ แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นไม่รู้สึกอะไรไปแล้ว!

โซนทำงานคับแคบมาก

สเป็กคอมพิวเตอร์ก็ธรรมดา หน้าจอคู่ก็ไม่มี

วางขนมไว้สองสามห่อก็เรียกว่าเป็นมุมจิบกาแฟ

ห้องสันทนาการมีแค่ทีวีเครื่องเล็ก พวกเขาเป็นยาจกกันหรือ

ไม่ใช่แค่นั้น ทางสตูดิโอยังบังคับให้พนักงานทำงานตามระบบ 996 แถมยังไม่จ่ายค่าล่วงเวลา!

ที่นี่คือบริษัทเกมชั้นแนวหน้าภายในประเทศจริงๆ หรือ ห่างชั้นกับบริษัทเถิงต๋ามาก!

ความรู้สึกเหมือนบังเอิญเจอรักครั้งแรกของตัวเองอีกครั้งหลังจากแต่งงานไปหลายปี แต่เธอกับอ้วนฉุ กลายเป็นยายแก่ไปแล้ว จากนั้นพวกเขาจึงตระหนักได้ว่าภรรยาของตัวเองสวยกว่ามาก!

บอสเผยเป็นบอสที่ดีที่สุดในโลกจริงๆ ไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ!

พวกเขาควรเลิกคิดอะไรไร้สาระและอุทิศชีวิตทำงานเพื่อบอสเผย!

…

โจวมู่หยันเริ่มรู้สึกกระอักกระอ่วนใจหลังจากคุยโวไปมาก เพราะอีกฝ่ายมองเขาราวกับกำลังเย้ยหยันอยู่ พานทำให้ไม่อยากโม้อะไรต่อ

“ไปต่อกันดีกว่าครับ ผมจัดสรรเวลาไว้เป็นช่วงพูดคุยกันเรื่องความสำเร็จที่ผ่านมา ทุกคน เชิญทางนี้เลยครับ”

ทุกคนมาถึงห้องประชุมขนาดใหญ่ของเทียนหัวสตูดิโอ

กำหนดการวันนี้จัดเตรียมโดยเลขาซินและกลุ่มพนักงานของเทียนหัวสตูดิโอ ช่วงแลกเปลี่ยนประสบการณ์อยู่ในกำหนดการที่ว่า

เลขาซินวางกำหนดการตามธรรมเนียมการศึกษาดูงานตามปกติ จะให้กลับออกไปหลังจากชมบริษัทเสร็จคงไม่ดีเท่าไหร่เพราะเดินทางมาตั้งไกล

จุดประสงค์ที่มาก็เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ดังนั้นพวกเขาจึงจำเป็นจะต้องแบ่งปันเรื่องราวความสำเร็จเพื่อทำให้การมาศึกษาดูงานครั้งนี้คุ้มค่า

เนื่องจากทางฝั่งบริษัทเถิงต๋าพาพนักงานมายี่สิบกว่าคน ฝั่งเทียนหัวสตูดิโอจึงจัดคนจำนวนเท่ากันให้เข้าร่วม จากนั้นแต่ละฝั่งจะให้คนออกไปแบ่งปันประสบการณ์

คนแรกที่ออกไปพูดคือซุนฉีที่ออกมาต้อนรับในตอนแรก เขาเป็นหนึ่งในทีมนักออกแบบหลักของเกม MMORPG ฟอร์มยักษ์ที่ผลิตโดยเทียนหัวสตูดิโอ

ซุนฉีเริ่มด้วยการกล่าวต้อนรับบอสเผยและคณะที่เดินทางมาไกล ซึ่งก็เรียกเสียงปรบมือจากผู้ฟังได้ ทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลง

หลังจากนั้น เขาก็พูดถึงเรื่องราวความสำเร็จของตัวเองที่ได้รับผิดชอบออกแบบเกม MMORPG

เผยเชียนหยิบสมุดพกเล่มเล็กออกมาจดยุกยิก ขณะฟังอีกฝ่ายอย่างตั้งใจพร้อมพยักหน้าไปด้วย

ไม่นานเขาก็ให้กำเนิดเต่าขึ้นมาตัวหนึ่ง

จากนั้นก็มีหนูกับเป็ดตามมา…

เขาไม่เข้าใจอะไรสักอย่าง!

ที่ทำไปแบบนั้นก็เพราะเผยเชียนนั่งอยู่แถวหน้า จะหลับก็ไม่ได้

จริงๆ แล้วสิ่งที่ซุนฉีพูดไม่ได้เป็นเรื่องยากอะไร หวงซื่อปั๋วและคนอื่นๆ เข้าใจกันหมด แต่ระหว่างที่พูดมีศัพท์เฉพาะทางกับคำย่อภาษาอังกฤษโผล่มามากมาย สีหน้าและท่าทางของซุนฉีทำให้เผยเชียนรู้ว่าเกมที่เขาพูดถึงเป็นเกมที่ยิ่งใหญ่มาก แต่ก็ไม่ได้เข้าใจรายละเอียดเบื้องลึกอะไรเลย

ไม่นานซุนฉีก็พูดจบ เผยเชียนที่กำลังจะหลับสะดุ้งขึ้นมานำปรบมือ

ต่อไปเป็นฝั่งของบริษัทเถิงต๋า

อีกฝ่ายเล่าเรื่องราวความสำเร็จของตัวเองไปแล้ว ตามมารยาท บริษัทเถิงต๋าก็ต้องเล่าบ้าง