บทที่ 75 เริ่มใช้งานระบบคัดที่หนึ่งออก!

“เยี่ยม

“ฉันรักระบบนี้!”

หลังจากเริ่มรู้จักระบบมากขึ้น เผยเชียนก็รู้สึกว่าตนเองรู้วิธีจัดการกับระบบแล้ว

ภารกิจพิเศษนี้ยากไหม

ถึงจะถือว่าค่อนข้างยาก แต่ก็ยังพอหาทางจัดการได้!

นอกจากนี้ถึงจะระบบจะไม่ได้ให้ภารกิจนี้มา เผยเชียนก็คิดจะทำแบบนี้มาพักใหญ่แล้ว

เผยเชียนรู้ว่าในอีกสิบปีข้างหน้า สถานการณ์ของร้านค้าจะแย่ลงเรื่อยๆ!

ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะเหตุผลสองข้อ

ข้อแรกคือค่าเช่าที่แพงขึ้นทำให้รายจ่ายของผู้เช่าเพิ่มขึ้น

ข้อที่สองคือความก้าวหน้าของธุรกิจอีคอมเมิร์สและบริการเดลิเวอรี่ซึ่งเกิดจากการที่ผู้คนชอบเลือกซื้อของอยู่บ้านมากกว่า

แต่ก่อนถ้ามีคนเปิดร้านอะไรสักอย่างแถวมหาวิทยาลัยจะกลายเป็นธุรกิจกำไรงาม

จะเป็นร้านขายของชำหรือร้านถ่ายเอกสารก็ทำกำไรได้

ถ้าเปิดเป็นร้านอินเทอร์เน็ตหรือร้านอาหารขึ้นชื่อยิ่งทำกำไรได้เยอะ

แต่ภายหลังสถานการณ์ของร้านค้าก็ย่ำแย่ลงเรื่อยๆ จนต้องปิดตัวลง

เหตุผลที่เป็นอย่างนี้ก็เพราะหลายๆ อย่างโดนแทนที่ด้วยแพลตฟอร์มธุรกรรมซื้อของออนไลน์!

แต่ก่อนพวกนักศึกษามหาวิทยาลัยต้องไปห้างหรือร้านขายของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เพื่อซื้อคอมพิวเตอร์ และโดนโก่งราคายับ

ทุกคนเลยหนีไปซื้อของจากเว็บโก่วตง[1]กันหมด ไม่มีใครอยากไปห้างขายอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อีก

ส่วนพวกของใช้ในชีวิตประจำวัน บางคนยังไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ตอยู่ แต่บางคนก็เริ่มสั่งให้มาส่งถึงบ้าน

เรื่องอาหารการกิน ผู้คนหันมาใช้บริการเดลิเวอรี่เยอะขึ้นเรื่อยๆ มีไปร้านหรูๆ บ้างในโอกาสสำคัญ คนส่วนใหญ่ไม่ค่อยให้ความสำคัญกับร้านอาหารมากเท่าเดิม

พูดง่ายๆ คือ ทุกธุรกิจที่มีหน้าร้านมีสถานการณ์ที่ย่ำแย่ลงเรื่อยๆ กลายเป็นธุรกิจที่ต้องพึงระวัง

นี่คือสิ่งที่เผยเชียนต้องการ!

แต่…จะตั้งร้านอะไรดีล่ะ

ระบบไม่ได้กำหนดว่าต้องทำอะไร จะเป็นร้านอะไรก็ได้ ขอแค่ตั้งในบริเวณที่มีผู้คนพลุกพล่านหรือใกล้เขตมหาวิทยาลัย

จะเป็นร้านขายของชำ ร้านหนังสือ ร้านถ่ายเอกสารก็ได้ทั้งนั้น

เผยเชียนจมดิ่งในห้วงความคิด พยายามวิเคราะห์อัตราความสำเร็จของภารกิจนี้

ถึงในอีกสิบปีข้างหน้า สถานการณ์ของพวกร้านค่าจะดำดิ่งลงเหว แต่เปิดร้านตอนนี้จะช่วยให้เขาขาดทุนได้หรือ

ก็อาจจะไม่เป็นอย่างนั้น…

ตอนนี้คือปี 2010 ธุรกิจอีคอมเมิร์สและบริการเดลิเวอรี่ยังเพิ่งเริ่มต้น พวกร้านค้ายังทำกำไรได้!

ร้านหนังสือ มินิมาร์ต และร้านอินเทอร์เน็ตใกล้มหาวิทยาลัยยังเป็นที่นิยมอยู่

แม้แต่ร้านถ่ายเอกสารที่เปิดอยู่ตรงหัวมุมหรือเปิดที่ทำเลไม่ดีก็ยังทำเงินได้มากมาย

พวกนักศึกษาต้องปรินต์วิจัยกับงานต่างๆ ต้องถ่ายเอกสารนั่นนี่ จึงจำเป็นต้องใช้บริการร้านถ่ายเอกสาร

แต่ในอีกสิบปีข้างหน้า ร้านค้าเหล่านี้ก็จะทำกำไรไม่ได้อีก

ถึงอย่างนั้นก็ยังมีความเป็นไปได้สูงที่จะทำกำไรระยะสั้นได้

นอกจากนั้นแล้วเผยเชียนยังไม่รู้เลยว่าจะเปิดร้านอะไรดี

ถ้าลงทุนน้อยก็ผลาญเงินได้น้อย ถ้าโชคดีขึ้นมาก็อาจจะทำกำไรได้

ถ้าลงทุนเยอะ คุณภาพการบริการก็อาจจะออกมาดี เกิดกลายเป็นร้ายยอดนิยมขึ้นมาจะทำอย่างไร

นี่เป็นงานเฉพาะทาง เขาต้องไตร่ตรองให้ละเอียดรอบคอบ!

แต่ก่อนที่จะเปิดร้าน เผยเชียนตั้งใจจะเริ่มต้นแผนที่วางไว้นานแล้ว ซึ่งก็คือ ‘ระบบคัดที่หนึ่งออก’

ตอนแรกเขาตั้งใจรับพวกไม่เอาถ่านเข้ามา แต่กลายเป็นว่าทุกคนที่จ้างมาดันมีศักยภาพกันหมด ทำเอาเขาต้องปวดหัวหนัก

โดยเฉพาะหวงซื่อปั๋วกับเปาซวี่ ถ้าเขาปล่อยให้พวกนี้อยู่ในออฟฟิศต่อจะต้องเกิดปัญหาแน่!

ถ้าสองคนนี้ได้ทำงานต่อ ธุรกิจเกมของบริษัทเถิงต๋าน่าจะขาดทุนได้ยาก!

ส่วนหลินหวาน…ยังเก็บไว้ดูงานก่อนได้

ถึงอย่างไรที่เธอรู้จักกับเกมเมอร์กลุ่มนั้นก็เป็นเพราะเคยทำงานกับเทียนหัวสตูดิโอมาก่อน

ถ้าเป็นโปรเจ็กต์อื่น ความสัมพันธ์นี้ก็อาจจะไม่ช่วยอะไร

ดังนั้นเผยเชียนจึงกำลังคิดหาทางจัดการเปาซวี่และหวงซื่อปั๋ว

จะไล่ออกทันทีก็ไม่ได้ จะลดตำแหน่งก็ไม่ได้อีก

狗东狗