บทที่ 87 คำใบ้ของบอสเผย!

เผยเชียนสังเกตเห็นว่าในกระเป๋าของจูเสี่ยวเช่อมีสัญญาอยู่หลายฉบับ หลังจากนี้เขาน่าจะไปขอให้พนักงานในบริษัทที่อยากได้ค่าจ้างเซ็นสัญญาด้วยเหมือนกัน

ชายหนุ่มอยากจะบอกอีกฝ่ายว่าอย่าทำอะไรให้มันยุ่งยากนักเลย

แต่พอนึกดูอีกทีก็รู้สึกว่าจูเสี่ยวเช่อทำถูกแล้วที่ทำทุกอย่างตามระเบียบแบบแผน

เนื่องจากได้เงินมาหนึ่งล้านหยวน หวงซื่อปั๋วจึงย่อมอยากให้รายจ่ายทุกรายการมีเอกสารชัดเจน การให้นักแสดงทุกคนเซ็นสัญญาจึงเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล

เพียงแต่…

เผยเชียนไม่คิดว่าจูเสี่ยวเช่อจะเป็นคนเตรียมสัญญาทั้งหมด

บริษัทสาขาชื่อเฟยหวงสตูดิโอ

หวงซื่อปั๋วกับจูเสี่ยวเช่อเป็นคนช่วยกันคิดชื่อ เห็นได้ชัดว่าส่วนหนึ่งมาจากแซ่ของหวงซื่อปั๋วและอีกส่วนหนึ่งก็ตั้งให้สอดคล้องกับบริษัทเถิงต๋า[1]

เผยเชียนเกือบจะตบหน้าขาตัวเองพร้อมตะโกนออกไปว่า “แจ่มแมว!”

ชื่อนี่…

ช่างดีต่อใจจริงๆ!

เฟยหวงสตูดิโอเป็นบริษัทสาขาที่ได้รับการสนับสนุนงบประมาณเต็มจำนวนจากบริษัทเถิงต๋าเน็ตเวิร์กเทคโนโลยี ตามปกติแล้วกำไรทั้งหมดของบริษัทสาขาจะส่งให้บริษัทแม่ แต่ตอนนี้ยังไม่ได้มีการพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องการแบ่งกำไร ซึ่งเผยเชียนก็ไม่ได้สนใจอะไร

เขาหวังให้บริษัทสาขาแห่งนี้ขาดทุนทุกเดือน!

เผยเชียนไล่ดูสัญญาแต่ละหน้าอย่างรวดเร็ว อย่างแรกที่เขาเห็นคือชื่อซีรีส์ตอนสั้น!

‘ชีวิตประจำวันของบอสเผย’

ชายหนุ่มรู้สึกโล่งอก

เฮ้อ… ขอแค่ไม่ใช่เรื่อง Unexpectedness ก็ไม่น่าจะเป็นอะไร…

ในสัญญาไม่ได้เขียนอธิบายเนื้อหาบทซีรีส์ เพราะตอนนี้จูเซี่ยวเช่อกับหวงซื่อปั๋วยังคิดไม่ออกว่าจะถ่ายอะไรอย่างไร เลยยังไม่ได้เขียนบท

สัญญาระบุเอาไว้ว่าผู้กำกับมีสิทธิ์ควบคุมและถือสิทธิ์ตัวงานโดยสมบูรณ์ นักแสดงจะต้องทำตามที่ผู้กำกับบอกโดยไม่มีข้อแม้

แน่นอนว่าผู้กำกับไม่สามารถขอให้ทำอะไรที่เกินกว่าเหตุได้

ค่าแรงกำหนดไว้ที่ตอนละหนึ่งพันหยวน มีสามซีซั่น ซีซั่นละสิบตอน

ส่วนสุดท้ายระบุเรื่องการบอกเลิกสัญญาไว้อย่างชัดเจน หากผู้กำกับหรือนักแสดงกระทำการใดผิดต่อสัญญาจะต้องจ่ายค่าปรับสามเท่าของค่าจ้าง

ค่าปรับการบอกเลิกสัญญาถือเป็นเรื่องปกติมากๆ นักแสดงทุกคนต้องทำตามเงื่อนไขนี้

เผยเชียนไม่ได้คิดอะไรมากเพราะไม่ได้ตั้งใจจะบอกเลิกสัญญา อีกทั้งซีรีส์ตอนสั้นเรื่องนี้หนึ่งตอนยาวแค่หนึ่งนาที สามสิบตอนก็เป็นสามสิบนาที งานสบายแบบนี้ทำไมเขาจะต้องฉีกสัญญาด้วย

ชายหนุ่มเซ็นสัญญา

“โอเค พวกผมไม่รบกวนเวลางานของบอสเผยแล้วครับ เดี๋ยวขอตัวกลับไปเขียนบทก่อน ถ้าพร้อมเปิดกล้องอย่างเป็นทางการแล้วจะกลับมารบกวนใหม่ครับ!”

จูเสี่ยวเช่อและหวงซื่อปั๋วกลับออกจากห้องไป จากนั้นก็เอาสัญญาไปให้พนักงานคนอื่นๆ เซ็นต่อ

หลายคนในบริษัทอยากออกกล้อง ถ้าบทไหนหาคนไม่ได้ก็ค่อยไปจ้างนักแสดงข้างนอกมา ทุกคนได้ค่าจ้างเท่ากัน และต้องเซ็นสัญญาฉบับเดียวกัน

เผยเชียนจิบชาอยู่ในห้องรับแขก เขารู้สึกว่าชีวิตของตัวเองกำลังไปได้สวย

ระบบดีกับฉันมาก!

ถ้ารับงานเสริมก็จะได้เงินมาทันทีสามหมื่นหยวน แถมระบบก็ไม่ได้ว่าอะไร!

แน่นอนว่าการกระทำของบอสเผยอาจถือเป็นการใช้ช่องโหว่ของระบบ แต่ถ้ามองอีกมุมก็ถือได้ว่าระบบหยวนให้ชายหนุ่ม ไม่ได้เข้มงวดจนเกินไป!

ถึงเงินสามหมื่นหยวนจะไม่ได้ถือว่าเยอะอะไร แต่จุดสำคัญคือได้เร็ว!

สัปดาห์ที่แล้ว เผยเชียนต้องพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อแปลงเงินทุนระบบสองหมื่นหยวนมาเป็นความมั่งคั่งส่วนบุคคล เงินสามหมื่นหยวนก้อนนี้จึงหอมหวานสำหรับเขายิ่งนัก!

อีกอย่างถ้าเป็นแบบนี้ เผยเชียนก็น่าจะใช้ประโยชน์จากช่องโหว่นี้ได้อีก

สักวันหนึ่งเขาจะได้ค่าแรงก้อนโตไหมนะ

อืม… ต้องได้แน่ ขอแค่ไม่เกินจากมาตรฐานระบบ

เผยเชียนเริ่มฝันหวาน

…

…

หวงซื่อปั๋วกับจูเสี่ยวเช่อกลับออกจากตึกเฉินฮว่าแกรนด์วิวแล้วไปยังอพาร์ตเม้นต์ของหวงซื่อปั๋ว

ถึงจะได้เงินทุนมาหนึ่งล้านหยวน แต่หวงซื่อปั๋วก็อยากใช้จ่ายเงินอย่างรอบคอบ เขาไม่คิดจะทำตัวฟูฟ่าขนาดไปเช่าพื้นที่ทำออฟฟิศ

เขาตั้งใจจะตั้งคอมพิวเตอร์สองถึงสามตัวไว้ในห้องรับแขกของอพาร์ตเม้นต์ตัวเองเพื่อตัดต่อและปล่อยคลิป หวงซื่อปั๋วสามารถจัดการเรื่องต่างๆ ในช่วงเริ่มต้นได้

พอซีรีส์เริ่มมีกระแส มีคนดังเข้ามารีวิว ก็ถือว่ายังไม่สายที่จะหาเช่าพื้นที่สำนักงาน

“บอสเผยสนับสนุนเต็มที่แบบนี้ ผมว่าโปรเจ็กต์นี้ต้องไปได้สวยแน่ แต่…เราต้องคิดเรื่องตัวบทแล้ว” จูเสี่ยวเช่อพูดขึ้น

หวงซื่อปั๋วพยักหน้า “อืม ต้องเริ่มได้แล้วละ”

…