ตอนที่ 90
บทที่ 90 คนนี้แหละเหมาะ!
October 31, 2026
เขาไม่สามารถกอบกู้สถานการณ์ให้ตัวเองได้
จูเสี่ยวเช่อกลับออกไปแล้ว ผ่านไปสักพักใหญ่ เผยเชียนถึงรู้ตัว เขาไม่ต้องแสดงอะไรเลยสักนิด!
ที่ต้องทำก็แค่โพสท่าสองสามท่าพร้อมทำหน้านิ่ง!
เรื่องราวจะเล่าผ่านเสียงพากย์ ซึ่งผู้กำกับจูเสี่ยวเช่อจะเป็นคนดูแลเรื่องนั้นเอง
เผยเชียนเป็นพระเอกแค่ในนาม แต่จริงๆ แล้วเขาเป็นแค่ตัวประกอบฉาก ทักษะการแสดงที่ผู้กำกับต้องการจากเขามีแค่การทำหน้านิ่งเท่านั้น!
ชายหนุ่มเอามือก่ายหน้าผาก รู้สึกว่าสถานการณ์พลิกผันกลายเป็นเลวร้ายไปแล้ว
จากเกราะป้องกันสามชั้นที่มี ดูเหมือนว่าเกราะชิ้นแรกจะพังไปแล้วครึ่งหนึ่ง
ตอนนี้ความหวังที่เหลืออยู่ของเขาคือเกมนักออกแบบเกมกับร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู!
…
ช่วงก่อนถึงตรุษจีน…
หม่าหยางส่งแผนปรับปรุงร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูไปให้เผยเชียน
เผยเชียนตรวจดูแล้วพบว่าเป็นไปตามที่เขาบอกทุกประการ ไม่ได้ปรับแต่งลดทอนอะไรเลย
มีทั้งโรงหนังส่วนตัวและทุกอย่างที่บอกไป!
ในสัญญาไม่ได้มีการต่อราคาด้วย ค่าเช่าต้องจ่ายทุกสามเดือน ค่ามัดจำกับค่าเช่าสามเดือนแรกอยู่ที่หนึ่งล้านสองแสนหยวน ต้องจ่ายทั้งหมดรวดเดียว
ค่าปรับปรุงร้านอยู่ที่ประมาณสี่ถึงห้าแสนหยวน
เนื่องจากเป็นตึกเดี่ยว ผนังด้านนอกจึงเป็นกระจก ด้านในเดิมตกแต่งเป็นร้านอาหาร พวกเขาจึงไม่ต้องจัดการทุกอย่างตั้งแต่ต้นเพราะไม่ได้เป็นตึกเปล่าๆ
เพราะเหตุนี้ค่าปรับปรุงร้านจึงไม่ได้แพงมาก สิ่งที่ต้องทำเป็นหลักคือปรับเปลี่ยนการจัดวางโซนต่างๆ เช่น โซนร้านอินเทอร์เน็ตต้องแยกจากโซนคาเฟ่ และต้องตั้งบาร์เครื่องดื่ม
จากนั้นก็ต้องซื้ออุปกรณ์ต่างๆ
เขาต้องการคอมพิวเตอร์สเป็กสูงห้าสิบเครื่อง ราคาเครื่องละสองหมื่นหกพันหยวน รวมทั้งหมดเป็นหนึ่งล้านสามแสนหยวน
เมื่อรวมกับรายจ่ายอื่นๆ อย่างค่าโต๊ะ เก้าอี้ ป้ายร้าน โต๊ะรับรอง เงินเดือนผู้จัดการกับเชฟ ค่าใช้จ่ายรวมที่ต้องจ่ายไปก่อนในช่วงแรกอยู่ที่สามล้านกว่าหยวน
เผยเชียนไม่ได้รู้สึกปวดใจอะไร กลับดีใจมากด้วยซ้ำ
ยิ่งจ่ายไปมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งขาดทุนไปมากเท่านั้น ถือว่าเป็นเรื่องดี!
อีกอย่างเงินจำนวนนี้ก็ไม่ได้ต้องจ่ายทีเดียวหมด
เขาต้องจ่ายค่าเช่ากับค่าปรับปรุงร้านก่อน พอผ่านช่วงตรุษจีนไปค่อยจ่ายค่าก่อสร้างปรับปรุง พอปรับปรุงร้านเสร็จก็ค่อยซื้อคอมพิวเตอร์มาลงกับจ้างพนักงาน
ระหว่างนั้นเขาก็จะได้เงินจากทั้งสองเกมมาจ่ายรายจ่ายที่ไล่มาทั้งหมด
หม่าหยางเองก็ค่อนข้างไฟแรงเลยทีเดียว เขาอาสาไม่กลับบ้านช่วงตรุษจีนเพราะอยากอยู่ดูแลการปรับปรุงร้าน
เผยเชียนต้องรีบห้ามเอาไว้
ถึงตัวเขาจะไม่ได้กลับบ้านช่วงตรุษจีน แต่พนักงานต้องได้กลับ!
เขารู้สึกโล่งใจเมื่อได้เห็นความมุ่งมั่นตั้งใจของหม่าหยาง
ยิ่งหม่าหยางจริงจังเท่าไหร่ ก็ยิ่งมีโอกาสสูงที่โปรเจ็กต์นี้จะล่ม!
น้องรักของเขาช่างไว้วางใจได้จริงๆ
อีกฝั่งหนึ่ง แบบร่างของเกมนักออกแบบเกมเสร็จเรียบร้อยแล้ว
เผยเชียนตรวจดูแผนทั้งหมดอีกครั้ง โดยครั้งนี้เน้นเรื่องเสียงพากย์เป็นหลัก
เขายังไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่หลังจากตรวจเสร็จ
ชายหนุ่มใช้เวลาสามชั่วโมงในการแก้บทพากย์ทั้งหมด เพื่อทำให้บทกวนบาทาขึ้นไปอีกสองระดับ
บทในบางช่วงทำให้เผยเชียนถึงกับรู้สึกแย่ที่เขียนไปอย่างนั้น
แรงมาก!
แรงสุดๆ!
แต่เพื่อให้บริษัทขาดทุน เผยเชียนต้องกัดฟันข่มความเป็นคนดีของตัวเองเอาไว้!
หลังจากแก้บทเสร็จ เขาก็ส่งกลับไปให้ลู่หมิงเหลียง ในที่สุดบทก็เสร็จสมบูรณ์
“ต่อไปก็ต้องไปหาทีมในเว็บรวมทรัพยากรมาทำงานภาพให้
“หานักวาดภาพออริจินัลและออกแบบคอนเซ็ปต์ที่แพงที่สุด เข้าใจไหม”
เผยเชียนสั่ง
ลู่หมิงเหลียงพยักหน้ารัว “โอเคครับ บอสเผย! ผมหาคนที่เหมาะสมที่สุดตามมาตรฐานของผม เหมือนที่พี่หวงเคยทำ!
“เอ่อ…แล้วผมต้องแจ้งบอสมั้ยครับถ้าหาคนได้แล้ว”
เผยเชียนคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบออกไป “ไม่ต้อง”
นักวาดที่แพงที่สุดไม่น่าจะมาตรฐานแย่ เผยเชียนเองก็ไม่ค่อยรู้เรื่องงานภาพออริจินัลเท่าไหร่ ให้ลู่หมิงเหลียงเลือกไปเลยคงไม่ต่างอะไรกับให้เขาช่วยดูอีกที
“โอเคครับ บอสเผย!”
ลู่หมิงเหลียงเดินออกจากห้องทำงานบอสเผยด้วยความรู้สึกตื้นตันใจ