บทที่ 1059 วิชาลอกคราบ

อาร์เธอร์เป็นผู้แข็งแกร่งระดับฟ้า และกล้ามเนื้อที่แข็งแรงของเขา ทำให้ความสามารถในการต่อต้านการโจมตีเทียบได้กับยอดมนุษย์แดนหนึ่งขอบฟ้า

ซึ่งหมายความว่าร่างกายของเขามีความสามารถในการต่อต้านพิษได้ดีมาก ดังนั้นงูพิษธรรมดาที่นังงูสาวเรียกมานั้นแทบจะไม่สามารถทำอะไรเขาได้ ถึงแม้ว่าพวกมันจะกัด พิษเหล่านั้นจะถูกเอนไซม์ในร่างกายของอาร์เธอร์ทำลายอย่างรวดเร็ว

เมื่อเป็นเช่นนั้น มันจะทำให้นังงูสาวจะเหน็ดเหนื่อยอ่อนล้าเท่านั้น เธออาศัยสิ่งก่อสร้างถ่วงเวลาของเขาเอาไว้

อาร์เธอร์เป็นเหมือนรถปราบดินที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์อย่างแท้จริง!

ไล่ล่าเธอในห้องหรูหรานี้ แค่ต้องการระยะทางสั้นที่สุด ราวกับแมวที่ลวนลามเหยื่อของมัน ลวนลามนังงูสาวที่หลบหนีด้วยเสียงหัวเราะที่หูหนวกอยู่ตลอดเวลา

ดวงตาของนังงูสาวประกายความเคร่งขรึม สำหรับเธอแล้วการจัดการกับชายร่างใหญ่เช่นนี้ มันเป็นเรื่องที่ยาก

ข้อดีก็คือถึงแม้ว่าความแข็งแกร่งทางกายภาพของอีกฝ่ายจะเทียบเท่ากับผู้แข็งแกร่งระดับฟ้า แต่ความจริงแล้วเขายังคงเป็นระดับดำ ซึ่งเพียงพอที่จะให้นังงูสาวมีเวลามากพอที่จะหลีกเลี่ยงการโจมตี และเล่นเกมซ่อนหากับอีกฝ่าย

ส่วนข้อเสียคือพิษที่เธอใช้นั้นต้องใช้เวลานานกว่าจะเห็นผล ซึ่งสำหรับเธอแล้ว ค่อนข้างเป็นเรื่องที่น่าปวดหัว

“ฮ่า ๆ! พิษพวกนี้ไม่มีผลสำหรับผมเลยสักนิด! วางใจเถอะ ผมเป็นคนอ่อนโยน พวกเรามานั่งคุยกันดี ๆ ไหม?”

อาร์เธอร์หัวเราะอย่างบ้าคลั่งอยู่ทางด้านหลังของนังงูสาว

ดวงตาของนังงูสาวประกายความเย็นชา “ฮึ่ม!” หลังจากสูดลมหายใจเบา ๆ นังงูสาวเรียกงูเขียวของตนเองออกมาทันที และเธอปล่อยให้งูเขียวตัวนี้ปะปนอยู่กับงูพิษธรรมดาที่เธอเรียกออกมา และงูเขียวตัวนั้นแข็งทื่ออยู่ข้างกำแพงที่พังทลาย ชักกระตุกและแกล้งทำเป็นตาย

อาร์เธอร์ไม่ได้ตระหนักถึงเรื่องนี้ จึงเดินเข้าไปในห้อง เมื่อเห็นนังงูสาวอยู่ที่มุมกำแพง เขาก็อดที่จะหัวเราะไม่ได้ “ทำไมถึงไม่หนีแล้วล่ะ?”

“ไป!” นังงูสาวไม่ตอบคำถาม งูพิษธรรมดาพุ่งเข้าไปหาอาร์เธอร์จากทุกทิศทุกทาง และกัดเขาอย่างรุนแรง

“ฮ่า ๆ! ผมบอกแล้วว่าพิษนี้ไม่มีผลกับผมหรอก! ผมคิดว่าคุณเป็นคนที่ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา!” ถึงแม้ว่าอาร์เธอร์จะหัวเราะอย่างสะใจ แต่การที่เขาถูกโจมตีเช่นนี้ ทำให้เขารู้สึกไม่พอใจ เขามองหินขนาดเท่าฟุตบอลที่อยู่ตรงหน้า ทันใดนั้นเขาก็ใช้เท้าขวาเตะทันที

หินขนาดเท่าลูกฟุตบอลพุ่งไปตามทิศทางของนังงูสาวเหมือนลูกกระสุน

“โอ้!” ถึงแม้ว่านังงูสาวจะสามารถหลบเลี่ยงการโจมตีของหินได้ แต่หินที่กระแทกกับกำแพงที่อยู่ข้างหลังแล้วสะท้อนกลับมากระแทกไหล่ขวาของเธอ!

เพราะหินมันไม่มีตา ดูเหมือนจะเป็นกระแทกเบา ๆ แต่กลับทำให้ผิวตรงไหล่ขวาของนังงูสาวแตก ทำให้นังงูสาวเจ็บปวดจนหน้าเปลี่ยนเป็นขาวซีดทันที

เพียงแต่ยังไม่ทันที่อาร์เธอร์จะหยิ่งผยอง รูม่านตาของเขาก็หดตัวลงทันที ถัดจากหินที่เขาเตะออกไปเมื่อสักครู่นั้น มีงูเขียวกระโดดทันที กัดที่เท้าขวาของเขาอย่างรวดเร็ว!

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือท่าไม้ตายของนังงูสาว!

กล่าวตามเหตุผลแล้ว อาร์เธอร์มีภูมิต้านทานต่อสารพิษสูงมาก แต่หลังจากถูกงูเขียวกัดแล้ว ทันใดนั้นขาของอาร์เธอร์ก็รู้สึกชา และชาจนถึงกับว่าเขาไม่มีความรู้สึกว่ามีเท้าขวาอยู่!

ความรู้สึกนี้ทำให้เขาตื่นตระหนกเล็กน้อย และเมื่อเขามองไปที่นังงูสาวอีกครั้ง ดวงตาของเขาไม่มีความปรารถนาใด ๆ กลับเต็มไปด้วยความโกรธ!

“บัดซบ! ผู้หญิงชั้นต่ำ คุณทำให้ผมโกรธสำเร็จแล้ว!” อาร์เธอร์คำรามอย่างโกรธแค้น “คุณทำให้ผมโกรธแล้ว! ได้ยินไหม! ผลที่ตามมาของการที่ทำให้ผมโกรธนั้นคือความตาย!”