บทที่ 1062 เสียงร้องที่น่าเวทนา

พรึบ!

ร่างของไอรีนถูกเปลวไฟห่อหุ้มไว้ทันที จากนั้นเธอก็หันกลับมามองอย่างรวดเร็ว เพื่อดูว่าเหมยเป่ายังอยู่ข้างกายตนเองหรือไม่

เพียงแต่ขณะที่เธอกำลังมอง เธอเห็นช่ายเหมยเป่ากำลังมองตนเองด้วยรอยยิ้ม ราวกับเยาะเย้ยเธออย่างเงียบ ๆ!

การกระทำนี้ทำให้เธอโกรธเป็นอย่างมาก

“บัดซบ!” ไอรีนไม่คิดว่าเธอจะติดกับดักพูดคำของช่ายเหมยเป่าโดยไม่รู้ตัว เมื่อนึกถึงตอนที่ช่ายเหมยเป่าเห็นท่าทางภูมิใจของเธอในความฝันของตนเองแล้ว ความอัปยศอดสูเช่นนั้นทำให้เธอโกรธจนไม่สามารถควบคุมตนเองได้

“อับอายจนกลายเป็นโกรธแล้วใช่ไหม?” เมื่อเห็นท่าทางของเธอแล้ว ช่ายเหมยเป่าก็หัวเราะออกมา เดิมไอรีนผู้ซึ่งอารมณ์เสียอยู่แล้ว และเมื่อถูกกระตุ้นเช่นนี้ ไอรีนหรี่ตาลง แล้วจ้องเธอด้วยความโกรธ

“คราวนี้ฉันจะคอยดูว่าคุณจะหลบอย่างไร! ไปตายเสียเถอะ!” คราวนี้ไอรีนรู้สึกโกรธมาก ลูกไฟขนาดเท่ากำปั้นมากมายมารวมตัวกันอยู่ตรงหน้าเธอ และสุดท้ายก็พุ่งไปที่ช่ายเหมยเป่าอย่างรวดเร็ว

“เธอไม่ต้องนำกลอุบายเล็กน้อยพวกนั้นออกมาใช้หรอก คราวนี้คุณคิดจะควบคุมฉัน? ฝันไปเถอะ!” ไอรีนมองช่ายเหมยเป่าด้วยสีหน้าระแวดระวัง และค่อนข้างประหม่า

“เหรอ?” ช่ายเหมยเป่าไม่ได้หลบเลี่ยง เพียงแค่ดีดนิ้วอยู่ที่เดิม จากนั้นรังสีพลังจิตที่เธอปล่อยไว้ข้างไอรีนก็ระเบิดขึ้น แล้วโจมตีไปที่ศีรษะของไอรีนทันที

ไอรีนยังไม่ทันตั้งตัวจากการโจมตีนี้ ถึงแม้ว่าเธอกำลังจดจ่ออยู่กับการป้องกันการโจมตีที่เป็นไปได้ของช่ายเหมยเป่า แต่เธอไม่สามารถป้องกันได้ตามใจต้องการ

เธอรู้สึกวิงเวียนศีรษะเล็กน้อย ร่างของไอรีนแกว่งไปมา เนื่องจากการรบกวนของรังสีของพลังจิตนี้ ทำให้ลูกไฟที่พุ่งไปหาช่ายเหมยเป่าหยุดลง และทันใดนั้นก็ระเบิดตรงหน้าเธอ

เหมือนดอกไม้ไฟที่สวยงามประกายอยู่ตรงหน้าของช่ายเหมยเป่า หลังจากนั้นประกายไฟที่สวยงามก็ถูกฝนที่ตกลงดับจนสลายไป

การโจมตีของช่ายเหมยเป่าไม่เพียงแต่รบกวนพลังจิตของไอรีนเท่านั้น และตอนที่ไอรีนตั้งสติได้ ใบหน้าที่น่าสะพรึงกลัวก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเธอ!

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมยอดมนุษย์ที่แข็งแกร่งถึงได้ส่งเสียงคำรามที่น่าเวทนาออกมา

“โอ๊ย!”

เสียงร้องแหลมดังทะลุท้องฟ้ายามค่ำคืน และจอห์นนี่ซึ่งกำลังเตรียมตัวจะใช้วิชาต้องห้ามบนท้องฟ้าถูกรบกวน ทำให้ร่างกายของเขาสั่นชั่วครู่ แสงสายฟ้าสีขาวที่อยู่รอบ ๆ ตัวเขาเริ่มสั่นเล็กน้อย ราวกับว่ามันสามารถระเบิดได้ทุกเมื่อ!

แต่โชคดีที่จอห์นนี่สามารถระงับอารมณ์ของตนเองให้สงบลงอย่างรวดเร็ว และในที่สุดเขาก็สามารถระงับพลังคลุ้มคลั่งที่อยู่ในมือของตนเองได้ และวิชาต้องห้ามนี้ก็ยังอยู่ขั้นตอนการเตรียมการ!

ความสามารถของช่ายเหมยเป่าคือการที่เธอสามารถขยายความรู้สึกกลัวในใจของคนอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เมื่อขยายออกไปถึงระดับหนึ่งแล้ว การโจมตีของเธอจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า และสามารถควบคุมอารมณ์ของอีกฝ่ายได้ราบรื่นยิ่งขึ้น

“ในเมื่อคุณชอบเล่นไฟมากขนาดนี้ คุณไม่เคยได้ยินประโยคหรือ? คนที่เล่นกับไฟนั้น ไฟจะเผาตนเอง!” หลังจากกล่าวจบ เธอก็ดีดนิ้ว เปลวไฟที่ลุกโชนอยู่ข้างไอรีนก็เปลี่ยนเป็นคลุ้มคลั่งทันที

คราวนี้มันต่างจากตอนที่ไอรีนควบคุม และแม้แต่ไอรีนก็ไม่สามารถทนไฟนี้ได้ เสียงกรีดร้องก็ดังขึ้นเรื่อย ๆ แล้วเธอก็กลายเป็นเถ้าถ่านภายใต้การมองของช่ายเหมยเป่า!

ยอดมนุษย์ที่แข็งแกร่งกลายเป็นเถ้าถ่านจากการโจมตีของช่ายเหมยเป่า ไม่สิ! กลายเป็นโคลนภายใต้สายฝน!

สิ่งที่น่าเศร้ายิ่งกว่าคือผลลัพธ์นี้มาจากพลังของตัวเธอเอง!

กลับกันดูเหมือนว่าช่ายเหมยเป่าจะใช้พลังไปไม่มาก และการต่อสู้ก็จบลงอย่างง่ายดาย

แต่พลังที่เธอใช้ไปนั้นมันน้อยอย่างที่เห็นผิวเผินหรือไม่? แน่นอนว่าไม่ใช่!