บทที่ 1077 ความโกรธของสันตะปาปา

เมื่อเทียบกับมนุษย์หมาป่าที่เพิ่งรอดจากความตายมานั้น ทางสันตะปาปากลับเกิดแผ่นดินไหวขึ้นครั้งใหญ่

ครูเสด สันตะปาปาเป็นพลังที่แข็งแกร่งที่สุดในมือของสันตะปาปา ถือเป็นตัวแทนของสมเด็จพระสันตะปาปาเลย! แต่ครั้งนี้หน่วยย่อยหน่วยหนึ่งของครูเสด สันตะปาปากลับตายยกทีม นี่ถือเป็นการตบหน้าสมเด็จพระสันตะปาปากันเห็นๆ!

แถมหน่วยย่อยหน่วยนี้ยังไม่ใช่หน่วย เพราะในนั้นมีอัลฟองโซลูกชายของประธานผู้พิพากษาอยู่ด้วย!

หัวหน้าใหญ่ที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าประธานผู้พิพากษาด้วยร่างกายที่สั่นเครือไม่กล้าขยับเขยื้อน

ถึงเขาจะเป็นหนึ่งในสามหัวหน้าใหญ่ของครูเสด สันตะปาปา ในสายตาของคนทั่วไปนั้นถือว่าไม่มีใครกล้าดูหมิ่นแล้ว แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าท่านประธานผู้พิพากษานั้นแค่โบกมือก็สลายไปแล้ว!

ส่วนอัลฟอนโซเป็นลูกชายที่ท่านผู้พิพากษารักที่สุด เป็นแก้วตาดวงใจของท่านประธานผู้พิพากษา มีความสำคัญและบทบาทต่อประธานผู้พิพากษามากเป็นพิเศษ!

แต่คนสำคัญระดับนี้กลับมาตายในหน้าที่ซะได้!

ประธานผู้พิพากษาไม่พูดอะไรเลย และการเลือกที่จะเงียบแบบนี้มันก็ทำให้ทั้งโบสถ์ตกอยู่ท่ามกลางบรรยากาศที่กดดัน แม้แต่เปลวไฟจากเทียนที่ถูกจุดไว้ยังอ่อนลงบ้างเลย ราวกับไม่กล้าส่องแสงที่แสบตาออกมา

ประธานผู้พิพากษาขยับแล้ว หัวใจของทุกคนสั่นไหว

“ทำไมถึงมีแค่ศพของอัลฟองโซ?” น้ำเสียงของประธานผู้พิพากษาค่อนข้างเรียบเฉย ไม่ได้ดูโกรธเกรี้ยวเหมือนที่ทุกคนคิดเลย แต่ทุกคนก็สามารถรับรู้ได้ถึงความโกรธที่ถูกอดกลั้นเอาไว้

“เรียนท่านประธานผู้พิพากษา คนอื่นๆ ถูกนำไปไว้ที่ วิหารวิญญาณบริสุทธิ์แล้วครับ!” หน้าฝากของหัวหน้าใหญ่อานูบีเกิดมีเหงื่อเย็นไหลออกมาทันที เพราะเขาไม่รู้ว่าคำพูดไหนจะทำให้พลังที่ถูกกดเอาไว้จะระเบิดออกมา!

“วิหารวิญญาณบริสุทธิ์?” ประธานผู้พิพากษาพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ชอบใจ จากนั้นก็ยื่นมือไปลูบที่ใบหน้าของอันฟองโซเบาๆ “สำหรับคนที่ล้มเหลวไม่คู่ควรที่จะได้เข้าไปอยู่ในวิหารวิญญาณบริสุทธิ์ นี่พวกคุณลืมเรื่องนี้ไปแล้วอย่างนั้นเหรอ?”

รูม่านตาของอานูบีหดเล็กลงทันที การที่ไม่ได้เข้าไปใน วิหารวิญญาณบริสุทธิ์ก็เท่ากับว่าดัฟเฟลกับลูกน้องของเขาในครูเสด สันตะปาปาได้ถูกลบชื่อออกไป! นี่ถือเป็นการลงโทษที่หนักที่สุดสำหรับพวกเขาเลย! เป็นโทษที่แม้แต่ตายแล้วก็ไม่สามารถอยู่อย่างสงบได้!

ต้องเข้าใจก่อนว่าพวกดัฟเฟลนั้นถูกปลูกฝังว่าสันตะปาปาเป็นทุกอย่างในชีวิตมาตั้งแต่เด็กแล้ว สำหรับพวกเขาสันตะปาปาก็คือทุกอย่างในชีวิต! รวมถึงสมาชิกทุกคนในครูเสด สันตะปาปาก็มีแนวคิดแบบนี้เช่นกัน

แต่ถ้าดัฟเฟลถูกลบชื่อออก พวกเขาก็จะกลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนทันที!

คนที่เป็นหัวหน้าของพวกเขาอย่างอานูบีจึงมิอาจยืนดูให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ แต่ถ้าขาคัดค้านจะมีผลอะไรตามมา? จะทำให้ท่านประธานผู้พิพากษาโกรธเกรี้ยวขึ้นมารึเปล่านะ?

มันเป็นสิ่งที่ไม่มีใครรู้ เขาเอาแต่ไตร่ตรองเรื่องนี้อยู่ในใจ แต่เขาก็ยังไม่ได้ถามออกไป!

“แล้วพวกค้างคาวบ้าบอนั่นล่ะ?”

ร่างกายของ อานูบีสะดุ้งไปทีหนึ่ง สุดท้ายก็เป็นความกลัวในใจที่เป็นฝ่ายชนะ เขาไม่มีความกล้ามากพอที่จะถามมันออกไป! และตอนนี้เขาก็ได้รู้ว่าอนาคตของเขาได้จบสิ้นไปแล้ว ช่างเป็นเรื่องที่น่าเจ็บปวด แต่เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น

ตายตอนนี้กับตายทีหลัง เขาเลือกที่จะตายทีหลัง

“แวมไพร์พวกนั้นบาดเจ็บล้มตายเป็นจำนวนมาก ถ้าไม่ใช่เพราะผู้ฝึกตนตะวันออกที่ปรากฏตัวอย่างกะทันหัน เรื่องมันก็คงไม่เลวร้ายถึงขั้นนี้ครับ…..”

“หึ!” ประธานผู้พิพากษาส่งเสียงฮึดฮัดอย่างแรง อานูบีรู้สึกราวกับกำลังถูกมือที่มองไม่เห็นบีบหัวใจของตนอยู่ ทำให้เขาต้องเงยหน้าแล้วมองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าที่ตื่นตระหนก