ตอนที่ 110
บทที่ 110 แม่ซูเหมยผู้อวดดี
October 21, 2026
จ้าวเสว่เฟินส่ายหน้า กวาดสายตามองไปที่เย่เทียนตลอดเวลาด้วยความดูถูกมากขึ้นเรื่อยๆ
สไตล์ของเย่เทียนอย่าบอกว่าไม่มีสินค้าแบรนด์เนมสักชิ้น แม้แต่นาฬิกาข้อมือหรือเครื่องประดับก็ไม่ใส่ พูดให้น่าฟังหน่อยก็คือเรียบง่าย ถ้าพูดตรงๆ ก็คือกระจอก!
“เสี่ยวเหมย เธอหาแฟนตั้งแต่เมื่อไหร่? ทำไมแม่ถึงไม่เคยได้ยินเธอพูดถึงมาก่อนเลย?”
ความตื่นตระหนกฉายผ่านใบหน้าที่บอบบางของซูเหมย แต่ถึงอย่างไรเธอก็เป็นเจ้านาย ไม่นานก็กลับสู่สภาพเดิมแล้วพูดอย่างสุขุม “ความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับเย่เทียนเพิ่งจะยืนยันเมื่อไม่กี่วันมานี้ ฉันก็เลยไม่เคยบอกแม่มาก่อน”
อย่างไรก็ตามคำอธิบายของซูเหมยมันดูแถมากเกินไป จ้าวเสว่เฟินไม่เชื่อเลย เธอมีความคิดแบบเดียวกันกับหลี่เฟิง คิดว่าซูเหมยหาคนมาหลอกตน
จ้าวเสว่เฟินต้องการเปิดโปงการโกหกของลูกสาว จึงถามเย่เทียนว่า “พ่อหนุ่ม น้าขอถามอะไรคุณหน่อย คุณทำงานอะไร? ซื้อบ้านแล้วหรือยัง? มีรถไหม? เงินเดือนเท่าไร?”
ปากของจ้าวเสว่เฟินเหมือนแม่ยายหน้าเงินในตำนาน
แน่นอน เรื่องนี้จะโทษเธอไม่ได้ ในสังคมแห่งความเร่งรีบนี้ ความรักที่ไม่มีองค์ประกอบทางวัตถุนั้นหายากจริงๆ
ซูเหมยรู้สึกร้อนใจ รีบห้ามปรามเธอทันที “แม่คะ แม่กำลังทำอะไรอยู่?”
“เสี่ยวเหมย คุณอย่าโทษน้าจ้างเลย น้าจ้างทำทุกอย่างเพราะหวังดีกับคุณ”
หลี่เฟิงเหลือบมองเย่เทียน แล้วพูดด้วยน้ำเสียงยิ้มเยาะว่า “ทุกวันนี้ในสังคมมีแต่คนหลอกลวงทั่วทุกหนแห่ง น้าจ้างกลัวว่าคุณจะถูกคนอื่นมาหลอก จะได้ไม่ต้องถูกหลอกเอาไปขายแถมยังต้องช่วยคนอื่นนับเงินอย่างโง่เง่าอีก!”
ซูเหมยขมวดคิ้วแน่น เธออาจจะฟังไม่ออกว่าคำพูดนี้ของหลี่เฟิงมีเจตนาโจมตี!
ท้ายที่สุดในที่นี้ก็มีเพียงสี่คนเท่านั้น หากแยกเธอและแม่ออกไป คนอื่นที่เขาพูดถึงก็น่าจะเป็นเย่เทียน
“คุณน้าครับ ผมยังไม่มีบ้าน แต่มีรถอยู่คันหนึ่ง”
เย่เทียนไม่สนใจการเสียดสีของหลี่เฟิง ตอบกลับด้วยรอยยิ้ม “ส่วนเรื่องเงินเดือน ตอนนี้ผมบอกได้เลยว่ากำลังทำงานอยู่กับบริษัทแซ่เฉิน เงินเดือนไม่กล้าบอกว่าสูง แต่ก็ไม่ถึงขนาดอดตาย”
“บริษัทแซ่เฉิน?”
หลี่เฟิงตกตะลึง ยิ้มเยาะพูดว่า “ไม่ทราบว่าที่บริษัทแซ่เฉิน พี่ชายมีตำแหน่งอะไร? ผู้จัดการหรือผู้กำกับ"
เขาพูดด้วยเจตนาร้าย แค่อยากจะบอกว่าไม่ได้ทำแม้แต่ตำแหน่งผู้จัดการด้วยซ้ำ ไม่คู่ควรกับซูเหมยเลย!
เย่เทียนดูเหมือนจะฟังความหมายแฝงในคำพูดของเขาไม่ออก จึงตอบตามตรง “ผมบอกว่าเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยได้ใช่ไหม?”
“เจ้าหน้าที่ความปลอดภัย?” จ้าวเสว่เฟินสะดุ้งเฮือก แต่ในไม่ช้าก็ได้สติกลับมา มองไปยังเย่เทียนด้วยสายตารังเกียจมากขึ้น
เจ้าหน้าที่รักความปลอดภัยจะมีเงินเดือนสักเท่าไรกัน? จะเอาอนาคตมาจากไหน?
แม้ว่าจะไม่ได้คุยกันถึงภูมิหลังครอบครัว แต่ลำพังตัวซูเหมยเอง อย่างน้อยเธอก็เป็นเจ้าของบาร์ดรุณียั่วรักที่มีรายได้อย่างน้อยๆ ต่อเดือนหลายแสน!
แม้แต่จ้าวเสว่เฟินยังคิดแบบนี้ นับประสาอะไรกับหลี่เฟิง ใครจะไปเห็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยตัวเล็กๆ อยู่ในสายตา!
อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้คิดจะปล่อยเย่เทียนไป พูดยิ้มเยาะว่า “พี่ชาย คุณอย่าบอกนะว่ารถของคุณก็เป็นของบริษัทแซ่เฉินด้วยน่ะ?”
“เรื่องนี้คุณก็รู้เหรอ?”
เย่เทียนแสร้งทำเป็นประหลาดใจ
เมื่อได้ยินคำตอบที่ยืนยัน หลี่เฟิงก็ยิ่งดูถูกเย่เทียนมากขึ้น
ด้วยฐานะอย่างเขา การจะกำจัดเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสักคนหนึ่ง แค่พูดประโยคเดียวก็เรียบร้อยแล้วไม่ใช่หรือ? จะใช้อำนาจคุกคามได้ถึงขนาดไหน?
เมื่อคิดได้ดังนี้ หลี่เฟิงก็ขี้เกียจจะไปเกี่ยวข้องเย่เทียนอีกต่อไป
เขาจงใจยกข้อมือขึ้น โบกสะบัดนาฬิกาปาเต็ก ฟิลิปป์ราคาแพง