บทที่ 1113 บิชอปผู้เจ้าเล่ห์

“ยอดเยี่ยม！” ตัวตลกตบมือด้วยท่าทีชื่นชม ไม่มีอาการไม่พอใจใด ๆ กับการที่เฉียงเซินเฉียงเซินได้รับบาดเจ็บ

คนที่เป็นผู้นำต่างกลัวจนยืนเซ่อ บรรดานักดาบที่ไม่เคยใส่ใจกับเย่เทียนก็ส่งสายตามองมาอย่างอัศจรรย์ใจ ภายใต้การจ้องดูของสายตาพวกนี้ นั่นแหละที่เรียกว่าสะใจของเย่เทียน！

หลังจากที่เขาได้ก้าวหน้าขึ้นในพลังฝ่ามือจ้งเหินไป่เหอแล้วยังได้พบว่าพลังวิชานี้ยังปรับความรู้สึกในการสัมผัสดียิ่งขึ้นให้ได้ประโยชน์เป็นอย่างมาก

รู้เห็นที่ได้มาถึงขนาดนี้ทำเอาหัวใจชุ่มฉ่ำอย่างบอกไม่ถูก

ได้มีการหล่อหลอมเข้ากับจิตใต้สำนึก อานุภาพจากพลังฝ่ามือจ้งเหินไป่เหอเกินความคาดคิดของเขาไปอย่างมาก ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ ที่เขาคิดจะโจมตีใส่ให้มนุษย์ล่องหนถอยไปได้นั้นเป็นเรื่องที่ทำไม่ได้อย่างแน่นอน

“ตอนนี้คุณคงบอกได้แล้วใช่ไหมว่าเงินจะให้ผมได้หรือไม่！” ตัวตลกหัวเราะเหอ ๆ แล้วถาม

“เงินไม่ใช่ปัญหา！เพียงแต่ข้าต้องขอปรึกษาก่อน！” เย่เทียนพูดเสียงใหญ่โตอย่างคนมีเงิน ถึงแม้เงินบนเรือกาสิโนไม่ได้ไหลเข้ามาเข้ากระเป๋าตน แต่หนึ่งล้านกับนักบวชหนึ่งหัว การค้าขายนี้ ก็คุ้มอยู่นะ！

สำหรับเงินก้อนนี้นะหรือ แน่นอนว่าต้องหาคนลงบัญชี

ตัวตลกไม่มีอะไรจะพูด แสดงท่าให้เย่เทียนจัดไปเอง

แต่ว่าพอตอนที่เขาโทรไปหาซ่านหงเลี่ยง ซ่านหงเลี่ยงยืนยันปฏิเสธเด็ดขาด！

“นี่จะทำให้เกิดผลสะท้อนกลับที่เลวร้ายมาก！” ซ่านหงเลี่ยงกลับไม่ได้พูดถึงเรื่องเงิน เพียงแต่เตือนว่าเรื่องจะลุกลามให้เดือดร้อน

พวกไร้ปรานีเป็นอะไรนั้นซ่านหงเลี่ยงรู้ชัดแจ้งดีอยู่ แต่ความที่เป็นหน่วยงานที่มีความรับผิดชอบกับทีมสายฟ้า ไม่ว่าภายใต้กรณีใด ๆ ในใจก็ไม่อยากไปตอแยด้วยกับพวกนั้น

มันไม่ใช่ว่ากลัว แต่ไอ้กลุ่มคนบ้าพวกนี้จะไปพัวพันข้องเกี่ยวด้วยยากจริง ๆ เอาแค่เรื่องครั้งนี้ที่พวกมันกล้ากระทั่งตั้งค่าหัวนักบวชในคริสตจักรเป็นค่าเงินก็เห็นได้ว่าบ้าขนาดไหนแล้ว

แต่ที่ซ่านหงเลี่ยงพูดก็ไม่ได้ขีดเส้นตายไว้ เย่เทียนก็จับจุดได้แล้วถามไปใหม่ “ถ้าใช้ในนามข้าหละ？”

“นั่นจะมีอันตรายกับคุณมาก！”

เย่เทียนก็หมดความสามารถที่จะย้อนแย้ง ถึงแม้ให้ว่าตอนนี้เป็นคนในคริสตจักรแล้วจะได้รับมหากรุณาปล่อยเขาได้งั้นหรือ? ก็ต้องให้รู้ว่าตัวเขาตอนนี้มีชื่ออยู่ในบัญชีดำ จะมีเรื่องแบบนี้หรือไม่ก็ยังคงเป็นผลที่เหมือนกันไม่ใช่หรือ？

“หัวหน้า ที่หัวหน้าพูดนี่ฝืนใจพูดหรือเปล่า？หัวหน้าพูดกับผมเลย ว่าจะให้ลงในบัญชีผม！” เย่เทียนพูดเหมือนเสียงอ้อน

“ลง！”

ซ่านหงเลี่ยงนิ่งอึ้งไปพักหนึ่งแล้วตอบอย่างเด็ดเดี่ยวคำเดียว แล้วก็ตัดสายโทรศัพท์

เย่เทียนหัวเราะจนตาหยีลงไป เก็บโทรศัพท์ขึ้นแล้วมองไปที่ตัวตลก “เงินข้าให้เจ้าได้ แต่ข้าขอรู้ด้วยว่าสัญญานี้จะต่อเนื่องยาวไปแค่ไหน？”

“จนถึงสิ้นสุดงานประชุมใหญ่ของยอดมนุษย์ เป็นไง？” ตัวตลกกลอกลูกตาไปรอบ มองแล้วถามเย่เทียน

เย่เทียนคิดอยู่นิดหนึ่ง แล้วก็ยื่นมือตัดสินใจออกไป “ฮ่า ๆ ตกลง แฮปปี้ความร่วมมือ！”

“แฮปปี้ความร่วมมือ！” ตัวตลกหัวเราะ ตามด้วยเริ่มส่งกำลังไปยังมือแห่งการตัดสินใจคิดลองพลังกับเย่เทียน

เย่เทียนยิ้มยียวนมองหน้าตัวตลก ปล่อยให้เขาเพิ่มกำลังใส่มือต่อเนื่อง โดยที่ไม่ได้คิดมีการตอบโต้ใด ๆ เห็นท่าทีของเขาแล้ว ตัวตลกเองก็รู้ได้เลยว่าตัวเองไม่ว่าจะเพิ่มกำลังลงไปเท่าไหร่ก็ไม่ได้ผลอะไรให้เห็นมาก

“คุณเย่นี่สมแล้วกับที่เขาร่ำลือ ถ้าเป็นถึงขนาดนี้เงินมัดจำรางวัลคงต้องขอเป็นเท่าตัวแล้ว！” ตัวตลกพูดกับเย่เทียนอย่างไม่รู้สึกเกรงใจ

“ด้วยความยินดี！เพียงแต่ว่าจะมีชีวิตเหลือรอดไปได้หรือไม่นั้นไม่รับรอง！” เย่เทียนตอบกลับด้วยยิ้มหนาวเยือก

ตัวตลกก็ไม่ได้ใส่ใจ ขยักไหล่แล้วก็พูดว่า “ถ้ามีคนจะจ่ายเงินจริง ผมก็ต้องได้เจอคุณเย่เป็นแน่ ไปละ！”