บทที่ 1127 สมเด็จพระสันตะปาปาปรากฏตัว

เย่เทียนเฝ้าภาวนาว่าจะไม่มีใครมารบกวนเขา ส่วนเขากำลังยุ่งอยู่กับการหาทางทำลายค่ายกลแสงศักดิ์สิทธิ์

ตอนนี้เขาต่อสู้เพียงลำพัง เขาเชื่อว่าเมื่อค่ายกลถูกเปิดใช้งาน สมาชิกของทีมสายฟ้ากำลังเตรียมการสนับสนุนเขา ส่วนชนเผ่ามืดเหล่านั้นจะไม่ปล่อยโอกาสนี้ทิ้งไปอย่างแน่นอน

เป็นความจริงที่ทางสำนักวาติกันคุมขังยอดมนุษย์ผู้แข็งแกร่งเอาไว้ที่นี่ แต่ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็กักขังตนเองด้วย!

นอกจากสมเด็จพระสันตะปาปาแล้ว ยังมีผู้แข็งแกร่งอีกกี่คนที่อยู่นอกค่ายกล? ถ้าสำนักวาติกันมีผู้แข็งแกร่งอยู่มากมายจริงๆ จะปล่อยให้ชนเผ่ามืดดำรงอยู่ได้นานขนาดนี้ได้อย่างไร!

ในโลกนี้มีเพียงคำว่าสมดุลเท่านั้นก็พอแล้ว เห็นได้ชัดว่าสำนักวาติกันกำลังจะทำลายความสมดุลนี้เพียงฝ่ายเดียว ชนเผ่ามืดเหล่านั้นที่ดำรงชีวิตอยู่มานานจะมองไม่เห็นสิ่งนี้หรือ?

แม้ว่าผู้คนภายนอกจะไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่หากถูกสังหารในพื้นที่ขนาดใหญ่ มันจะเป็นการโจมตีครั้งใหญ่ต่อบารมีและชื่อเสียงของสำนักวาติกัน! ที่สำคัญที่สุดคือพวกเขาสามารถทำลายรากฐานของสำนักวาติกัน ซึ่งเพียงพอแล้วที่จะทำให้พวกเขาเอาชนะโอกาสในการพัฒนามากขึ้น!

มันคือการพนัน สมเด็จพระสันตะปาปาและคนอื่นๆ ไม่รู้ว่าเย่เทียนกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ตอนนี้เขาต้องช่วยตัวเองให้รอดก่อน!

แต่ในเวลานี้ กานโนเซน นากะได้พาคนเข้ามาด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย ขัดจังหวะความคิดของเย่เทียน

สิ่งที่ทำให้กานโนเซน นากะมีความมั่นใจมากขึ้นก็คือนานาโกะได้ติดตามมาด้วย เมื่อเผชิญกับสีหน้างุนงง นานาโกะแค่พูดเบาๆ ว่า “ฉันไม่ชอบถูกใครหลอก!”

ความสามารถของนานาโกะ กานโนเซน นากะนั้นรู้ดี แม้ว่าเย่เทียนจะแข็งแกร่งเพียงใด แต่อัศวินพิพากษาที่อยู่ข้างกายเขานั้นแข็งแกร่งกว่า! ครั้งนี้เขาจะต้องทำให้เย่เทียนชดใช้ทุกอย่างที่ทำกับเขาไว้!

เดิมทีเย่เทียนและนานาโกะจะแกล้งทำเป็นตาย แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะใช้การแกล้งตายไม่ได้แล้ว จะดีกว่าไหมหากกำจัดกานโนเซน นากะทิ้งเสีย?

เย่เทียนเงยหน้าสบสายตากับนานาโกะ เขาอดหัวเราะไม่ได้

“ฆ่ามัน!” เมื่อกานโนเซน นากะเห็นสีหน้าของเย่เทียน ในใจก็รู้สึกหดหู่อย่างไม่อาจบรรยายได้ บางครั้งสัญชาตญาณของผู้ชายก็แม่นยำมากเช่นกัน เขาสัมผัสได้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเย่เทียนกับนานาโกะนั้นไม่ธรรมดา แต่ขอเพียงฆ่าเย่เทียนได้ ปัญหาทั้งหมดก็จะคลี่คลายได้ใช่ไหม?

เมื่อคิดได้เช่นนี้ กานโนเซน นากะก็อดยิ้มมุมปากไม่ได้

ในใจนานาโกะยังคงลังเลอยู่ ดังนั้นเธอจึงขยับมีดช้าลง

ร่างของเย่เทียนทะลุผ่านคนอื่นๆ มาอยู่ข้างกายเธอ การสัมผัสอย่างใกล้ชิดทำให้หัวใจของนานาโกะสะดุ้งเฮือกในทันใด มีดที่มั่นคงอยู่ในมือก็สั่นสะท้านเช่นกัน!

“ผมช่วยคุณได้แค่นี้เท่านั้น!” เย่เทียนพูดจบก็เผยรอยยิ้มออกมา จากนั้นก็ยื่นมือออกมากดลงบนหน้าอกของเธอโดยตรง!

มีดยาวกรีดหน้าอกของเย่เทียนเป็นรอยตื้นๆ แม้ว่าบาดแผลจะไม่ลึก แต่เลือดที่ไหลออกมาทำให้ร่างกายของเขาแดงระเรื่อ! เหตุการณ์นี้อยู่เหนือความคาดหมายของกานโนเซน นากะ

“ฆ่าเขาซะ!” กานโนเซน นากะแผดเสียงคำรามอย่างควบคุมไม่ได้ แต่อัศวินพิพากษาที่อยู่ข้างกายเขายังคงเดินหน้าต่อไปอย่างเป็นระเบียบเหมือนไม่ได้ยิน

ทันใดนั้นกานโนเซน นากะก็รู้สึกหนาวไปทั้งตัว ซวยแล้ว เมื่อครู่ตื่นเต้นมากเกินไป ที่เผชิญหน้ากับความอันตรายของเย่เทียนตามลำพัง!

เมื่อเห็นเย่เทียนยิ้มมุมปากเยาะเย้ย กานโนเซน นากะก็อยากจะหนีไป!

ส่วนเย่เทียนก็ขยับตัว รีบพุ่งเข้าไปทางด้านข้างของเขา เอื้อมมือไปจับที่ลำคอ กระชากเขาเข้าหาตัวเองอย่างแรง

“คุณ...คุณอย่าฆ่าผมนะ ผมจะให้ประโยชน์แก่คุณอย่างมากมาย” ในที่สุดกานโนเซน นากะก็รู้สึกตัว เริ่มขอความเมตตาด้วยเสียงเบาๆ