บทที่ 1148 จุนหลินเทียนเชี่ย

“เอาล่ะ! ผมอยากเห็นว่ากระดูกของคุณจะแข็งแค่ไหน!” เย่เทียนพ่นลมออกมาอย่างเย็นชา จากนั้นเดินไปอยู่ตรงหน้าเขา แล้วปล่อยพลังฝ่ามือออกไป

เสียงของกระดูกแตกอย่างต่อเนื่อง นินจาทรุดตัวลงบนพื้นอย่างสมบูรณ์ ร่างกายของเขาบิดเบี้ยว ดูน่าสังเวชเป็นอย่างยิ่ง

“มาที่แม่น้ำ!” เย่เทียนโทรเรียกห่าวเหริน

ตอนนี้เขาออกจากงานเลี้ยงนานเกินไปแล้ว เขาต้องพิจารณาถึงอันตรายที่เฉินหวั่นชิงต้องเผชิญ

ห่าวเหรินมาอย่างรวดเร็ว หลังจากที่เย่เทียนอธิบายสองสามประโยคแล้ว เขาก็รีบไปที่โรงแรมจินบี้ฮุยหวง และไม่กล้าชักช้าแม้แต่น้อย

ขณะนี้เฉินหวั่นชิงที่อยู่ในโรงแรมรู้สึกกังวลเล็กน้อย ถึงแม้ว่าเธอจะปฏิเสธการดื่มเหล้าไปหลายครั้ง และเธอก็รู้สึกเวียนศีรษะเล็กน้อย

เมื่อเห็นภาพนี้ หลี่ฮวนหยุนก็ส่งยิ้มให้สวีย่า

สวีย่าใจแต้นแรง ทำได้เพียงตอบสนองด้วยความอึดอัด

“น้องสวี คืนนี้คุณจะสมปรารถนาแล้ว!” หลี่ฮวนหยุนกระซิบที่ข้างหูของเขา

สวีย่าด่าอยู่ในใจ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ว่าเขาสูญเสียสมรรถภาพทางเพศไปแล้ว ถึงแม้ว่าเขาจะไม่สูญเสียสมรรถภาพทางเพศ เขาจะกล้าทำอะไรเฉินหวั่นชิงได้อย่างไร? เพราะการทำเช่นนั้นไม่แตกต่างไปจากการรนหาความตาย!

แต่ตามแผนของเย่เทียนแล้ว เขาน่าจะมีคนคอยช่วยเหลืออยู่ทัพหลัง

“ประธานเฉิน ผมเห็นว่าสีหน้าของคุณไม่ค่อยดีนัก เอาอย่างนี้ ผมให้เสี่ยวลี่พาคุณขึ้นไปพักผ่อนก่อนดีไหม?”

เฉินหวั่นชิงอยากปฏิเสธ แต่หลี่ฮวนหยุนหยิบขวดยาขนาดเล็กออกมาแล้วเขย่าเบา ๆ ทำให้เฉินหวั่นชิงรู้สึกเวียนศีรษะทันที ทำให้เธอไม่สามารถพูดปฏิเสธได้

“ประธานเฉิน ฉันจะบริการคุณอย่างดี!” เสี่ยวลี่ยังไม่เข้าใจความคิดของของหลี่ฮวนหยุน เธอกระซิบข้างหูของเฉินหวั่นชิง แล้วก็พยุงเฉินหวั่นชิงเดินเข้าไปข้างใน

“ลุงเซี่ย เรื่องวันนี้ต้องขอบคุณ ลุงเซี่ย!”

“คุณเป็นคนที่ดีทุกด้าน แต่เสียอย่างเดียวคือหลงใหลผู้หญิงมากเกินไป! แต่คุณยังเป็นหนุ่ม ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมสามารถเข้าใจได้!” เซี่ยจวิ้นหัวตบไหล่เขาเบา ๆ

“เรื่องของที่นี่ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของลุงเถอะ คุณไปเสพสุขเถอะ! แต่อย่าลืมเรื่องที่ลุงเซี่ยขอให้คุณช่วยเหลือล่ะ?”

“วางใจเถอะ ตอนนี้ผมได้เริ่มงานแล้ว หลังจากคุณลุงกลับไปถึงเมืองเอก ของที่คุณลุงเซี่ยต้องการนั้นก็เกือบจะถึงเมืองเอกแล้ว”

“นั่นเป็นการดีที่สุด!” เซี่ยจวิ้นหัวพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

วันนี้เขามาเพื่อให้เกียรติหลี่ฮวนหยุน และขอให้เขาหาสินค้าล้ำค่าจำนวนหนึ่ง ส่วนเรื่องของบริษัทแซ่เฉิน ไม่เกี่ยวอะไรกับเขา!

เฉินหวั่นชิงถูกพาไปที่ห้องส่วนตัวชั้นบน ร่างกายของเธออ่อนแรง

เสี่ยวลี่โยนเธอลงบนเตียงอย่างแรง “โอ้ ฉันคิดว่าผู้หญิงแกร่งอย่างประธานเฉินจะมีอะไรพิเศษ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นเพียงของเล่นบนเตียงเท่านั้น!”

คำพูดของอีกฝ่ายทำให้เฉินหวั่นชิงรู้สึกโกรธ แต่น่าเสียดายที่เธอละเลยคำเตือนของเย่เทียน และตอนนี้ยาเม็ดก็ยังอยู่ในกระเป๋าด้านข้างของเธอ!

เย่เทียน คุณอยู่ที่ไหน ทำไมยังไม่มาอีก!

เฉินหวั่นชิงรู้สึกเศร้าเล็กน้อย และเต็มไปด้วยความผิดหวัง

หลี่ฮวนหยุนผลักประตูและเดินเข้าไปด้วยสีหน้าหยอกล้อ จากนั้นเขาคลายเนกไทของตนเองด้วยสีหน้าผ่อนคลาย

เสี่ยวลี่บิดเอวแล้วซุกเข้าไปในอ้อมแขนของเขา “คุณชายหลี่ คืนนี้คุณสามารถเสพสุขได้อย่างเต็มที่แล้ว!”

“ถูกต้อง!” หลี่ฮวนหยุนมองเฉินหวั่นชิงที่นอนอยู่บนเตียงด้วยสายตาที่เร่าร้อน จากนั้นขึ้นคร่อมร่างกายของเสี่ยวลี่ทันที

“เฉินหวั่นชิง คุณเป็นคนที่เย่อหยิ่งตลอดเวลา วันนี้ผมจะคอยดูว่าคุณยังจะเย่อหยิ่งอีกไหม?” หลังจากกล่าวจบ หลี่ฮวนหยุนหายใจหนักขึ้น

สีหน้าของเฉินหวั่นชิงแดงก่ำ ไอ้เศษแดนที่สมควรตาย นึกไม่ถึงว่าเขาจะกล้าทำเรื่องเช่นนี้!

เย่เทียน ไอ้สารเลว!

ขณะนี้ด้วยความพยายามทำให้เย่เทียนกลับมาถึงโรงแรมจินบี้ฮุยหวงแล้ว ตอนนี้เขาเห็นนักธุรกิจที่มีชื่อเสียงเหล่านั้นเริ่มกลับกันแล้ว

“ชั้นแปด ห้อง 8012!”

เมื่อมองหมายเลขห้องที่อยู่โทรศัพท์ เย่เทียนรู้ว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องเร่งด่วน ดังนั้นเขาจึงเลี่ยงฝูงชน แล้วเดินขึ้นไปชั้นบนทันที