ตอนที่ 1177
บทที่ 1177 เดือดดาล
October 21, 2026
“นี่แกทำอะไร!” จ้าวหมิงฝูเบิกตาด้วยความโกรธ รู้สึกหน้าชาขึ้นมาทันที หันมองหลี่หมิงเทาด้วยสีหน้าที่เดือดดาล
หลี่หมิงเทานั้นรู้สึกโกรธเคืองเย่เทียนอยู่แล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะเย่เทียนเขาจะถูกคุณชายตีมั้ย? เขาที่เป็นผู้แข็งแกร่งย่อมรู้ดีอยู่แล้วว่าการรู้แจ้งอย่างฉับพลันนั้นยากเย็นแค่ไหน การพูดรบกวนอาจทำให้เย่เทียนต้องบาดเจ็บสาหัสก็ได้!
มันเป็นสิ่งที่เขาอยากเห็นว่ามันเกิดขึ้น
แต่เขานึกไม่ถึงว่าแผนการเล็กๆ ของเขาจะทำให้เจ้าบ้านโมโหถึงขนาดนี้!
“ตระกูลจ้าวนี่ช่างต้อนรับได้ดีจริงๆ เลยนะครับ!”
น้ำเสียงที่เยือกเย็นของเย่เทียนดังขึ้น
จ้าวหมิงฝูอยากจะตบหลี่หมิงเทาให้ตายคามือเลย ไอ้คนที่ทำดีไม่เป็นดีแต่ทำให้เรื่องมันแย่ลง! ถ้าไม่ใช่เพราะเพื่อนเก่าขอไว้ ไอ้ขยะนี่ต่อให้ตบให้ตายคามือก็คงไม่พอ!
แต่ตอนนี้จ้าวหมิงฝูรู้ดีว่าตัวเองต้องมีคำอธิบายให้เย่เทียน!
แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ลงมือ เย่เทียนก็เคลื่อนไหวแล้ว
ในตอนที่ทุกคนของตระกูลจ้าวยังไม่ทันได้รู้ตัว พลังลูกหนึ่งของเย่เทียนก็ถึงเค้นออกมา พุ่งเข้าไปในตัวของหลี่หมิงเทา
“ผุบ!”
หลี่หมิงเทากระอักเลือดออกมา จากนั้นก็ล้มลงกับพื้น มีลมเข้าแต่ไม่มีลมออก ดูเหมือนคนกำลังใกล้ตาย
“รอเดี๋ยว!”
“หยุดก่อน!”
มีเสียงตำหนิดังขึ้นจากตระกูลจ้าว แต่น่าเสียดายที่มันสายไปเสียแล้ว!
เย่เทียนลงมือเป็นอะไรที่พวกเขาจะสามารถหยุดได้หรือยังไง? ตอนนี้พวกยอดฝีมือของตระกูลจ้าวก็ได้ก้าวออกมา ยืนล้อมอยู่ด้านหน้าจ้าวหมิงฝู
“คุณเย่ทำเกินไปรึเปล่า?”
สายตาของ จ้าวหมิงฝูเฉียบคมแค่ไหน มองเพียงแวบเดียวก็รู้ว่าหลี่หมิงเทานั้นจบแล้ว พลังของนักบู๊ไม่หลงเหลือแม้แต่น้อยถึงขั้นที่ว่าชีวิตหลังจากนี้อาจจะต้องใช้ชีวิตอยู่บนเตียงตลอดไปก็ได้!
“เกินไป? เห็นแก่หน้าเทียนฉีไม่ฆ่าเขาก็ให้เกียรติตระกูลจ้าวมากพอแล้ว!”
เย่เทียนจ้องมองพวกเขาด้วยใบหน้าที่เยือกเย็น “อย่าคิดว่าตระกูลจ้าวจะยิ่งใหญ่มาก! คนบางคนพวกคุณล่วงเกินไม่ไหวหรอก!”
ในถ่ากันตระกูลจ้าวถือเป็นตระกูลใหญ่ที่มีชื่อเสียงโด่งดัง แล้วจะเคยถูกเหยียดหยามแบบนี้ได้ยังไง! พวกยอดฝีมือของตระกูลจ้าวต่างจ้องมองเย่เทียนอย่างหน้าดำคร่ำเครียด ทำทีเหมือนอยากสู้ตายกับเขาสักตั้ง
“คุณเย่เย่อหยิ่งมากเลยนะครับ!” จ้าวหมิงฝูหรี่ตาลง น้ำเสียงนั้นแฝงไปด้วยความโมโห
“เย่อหยิง?” เย่เทียนมองพวกเขาด้วยสายตาที่ไม่ให้เกียรติ “สำหรับผมแล้ว ตระกูลจ้าวก็ไม่ได้เท่าไหร่เลย ถ้าพวกคุณไม่เชื่อจะลองดูก็ได้นะ!”
ตอนนี้เย่เทียนโมโหอย่างมาก การรู้แจ้งอย่างฉับพลันถูกขัดอย่างไม่คิดหน้าคิดหลัง ไม่ว่าผู้แข็งแกร่งคนไหนก็ยากที่จะให้อภัยได้
ตระกูลจ้าวกลับแสดงพฤติกรรมที่บีบบังคับแบบนี้กับเขา คิดว่าเขาเป็นพวกอ่อนแอจริงๆ ใช่มั้ย?
ยิ่งไปกว่านั้น เขากับตระกูลจ้าวไม่ได้สนิทกันเลย!
“รอเดี๋ยว! คุณเย่! บางทีอาจจะมีเรื่องเข้าใจผิดก็ได้!”
“เทียนฉี! ที่นี่แกไม่มีสิทธิ์พูดแทรก!” จ้าวหมิงฝูตะคอกใส่เขา พอเห็นคุณปู่เดือดดาล จ้าวเทียนฉีก็ไม่กล้าออกความเห็นอีกทำได้แค่ทำปากจู๋แล้วหลบไปข้างๆ
“คุณเย่ ถึงหลี่หมิงเทาจะทำผิดต่อคุณแต่มันก็ไม่ต้องหนักขนาดนี้ก็ได้นี่ครับ! การที่คุณทำลายวรยุทธของเขาแบบนี้ มันไม่เกินไปหน่อยเหรอครับ?”
“เกินไปเหรอ?”
เย่เทียนโกรธจนยิ้มออกมา “ผมเคยพูดไปแล้วว่าเห็นแก่เทียนฉีเลยไม่ได้ฆ่าเขา!”
“พูดมากไปก็ไม่มีความหมาย ถ้าคิดจะทวงความยุติธรรมให้หลี่หมิงเทาผมยินดีต้อนรับเสมอ แต่จะขอเตือนตระกูลจ้าวไว้คำหยุด ในโลกนี้ตระกูลจ้าวไม่ใช่คนที่กำหนดทุกอย่าง!”
เย่เทียนก็ไม่อยากที่จะอยู่ต่อ หมุนตัวเเล้วจากไปเลย
“หยุดนะ!”
ในที่สุดพวกยอดฝีมือของ ตระกูลจ้าวก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป ตอนที่เย่เทียนเดินผ่านก็ได้ทำการโจมตีออกไป
“หึ!”
เย่เทียนถือว่าควบคุมอารมณ์อย่าเต็มที่แล้ว ตอนนี้อีกฝ่ายกลับหาเรื่องเขารั้งแล้วครั้งเล่า แล้วสุดท้ายเย่เทียนก็ทนไม่ไหว
เผชิญหน้ากับฝ่ามือที่พุ่งเข้ามา เย่เทียนได้ชกกำปั้นสวนไป