บทที่ 1214 วิกฤติตระกูลเหลียง

เย่เทียนหายตัวไปเจ็ดวัน หลี่ซือก็หายตัวไปเช่นกัน

เพียงแต่ว่าตระกูลเจี่ยงมาหาถึงหน้าประตู

"ปัง!"

ประตูบ้านของตระกูลเหลียงถูกเตะเปิด จากนั้นบอดี้การ์ดตระกูลเหลียงสองคนก็บินเข้าจากด้านนอกประตู กระแทกกับพื้นอย่างแรง หลังจากนั้นดิ้นกระตุสักพัก เสียงก็หายไป

“กล้าดียังไง? กล้าเตะประตูตระกูลเหลียงของฉัน!”

ใบหน้าของเหลียงเหวินเห้ามืดมน ในฐานะที่เป็นตัวตนที่โดดเด่นในเมืองเอก พฤติกรรมของอีกฝ่ายก็เท่ากับตบหน้าเขา หากเรื่องนี้แพร่ออกไป เหลียงเหวินเห้าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนได้?

"เสียงโหดจังนัก!"

ชายวัยกลางคนร่างอวบอ้วนใส่แว่นกันแดดเดินเข้ามาด้วยท่าทางเยาะเย้ย ข้างหลังเขา มีชายหนุ่มสวมชุดกีฬาสีฟ้าขาวใส เขาดูแข็งแกร่งและแข็งแกร่งมาก นี่ไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน

“ไม่รู้ว่าความฉันเหลียงเหวินเห้าเคยทำผิดกับคุณแต่เมื่อใด?”

ทันทีที่เหลียงเหวินเห้าเห็นท่าทางของอีกฝ่าย เขารู้ว่าจะเกิดเรื่องขึ้นแน่นอน เขาทำท่าทีลับอย่างรวดเร็ว

คนรับใช้ของตระกูลเหลียงฉลาดรวดเร็ว รีบวิ่งไปที่ห้องของเหลียงเยว่หรูบนชั้นสองในขณะที่ทุกคนไม่ได้สนใจเขา

อีกฝ่ายมาอย่างไม่ใยดีนัก เห็นได้ชัดว่าพวกเขามีทักษะการต่อสู้ การมองหาเย่เทียนเท่านั้นคือทางออกที่ดีที่สุด

“ใครก็ได้ เอาคนมานี่!”

ชายอ้วนวัยกลางคนที่มีจมูกฟกช้ำและใบหน้าบวมถูกมือทั้งสองถูกมัดด้วยเชือก เขาถูกคนผลักเข้ามา

“ไม่เกี่ยวกับผมนะครับ ไม่เกี่ยวกับผมจริงๆ ครับ!” ชายคนนั้นร้องไห้ ซึ่งมองไม่เห็นการครอบงำในอดีตของเขาเลย

“เหล่าหู?พวกนายเป็นใครกันแน่! คิดว่าไม่มีใครในเมืองเอกของฉันไม่สามารถกดขี่พวกนายได้หรือไง!”

ชายสวมแว่นกันแดดเยาะเย้ยและถอดแว่นกันแดดของเขาออก เผยให้เห็นดวงตาเล็กแคบ : "มีคนในเมืองเอกสามารถทำให้ตระกูลเจี่ยงของฉันต้องถ่อมตัว แต่น้ำเน่าอย่างพวกนายไม่อยู่ในสายตาเลยสักนิด!"

“เจี่ยงห้าวหนานตายแล้ว ใครฆ่าเขา? ถ้านายไม่มอบคน ทุกคนที่นี่จะต้องตายในวันนี้!”

“โอ้! แนะนำตัวเองสักหน่อย ฉันคือพี่ชายคนโตของเจี่ยงห้าวหนาน เจี่ยงห้าวห้าน!”

หลังจากที่เขาพูดจบ เขาก็โบกมือไปข้างหลัง ทั้งกลุ่มก็เดินเข้าไปที่ประตูโดยตรง แต่ละคนหาที่นั่งนั่งลง แต่สายตาของทุกคนเต็มไปด้วยความไม่เป็นมิตร

ตระกูลเจี่ยง?

เมื่อเจี่ยงห้าวห้านบอกตระกูลของตน เหลียงเหวินเห้าก็รู้ว่าต้องเกิดเรื่องไม่ดีแน่ๆ

“พวกนายกล้าดีนัก?กล้าดียังไงมาโจมตีตระกูลเหลียงของฉัน!”

เหลียงเยว่หรูกระโดดจากชั้นสองลงมา พร้อมด้วยสีหน้าที่มืดมน

การเคลื่อนไหวนี้ทำให้ เหลียงเหวินเห้าตกใจ แต่เมื่อเหลียงเยว่หรูลงมาอย่างราบรื่น เขาทำได้เพียงยอมรับความจริงที่ว่าลูกสาวของเขากลายเป็นนักรบ

น่าเสียดายที่พลังต่อสู้ของเหลียงเยว่หรูใกล้เป็นศูนย์ ยังพอป้องการตัวเองได้ ถ้าต่อสู้กับผู้ต่อสู้อื่น นี่เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้!

“เยว่หรู!” เหลียงเหวินเห้ากล่าวอย่างรวดเร็ว

“ฮ่าฮ่าฮ่า?เป็นสาวที่มีนิสัยแข็งนะเนี่ย!” ดวงตาของ เจี่ยงห้าวห้านเป็นประกาย จากนั้นเขาก็มองรูปร่างของเยว่หรูจากหัวจรดเท้า

เดิมที เหลียงเยว่หรูอยู่ในระดับที่มีความงามมากอยู่แล้ว ตอนนี้เธอดูมีความชุ่มชื้นซึ่งทำให้เธอมีเอกลักษณ์

“ดูเหมือนว่าสิ่งที่ฉันพูดเมื่อกี้ควรเปลี่ยนหน่อย ถ้าพวกนายไม่สามารถมอบคน ยกเว้นเธอคนเดียวนอกนั้นจะต้องตายกัoทั้งหมด!” เจี่ยงห้าวห้าน ยืนขึ้นและเดินไปทางเหลียงเยว่หรูด้วยใบหน้าที่หยิ่งยโสโอหัง

"นายจะทำอะไร!"

เหลียงเหวินเห้าจะไม่รู้ได้ไงว่าอีกผ่ายต้องการจะทำอะไร ณ ตอนนั้นไม่มีการลังเลใจใดๆ เขาเข้าไปบังอยู่ตรงหน้าเหลียงเยว่หรูโดยตรง

"ไปให้พ้น!"

ใบหน้าของ เจี่ยงห้าวห้านนิ่งเย็น จากนั้นเขาก็ยกมือและตบลงบนแก้มของเหลียงเหวินเห้า ก่อนที่เหลียงเหวินเห้ายังไม่ทันโต้ตอบ โดนตบอย่างแรงจนบินออกไปในอากาศแล้วล้มลง