บทที่ 1217 ธุรกรรมอันยิ่งใหญ่

การมาถึงของเฝิงเจิ้นเหอนั้นเร็วมาก แต่ถึงแม้เขาจะเป็นหัวหน้าที่สู้รบ แต่ก็ต้องขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัวเมื่อเห็นฉากตรงหน้า

“ที่เกิดเหตุทำความสะอาดให้หมด และนำตัวทุกคนกลับห้องขัง!”

เฝิงเจิ้นเหอออกคำสั่ง บุคลากรกองพลพิเศษเหล่านั้นที่ตามมาก็กลายเป็นผู้คุ้มกัน

หลายคนคุ้นเคยกับเย่เทียน แต่เมื่อความแข็งแกร่งของเย่เทียนแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ คนเหล่านี้ไม่กล้าที่จะเข้าใกล้เขาสักเท่าไหร่

ท้ายที่สุดแล้ว ความแตกต่างของความแข็งแกร่งนั้นมากเกินไป และมีช่องว่างที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ระหว่างทั้งสองฝ่าย

เย่เทียนค่อนข้างสงบเกี่ยวกับเรื่องนี้ แม้ว่าจะเป็นเรื่องที่น่าเสียดาย แต่ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้

“เย่เทียนถ้านายไม่เคลื่อนไหวก็คือจะไม่เคลื่อนไหวเลย ถ้าเคลื่อนไหวก็จะทำเอาทุกคนอึ้งกันหมด!”

เฝิงเจิ้นเหอหัวเราะอย่างเต็มที่ ความประหลาดใจแวบเข้ามาในดวงตาของเขาเมื่อเขาเห็นเจี่ยงห้าวห้าน

ในเวลานี้ ใบหน้าของเจี่ยงห้าวห้านเสียโฉมโดยพิษอย่างสมบูรณ์ และร่างกายของเขาก็เปื่อยเน่าเนื่องจากการติดเชื้อของก๊าซพิษ มันดูน่าอนาถมาก

“ไม่ทราบว่าธุรกรรมที่ผมพูดถึงทางโทรศัพท์ เถ้าแก่เฝิงว่าไงครับ?”

เย่เทียนเคาะโต๊ะด้วยนิ้วของเขา จากนั้นมองกลับไปที่ เฝิงเจิ้นเหอและถาม

“ฉันบอกหัวหน้าด้านบนไปแล้ว รอตอบกลับว่าจะทำอย่างไรต่อดี”

ประโยคหนึ่ง ทำเอา เจี่ยงห้าวห้านที่กำลังดิ้นรนตัวแข็งทื่อในทันที และเกิดความกลัวขึ้นในใจของเขา

"ฉันว่าคงไม่ง่ายที่จะทำสำเร็จ!"

น้ำเสียงของ เฝิงเจิ้นเหอค่อนข้างเสียดาย

บอกตามตรง คราวนี้เป็นโอกาสที่เหมาะสม ประเทศจีนได้ทนตระกูลบู๊โบราณเหล่านี้มานานแล้ว เพียงเพราะพวกเขาแข็งแกร่งเกินไป ไม่มีใครอยากจะทำลายสมดุลที่ทั้งสองฝ่ายจัดการได้

แต่ตอนนี้ เย่เทียนปรากฏตัวขึ้น

นี่คือโอกาสที่ดีมากๆ! จากมุมมองของคนหัวรุนแรงเช่น เฝิงเจิ้นเหอ นี่เป็นโอกาสที่หายาก แต่ประเทศก็มีการพิจารณาของประเทศ เพียงสามารถปฏิเสธคำขอของเย่เทียนด้วยการที่พูดว่าไม่ง่าย

สิ่งนี้ทำให้ เจี่ยงห้าวห้านถอนหายใจด้วยความโล่งอก: "ฮ่าฮ่า! ถือว่าพวกนายยังมีสมองอยู่ ตระกูลเจี่ยงของฉัน ไม่ใช่ใครก็กล้าแตะต้อง!"

“เย่เทียน! นายแข็งแกร่งมากก็จริง ก่อนหน้านี้ก็มีคนแข็งแกร่งอย่างนายที่หยิ่งโสอย่างมากมาย!นายลองเดาสิว่าท้ายที่สุดแล้วเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา?”

เจี่ยงห้าวห้านหัวเราะเสียงดัง: "พวกเขาทั้งหมดตายโดยไม่มีข้อยกเว้น!"

“ตระกูลบู๊โบราณไม่ใช่สิ่งที่นายจะทำอะไรก็ได้! หากนายกล้าแตะต้องตระกูลเจี่ยง ฉันรับประกันว่านายและทุกคนที่เกี่ยวข้องกับนายจะตายโดยไม่มีที่ฝังศพ!”

เจี่ยงห้าวห้านตระหนักดีถึงชะตากรรมของเขา เยาะเย้ย เย่เทียนที่ตรงนั้น

มันเป็นเพียงความบ้าคลั่งของเขาที่ทำให้ดวงตาของเย่เทียนเปล่งประกายด้วยความเย็นชา

“ตระกูลเจี่ยง? ฉันจะไปแน่นอน!”

หลังจากเย่เทียนพูดจบ เขาก็เอนตัวลง: "คนเหล่านี้เป็นศิษย์ของตระกูลเจี่ยงไม่ใช่หรือ? นายคนเดียว ตระกูลเจี่ยงคงไม่รู้สึกเสียดาย แต่ถ้าคนจำนวนมากมาร่วมกัน นายว่าตระกูลเจี่ยงจะมาสู้กับฉันเพื่อพวกนายไหม?"

“อีกอย่างนะ ฉันเกลียดคนที่ขู่ฉันที่สุด!”

หลังจากที่ เย่เทียนพูดจบ เขาก็เตะร่างกายของ เจี่ยงห้าวห้านสองครั้ง

"อ่า!"

ร่างกายของ เจี่ยงห้าวห้านตึงทันที เขาก็คำรามด้วยเสียงแหบ ๆ มือของเขาทุบพื้นอย่างสิ้นหวัง ใบหน้าของเขาดูเจ็บปวดอย่างมาก

เย่เทียนส่ายหัว: "นายเสียงดังเกินไปแล้ว!"

หลังจากพูดจบ ชี้ไปที่เจี่ยงห้าวห้าน ปากของเขาอ้าใหญ่มาก แต่ไม่มีเสียงออกมา

แม้แต่เฝิงเจิ้นเหอก็ยังตกใจกับฉากนี้

เขาก็เป็นยอดฝีมือขั้นฟ้าเช่นกัน แต่เขาไม่สามารถทำได้อย่างเย่เทียน ซึ่งทำให้เขาสงสัยว่าเขาเป็นยอดฝีมือขั้นฟ้าจริงๆ หรือไม่!