บทที่ 1245 อ๋องชิ่ง

ชี่กระบี่ของเย่เทียนถูกฝ่ายตรงข้ามบดขยี้โดยตรง จากนั้นชายคนหนึ่งสวมชุดจีนสมัยราชวงศ์หมิง พร้อมรอยยิ้มที่มุมปากมือถือพัดแล้วเดินออกมา

“เย่เทียน?”

เย่เทียนขมวดคิ้วเล็กน้อย ชายหนุ่มที่อยู่ข้างหน้าทำให้เขารู้สึกถึงความอันตรายสุดขีด แข็งแกร่งกว่าพระฉือเทียนที่เขาได้พบในครั้งที่แล้ว

“อัจฉริยะของโลกบู๊โบราณ?”

“ขอชื่นชมเพื่อนในวงการเดียวกัน ผู้น้อยชื่อเฉิงชิ่ง!”

“เฉิงชิ่ง คุณกลับมาแล้วเหรอ?” เฉิงจื่อเฉียนสีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นมองด้านหลังของเฉิงชิ่ง

ในเวลานี้เขามีความรู้สึกเหมือนเกิดใหม่อีกครั้ง เดิมทีเขาคิดว่าตระกูลเฉิงจะส่งคนอื่นมา แต่ตอนนี้คนที่มาคือเฉิงชิ่ง ซึ่งแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าตระกูลเฉิงให้ความสำคัญกับเย่เทียนอย่างมาก

เมื่อเย่เทียนได้ยินชื่อนี้ก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ผู้นี้ถึงกลับเป็นบุคคลที่มีชื่อมีเสียงในโลกบู๊โบราณ อ๋องชิ่ง เฉิงชิ่ง！

ฝีมือดาบนเรศวรนั้นยอดเยี่ยมมาก ไม่มีใครสามารถเอาชนะได้ แม้แต่อยู่ในโลกบู๊โบราณก็ยังคงดำรงอยู่ในระดับที่สูงส่ง

บุคคลนี้เย่เทียนไม่มีเหตุผลที่จะไม่ให้ความสำคัญ

สามารถสร้างชื่อได้โด่งดังในช่วงอายุยังน้อย โชคและพละกำลังเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ แม้ว่าเย่เทียนจะบ้าพอ แต่ก็แยกแยะออก

“ไม่คิดว่าจะได้เจอกันเร็วขนาดนี้ งั้นก็ไม่ต้องพูดมาก เริ่มกันเลย!”

เย่เทียนหันฝ่ามือ ดาบยาววิญญาณแดงก็ปรากฏออกมา และเสียงดาบก็ดังขึ้น

แววตาของเฉิงชิ่งมีแสงแห่งความประหลาดใจแวบผ่าน “ชู้วๆ ไม่เสียแรงที่เป็นเครื่องรางทิพย์ จิตวิญญาณระดับนี้หาดูยากจริงๆ!”

ขณะที่พูด มือของเขาก็มีดาบยาวเพิ่มขึ้นหนึ่งเล่ม

ดาบยาวปรากฏเป็นสีฟ้าอ่อน ในตัวดาบมีมังกรสีทองเหมือนจริง นี่ก็คือดาบมังกรทองครามที่มีชื่อเสียงในโลกบู๊โบราณ!

“ฉันไม่ได้รู้สึกแบบนี้มานานแล้ว หวังว่านายจะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง!”

มุมปากของเฉิงชิ่งยกโค้งเล็กน้อย ทันใดนั้นดาบยาวในมือของเขาก็สั่นทันที จากนั้นเขาก็ใช้พลังดาบมหาศาลฟันไปยังตำแหน่งที่เย่เทียนอยู่

พลังของดาบนั้นทรงพลัง ดาบยังมาไม่ถึง แต่พลังของดาบมาถึงก่อน

ดาบยาวมีลักษณะพลังอำนาจที่เด่นเหนือใคร ซึ่งทำให้เย่เทียนกดดันอย่างมาก

ดาบยาววิญญาณแดงแม้จะคม แต่ก็ชนะด้วยพลังที่ชำนาญ เมื่อเผชิญหน้ากับเทคนิคการใช้ดาบที่เปิดกว้างเช่นนี้ เย่เทียนคงจะไม่เลือกปะทะกับความรุนแรงอย่างแน่นอน

แต่โชคดีที่วิชาดาบที่เขาฝึกฝนนั้นครอบคลุมเกือบทุกอย่าง แม้ว่าตอนนี้เขายังไม่เข้าใจมันอย่างถ่องแท้ แต่ถ้าพูดถึงศัตรูเขาก็ยังมีความมั่นใจในระดับหนึ่ง

พลังที่น้อยนิดบังเอิญหยดลงตรงบริเวณกลางดาบ ตรงจุดนี้คือพลังดาบของดาบยาวที่เบาะบางที่สุด ตรงจุดนี้ก็พิสูจน์ได้อย่างชัดเจนว่าในระยะเวลานี้การเข้าใจกระบวนท่าดาบของเย่เทียนใช่ว่าจะไม่ได้ผลประโยชน์ใดๆ

ดวงตาของเฉิงชิ่งเป็นประกาย และตะโกนว่า “เยี่ยม!”

แม้ว่าทั้งสองฝ่ายจะมีจุดยืนที่แตกต่างกัน แต่เฉิงชิ่งก็ไม่ได้ทำให้เย่เทียนรู้สึกเบื่อหน่าย แต่กลับให้วิธีการประลองแลกเปลี่ยนสื่อสารให้กับนักบู๊คนหนึ่งที่ควรจะมี

ที่ผ่านมาคนที่เขาเคยพบมีฆ่าๆแกงๆกัน แต่เฉิงชิ่งกลับแตกต่างออกไป

นี่คือการให้เกียรติต่อคู่ต่อสู้ และการให้เกียรติตัวเองด้วย

เขามีความภาคภูมิใจของเขา เย่เทียนก็มีความภาคภูมิใจของตัวเองเช่นกัน!

“วิชาดาบของคุณแข็งแกร่งมาก แต่วิชากระบี่ของฉันก็ไม่ได้ด้อย!”

กระบวนท่ากระบี่ต่างๆปรากฏขึ้นในสมองของเย่เทียน ในอดีตมีแต่จินตนาการภาพในการฝึกฝนเท่านั้น แต่ตอนนี้กลับได้ใช้วิชาแล้ว

ดาบของเฉิงชิ่งครอบงำมาก ทำให้คนรู้สึกถึงก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่หวาดกลัว แต่เย่เทียนรู้สึกได้ว่า เขาไม่ได้ใช้กำลังทั้งหมด!

ความรู้สึกนี้ชัดเจนมาก และทำให้เย่เทียนค่อนข้างไม่พอใจ

ในเวลานี้การใช้กระบี่ของเขามีความชำนาญมากขึ้นเรื่อยๆ แต่กลับรู้สึกว่าเฉิงชิ่งระงับพลังในการต่อสู้

“ฮึ่ม! นี่นายกำลังดูถูกฉันเหรอ?”

เย่เทียนสีหน้าเคร่งขรึม และเก็บกระบวนท่าแล้วถอยกลับ