ตอนที่ 1282
บทที่ 1282 งานคอมมิคคอน
October 21, 2026
เย่เทียนพักผ่อนอย่างสบายใจ ตื่นเช้ามาเขาลุกไปเปิดหน้าต่าง แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องเข้ามาจากหน้าต่าง ทำให้รู้สึกอบอุ่นเป็นอย่างมาก
เขาขยับร่างหายไปมาอย่างไม่ใส่ใจ เย่เทียนนั่งไขว่ห้างข้างหน้าต่าง
ด้วยการใช้วิชายุทธ์ในการเปลี่ยนถ่าย หน้าอกของเขากระเพื่อมขึ้นลงอย่างสม่ำเสมอ แล้วหลังจากนั้นก็พ่นออกมายาวๆ ซึ่งทำให้เกิดเมฆหมอกทั่วทั้งห้องในทันที
เป็นชี่ทิพย์ควบแน่นจนกลายเป็นหมอก
คาบเรียนในตอนเช้ากลายเป็นกิจวัตรประจำวัของเย่เทียนไปแล้ว หลังจากที่ทำเสร็จจะรู้สึกกระปรี้กระเปร่า เขายืดกล้ามเนื้อ แล้วลุกขึ้นยืน
สภาพแวดล้อมในตงอิ๋งไม่เลวเลยจริงๆ แต่คนที่นี่เขารักไม่ลงจริงๆ
เพราะคนที่นี่ล้วนให้ความรู้สึกหน้าซื่อใจคด ดีที่นานาโกะไม่ได้เป็นคนแบบนั้น ความจริงใจของเธออาจจะเป็นเหตุผลที่เย่เทียนออกโรงช่วยเหลือก็เป็นได้
“ติ๊งต๊อง！”
เสียงกริ่งประตูดังขึ้น เย่เทียนเปิดประตูออกมา นานาโกะยิ้มหน้าบานราวกับดอกไม้ แล้วโค้งทำความเคารพเขา“เย่ซัง หลับสบายไหมคะ？”
“สบายมากครับ！ผมไม่ได้นอนหลับสบายขนาดนี้มานานแล้ว！”
“งั้นก็ดีค่ะ！แบบนี้นานาโกะก็สบายใจแล้วค่ะ！”นานาโกะพูดจบก็กวักมือ แล้วเรียกพนักงานเอาอาหารเดินเข้ามา
เห็นได้ชัดวาอาหารเช้าถูกเตรียมอย่างพิถีพิถัน มีอาหารของประเทศจีน และมีอาหารท้องถิ่นเลิศรสของตงอิ๋งด้วย
เย่เทียนหิวพอดี มองดูอาหารละลานตาน่ากินก็ทำให้รู้สึกอยากอาหารขึ้นมาทันที
“นี่คือปลาคาชิกิที่ฉันให้คนไปซื้อมาจากตลาดปลาของเช้านี้ มันอร่อยมากเลยนะคะ！”
นานาโกะพูดจบก็ขยำข้าวปั้นอย่างคุ้นเคย
“ฝีมือไม่เลวเลย！”
เย่เทียนพูดอย่างแปลกใจ นานาโกะในภาพจำของเขาน่าจะเป็นอัจฉริยะที่หลงใหลในวิชาดาบสิ คิดไม่ถึงว่าจะมีฝีมือในด้านการทำอาหารด้วย！
“เย่ซังกำลังล้อฉันหรอคะ？”นานาโกะหัวเราะแล้วถามกลับ บรรยากาศอบอุ่นมาก
เมื่อทานอาหารเสร็จเรียบร้อยเย่เทียนก็เหมือนกับเข้าใจถึงสาวสวยในตำนาน
เพียงแต่เขาทำได้แค่ปฏิเสธอย่างไร้ความปรานี และบางครั้งการตัดสินอย่างเด็ดขาดก็เป็นเรื่องดี แต่เมื่อเขากำลังคิดว่าจะคุยกับนานาโกะเกี่ยวกับปัญหานี้ได้อย่างไร
ประตูถูกผลักเปิด และนากามูระ ฮิโรว่าก็เปิดประตูด้วยรอยยิ้ม ขัดจังหวะเย่เทียนที่คิดคำพูดอยู่นาน
นานาโกะเหมือนจะดูออกว่าเย่เทียนคิดอะไรอยู่ เธอมองเขาด้วยสายตาตัดพ้อ และหลังจากนั้นก็รีบลุกขึ้นยืน“เย่ซังคะ ท่านนี้คือคุณปู่ของฉันเองค่ะ นากามูระ ฮิโรว่า เขาตั้งใจมาขอบคุณคุณโดยเฉพาะค่ะ！”
“บอกแล้วไงครับว่าไม่ต้องเกรงใจ！คุณนากามูระ ยินดีที่รู้จักครับ ”
เย่เทียนยื่นมือออกไปด้วยรอยยิ้ม และนากามูระ ฮิโรว่าก็ยื่นมือออกไปใช้แรงเขย่ามือของเย่เทียนแรงๆสามครั้งเช่นกัน
นากามูระ ฮิโรว่าใช้โอกาสนี้ในการประเมินเย่เทียน
สำหรับเย่เทียนแล้วเขาดูแค่ข้อมูลเล็กน้อยเท่านั้น แต่เมื่อเทียบกับสิ่งที่บรรยายในตัวหนังสือ เมื่อเห็นเย่เทียนตัวจริงๆกลับมีความรู้สึกที่พูดไม่ออก
ชายหนุ่มตรงหน้าเขาแตกต่างออกไปมาก โดยเฉพาะท่าทางของเขา แม้แต่ในหมู่คนรุ่นก่อนที่เขาเคยพบ น้อยคนนักที่จะมีท่าทางที่สง่างามเช่นเย่เทียน เมื่อมองไปที่นานาโกะที่กำลังเขินอายอยู่ข้างๆ เขาเหมือนจะเข้าใจแล้วว่าเหตุใดเจ้าหญิงน้อยของตัวเองถึงตัดสินใจเลือกสิ่งนี้
ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นผู้ปกครองของตระกูลนากามูระ แต่ก็เป็นคุณปู่ของนานาโกะเช่นกัน เขาให้ความสำคัญกับความสุขของหลานสาวมาก
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับชายหนุ่มพร่างพราวเสน่ห์อันน่ากลัวอย่างเย่เทียน ในโลกใบนี้จะมีผู้หญิงสักกี่คนกันที่จะสามารถต้านทานได้？
“เรื่องในครั้งนี้ผมต้องขอบคุณเย่ซังมากเลยนะครับ！”นากามูระ ฮิโรว่าหัวเราะอย่างขมขื่น ทำได้เพียงแค่ดูความสามารถของเจ้าหญิงองค์น้อยของเขาแล้วล่ะ ถึงแม้ว่าจะพบเพียงแค่ครั้งเดียว แต่เขาก็รู้ดีว่าเย่เทียนเป็นคนมีความเชื่ออันแรงกล้า
คนตงอิ๋ง เคารพผู้แข็งแกร่งเสมอ
“ไม่ว่าอย่างไร โปรดให้ตระกูลนากามูระได้ทำหน้าที่ของเจ้าบ้านด้วยเถอะนะครับ！หลังจากนี้สามวันจะมีการประลองดาบในตงอิ๋ง ผมหวังว่าถึงเวลานั้นเย่ซังจะได้ชมการประลองในครั้งนี้นะครับ！”