บทที่ 1285 เป็นถึงยอดฝีมือแต่กลับตกอยู่ในสภาพแบบนี้

“บัดซบ！นายมีสิทธิ์พูดอะไรที่นี่ห้ะ！”

นากาตะ จุนฮันไปตบหน้าของลูกน้องตัวเองอย่างไม่ลังเล สีหน้าเปลี่ยนเป็นบูดเบี้ยวทันที

“เอ่อ……นี่！ขอโทษครับคุณผู้ชาย เมื่อกี้ผมบุ่มบ่ามเกินไป！”

การได้ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการแน่นอนว่าเป็นคนฉลาด

เริ่มแรกเขาถูกเจ้านายของตัวเองตบจนมึนงง แต่แล้วก็รู้สึกตัวได้ในทันที แล้วรีบโค้งคำนับทำความเคารพเย่เทียนอย่างสำนึกผิด

คนที่อยู่ในเหตุการณ์เมื่อเห็นฉากนี้ก็ไม่พูดมากอีก

ท่านองเมียวจิสำนึกผิดงั้นหรอ？นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน？ทำไมถึงได้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น！

วาตานาเบ้ โคโนมิตัวสั่น เขารู้ดีว่าตัวเองล่วงเกินคนที่ไม่สมควรล่วงเกินเข้าให้แล้ว！และสามารถคาดการณ์อนาคตที่น่าสลดใจได้

พระเจ้าช่วย！

ฉันต้องหลงใหลความใคร่มากเกินไปแน่！ถึงได้กล้าล่วงเกินคนที่แม้แต่องเมียวจิยังไม่กล้าล่วงเกิน นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันเนี่ย？อีกฝ่ายเป็นแค่นักท่องเที่ยวธรรมดาๆคนหนึ่งไม่ใช่หรอ？

วาตานาเบ้ โคโนมิหลงทางเพราะความกลัว ไม่เช่นนั้นเขาคงสามารถคิดได้

สำหรับยอดฝีมือแล้วฐานะจะมีค่าอะไร？จะมีอะไรยากถ้าคิดอยากจะปลอมตัว？

“ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไรครับ ครั้งนี้ลูกน้องของผมผิดเอง！ผมจะให้คำอธิบายที่น่าพึงพอใจกับคุณนะครับ？”

แน่นอนว่านากาตะ จุนเหอไม่ยอมก้มหัวง่ายๆ แต่เขาสิ่งที่เขาเชื่อมากกว่านั้นก็คือความอันตรายที่สัมผัสเมื่อสักครู่！

ที่เขาสามารถมาถึงตรงนี้ได้ก็เพราะอาศัยการรับรู้ที่เฉียบแหลม เขาเชื่อว่าสิ่งนี้สามารถช่วยชีวิตเขาได้！

การยอมอ่อนน้อมไม่ใช่เรื่องที่ไม่สามารถยอมรับได้ หรือถ้าหากตรวจสอบพบตัวตนที่แท้จริงของเย่เทียนได้ ถ้าเขาสามารถกดขี่อีกฝ่ายได้ เขาจะให้อีกฝ่ายชดใช้เรื่องที่เกิดขึ้นร้อยเท่า

ถ้าเขาไปล่วงเกินคนที่ไม่ควรล่วงเกิน เขาก็จะต้องก้มหัวต่อไป！

ถ้าจะพูดกันตรงๆก็คือ นากาตะ จุนเหอคนอย่างเขาถึงจะเป็นองเมียวยังคงก็เป็นคนที่รังแกคนที่อ่อนแอกว่าแต่กลัวคนที่แข็งแรงกว่า

“คุณวางตัวได้ดีจริงๆ！”

เย่เทียนหรี่ตาลง เขาอยากจะทำให้เป็นเรื่องใหญ่ แต่เมื่อครุ่นคิดไปมา ไอ้หมอนี่เขายอมจริงๆงั้นหรอ？

แน่นอนว่าไม่！เขาจะต้องหาเรื่องตัวเองอีกเป็นแน่

และที่นี่ก็เป็นงานคอมมิค คนพลุ่งพล่าน เย่เทียนไม่อยากให้ความพยายามสูญเปล่า จึงทำได้แค่ทำเสียงหึอย่างเย็นชา“ในเมื่อเป็นแบบนี้ผมจะเห็นแก่หน้าคุณแล้วกัน ผมว่าเราคงจะได้เจอกันอีกในเร็วๆนี้！”

นานาโกะรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

แต่สิ่งที่มากกว่านั้นก็คือการเตรียมป้องกันนากาตะ จุนเหอ

ไอ้หมอนี่เสแสร้งเก่งเกินไปแล้ว เขาจะต้องระวังหมอนี่มากขึ้น！

นากาตะ จุนเหอเหลือบมองวาตานาเบ้ โคโนมิ แล้วหลังจากนั้นก็พยักหน้ากล่าวว่า“วางใจเถอะ ผมจะทำให้ท่านพอใจกับคำอธิบาย！มีปรสิตบางตัวทำให้การเดินทางของคุณไม่น่าพอใจ ผมจะทำให้พวกเขาจดจำในสิ่งที่พวกเขาทำให้วันนี้ทั้งหมด！”

เย่เทียนโบกมือไปมา

เรื่องแบบนี้เขาไม่อยากลงมือเอง เนื่องจากเพื่อนร่วมชาติแบบนั้นเขารู้สึกสะอิดสะเอียนเมื่อได้มองเห็น จึงมอบหมายให้นากาตะ จุนเหอจัดการ

“ทำไมหรอครับ？รู้สึกผิดหวังใช่ไหม？”

หลังจากที่ออกมาจากงานคอมมิคเย่เทียนก็ถามเย่เทียนกลับ

“ห้ะ？”นานาโกะตกตะลึง แล้วพยักหน้างึกงัก“ผิดหวังจริงๆนั้นแหละค่ะ！วันนี้คนที่โผล่หน้าออกมาเขาชื่อว่านากาตะ จุนเหอ เป็นตัวแทนที่คอยจัดการซามูไรและองเมียวจิ！และเป็นหนึ่งในผู้หนุนหลังตระกูลฮิโรชิมา！”

“อ๋อ？”

เย่เทียนคิดไม่ถึงว่าจะมีเรื่องบังเอิญขนาดนี้ จึงอดที่มองไปที่งานคอมมิคไม่ได้“คิดไม่ถึงว่าท่านองเมียวจิจะมีความชอบแบบนี้！แต่น่าเสียดายถูกขยะพวกนี้ทำให้เสียอารมณ์！”

“นานาโกะดูแลไม่ทั่วถึงเองค่ะ！”นานาโกะรีบกล่าวขอโทษทันที