บทที่ 1290 เทพนักดาบ เซนกิ

“ยินดีที่ได้พบครับท่านนักดาบ！”

หลังจากเห็นรูปร่างหน้าตาของชายชรา คนจำนวนไม่น้อยถึงกับเข่าอ่อน คุกเข่าลงกับพื้นทันทีและเอาหัวมุดลงดินไม่กล้าเงยหน้ามองด้วยซ้ำ

ถึงแม้เขาจะไม่แสดงออกถึงความหยิ่งทะนง แต่เจ้าบ้านคนอื่นๆไม่มีความคิดที่จะหัวเราะเยาะ แต่พวกเขาก็เพียงแค่เคลื่อนไหวช้าเท่านั้น

ในทางกลับกันรู้สึกเสียใจเล็กน้อย

ด้วยวิธีนี้เย่เทียนที่สบถด่าชายชราก็ดูมุทะลุไปทันทีเลย

“ไอ้หนุ่ม นายแข็งแกร่งมาก！มาจากประเทศจีนหรอ？”

“เทพนักดาบ？”เย่เทียนทำเสียงหึเบาๆ“อายุเยอะขนาดนี้แล้วไม่มีมารยาทเลยนะครับ หรือไม่มีคนสั่งสอนคุณว่าห้ามปล่อยพลังออกของตัวเองใส่คนอื่นตามอำเภอใจแบบนี้？ตาแก่ เบื่อจะใช้ชีวิตแล้วใช่ไหม？”

หากเป็นคำสบถของเย่เทียนในตอนเริ่มแรกยังถือได้ว่าเป็นคนไม่รู้ ตอนนี้คำพูดของเย่เทียนราวกับสายฟ้าฟาดสำหรับคนบางคนที่คุกเข่าอยู่

เขากล้าด่าขนาดนี้เชียวหรอ！หรือไอ้หมอนี่บ้าไปแล้ว？

มุมปากของนากามูระ ฮิโรว่าและนานาโกะกระตุกยิ้มขึ้นหลายครั้ง ไม่มีคนเข้าใจคำว่าเทพนักดาบเท่าเธออีกแล้ว

และชายชราที่อยู่ตรงหน้าก็คืออาจารย์ของฮิโรชิมา มาบิ เทพนักดาบเซนกิ

หากทุกคนคิดว่าข่าวนี้เป็นข่าวลือในตอนแรก ตอนนี้เซนกิปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งเพื่อยืนยันว่านี่ไม่ใช่ข่าวลือ แต่เป็นเรื่องจริง！

เทพนักดาบ！เป็นเป้าหมายของเหล่าซามูไร กระทั่งยังเป็นความเชื่อของเหล่าซามูไรอีกด้วย！

แต่ตอนนี้เย่เทียนยังคงอยู่ในท่าทีไม่ยอมทำให้ผู้คนรู้สึกโกรธเคืองมาก ประกอบกับความโกรธเคืองที่มีต่ออีกฝ่ายยังทำให้พวกเขาฝ่าพลังของเย่เทียนไปทันที

“หุบปาก！ท่านนี้คือท่านนักดาบเซนกิ！ห้ามเสียมารยาทไม่รู้จักเด็กไม่รู้จักผู้ใหญ่นะ！”

บรรดาคนที่พูดก็คือคนที่ยังถือได้ว่าหัวโบราณ คนอื่นๆไม่ได้เกรงใจขนาดนั้น

“บัดซบ นายรู้ไหมว่านายกำลังคุยกับใครอยู่？ฉันขอแนะนำให้นายรีบขอโทษดีกว่านะ อย่าได้ทำให้ดาบของท่านนักดาบสกปรก！”

“ไอ้คนจีนบ้า นายรู้ไหมว่าเผชิญหน้ากับใครอยู่！นายกำลังรนหาที่ตายนะ！”

เมื่อพูดจบเย่เทียนก็มองข้ามไป ดวงตาของเขาหรี่ลง“แกมันสมควรตาย！”

ดาบระเบิดออกทันที พุ่งตรงไปยังหน้าฝากของอีกฝ่าย

จะเหยียดหยามผู้กล้าไม่ได้ ชายหนุ่มเหล่านี้มันน่าเวียนหัวจริงๆ กล้าพูดกับเขาแบบนี้ คิดว่าเข้าใจดีมากนักหรอ？

แค่เซนกิอยู่ในเหตุการณ์ การโจมตีของเย่เทียนคงจะไม่ง่ายอย่างที่คิด

เซนกิไม่ขยับร่างกาย แต่พลังงานของเขากลับพุ่งเข้าหาผู้ที่ก่นด่าเย่เทียน อยากจะหยุดยั้งพลังดาบของเย่เทียน

หลังจากที่เย่เทียนรู้สึกได้เขาก็อดทำเสียงหึออกมาไม่ได้ เขาเหลือบมองไปที่เซนกิอย่างเย็นชา

“โป๊ะ！”

ทั้งๆที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่กลับมีเสียงแปลกประหลาดดังลอดออกมา หลังจากนั้นบนหน้าผากของคนที่ก่นด่าสาปแช่งเย่เทียนก็มีรูเลือดไหลออกมา ร่างกายของเขาล้มลงกับพื้นอย่างรุนแรงโดยที่สายตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

คาดว่าถึงตายเขาก็คงคิดไม่ออกว่าเหตุใดเทพนักดาบอยู่ในเหตุการณ์เขายังคงถูกสังหาร

เซนกิเองก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น สายตาที่มองเย่เทียนก็เปลี่ยนไปทันที จากนั้นก็เย็นชาลง

“ที่นี่ ผมอยากฆ่าใคร ไม่มีใครขวางผมได้หรอกนะ！”

เย่เทียนกวาดสายตามองไปรอบๆอย่างเยือกเย็น“ดังนั้นพวกคุณต้องคิดให้ดีว่าตัวเองจะพูดอะไร！ไม่อย่างงั้นรถที่แล่นอยู่ข้างหน้าที่คว่ำไปย่อมเป็นข้อที่เตือนใจรถที่วิ่งตามหลังมา！”

“ไอ้หนุ่ม นายจองหองเกินไปแล้วนะ！”เซนกิขมวดคิ้ว เห็นได้ชัดว่าเขาไม่พอใจกับการกระทำของเย่เทียน

คนอื่นๆมองเห็นเซนกิขมวดคิ้วหัวใจรู้สึกบีบคั้นทันที รู้ดีว่าท่านเทพนักดาบกำลังโกรธเกรี้ยว！