บทที่ 1312 ลาก่อนถูฮุย

เป็นไปไม่ได้ที่จะบอกว่านักพรตเหอไม่มีความเห็นแก่ตัว

ความเห็นแก่ตัวของเขาคือสำนักนี้คือสิ่งที่เขาสร้างมันขึ้นมากับมือของเขาเอง ดังนั้นเขาจึงรู้ดีว่าสำหรับผู้บำเพ็ญนั้นวิชาค่ายกลมีความดึงดูดเพียงไร! และความซื่อสัตย์สุจริตความเสียสละของเย่เทียนก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่เขาต้องการเข้าร่วมด้วย

เมื่อมีเย่เทียนอยู่ ทรัพยากรการฝึกฝนจะไม่มีการขาดแคลน!

ที่สำคัญกว่านั้นคือการฝึกฝนอันทรงพลังของเย่เทียน แม้จะเป็นเขาก็จะได้รับประโยชน์มากมาย

สำหรับเรื่องสัจธรรมเป้าหมายและความกระตือรือร้นไม่ใช่เรื่องที่จะพูดมั่วๆ นั่นคือการแสวงหาของผู้ฝึกฝนตลอดชีวิต!

“ในอนาคตคุณจะเป็นหัวหน้าของสำนักชิงหนังแล้ว!” เย่เทียนอยากจะแอบขี้เกียจทันที แต่ดวงตาของนักพรตเหอนั้นชั่วร้ายมาก แค่แวบเดียวก็สามารถมองทะลุผ่านความคิดของเขาได้อย่างรวดเร็ว

“คำพูดของเจ้าสำนักมันไม่ถูก! ฉันชราแล้ว และมีบางสิ่งที่ฉันรับไม่ได้!” นักพรตเหอเอามือสอดเข้าไปในเสื้อคลุมและหรี่ตาลง

“การฝึกสอนเจ้าเด็กพวกนี้ฉันยังมีความสามารถนี้ ตำแหน่งเจ้าสำนักฉันไม่กล้ารับ ถ้าให้เป็นผู้อาวุโสของสำนักจะดีกว่า สบายๆและสามารถใช้อำนาจได้อย่างแท้จริง!”

เย่เทียนฝืนยิ้ม “ไม่มีปัญหาแน่นอน เพียงแต่มันจะทำให้อึดอัดคับข้องใจหรือไม่?”

“อึดอัดคับข้องใจ?” นักพรตเหอหัวเราะเสียงดัง “โลกนี้กำลังจะเปลี่ยนไป และผู้อาวุโสคนปัจจุบันของสำนักชิงหนังอาจได้รับความนิยมมากขึ้นในอนาคต!”

“ฉันไม่มีความมั่นใจผู้อื่น แต่สำหรับเจ้าสำนักอย่างคุณฉันมีความมั่นใจมาก!”

สีหน้าและท่าทีของนักพรตเหอที่แสดงออกมาดูเหมือนจะไม่ได้ล้อเล่นเห็นได้ชัดว่าความมั่นใจที่เขามีต่อเย่เทียนมันมากกว่าความมั่นใจในที่เย่เทียนมีต่อตัวเอง

“งั้นก็ขอรับพรจากท่าน!”

เย่เทียนเอามือประกบกันทำความเคารพ

นักพรตเหอหัวเราะ “เจ้าสำนักค่อยๆดูที่นี่ งานที่ค้างเหลือก็ต้องให้รีบเสร็จ ฉันแทบรอไม่ไหวที่จะได้เห็นการเปิดสำนักแล้ว!”

พูดเสร็จก็หันหลังเดินออกไป

เย่เทียนมองไปที่ห้องโถงใหญ่ซึ่งยังไม่ได้รับการปรับปรุงใหม่

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือสถานที่ที่เขาจะใช้ฝึกฝนในอนาคต เกี่ยวกับแผนการพัฒนาของสำนักชิงหนัง อย่างแรกคือวิธีการฝึกฝนวิชา

วิธีการฝึกฝนวิชาหลายอย่างล้วนอยู่ภายในสมองของเขาแล้ว ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือพลังที่อ่อนเกินไป ตรงกันข้ามมีแนวโน้มเอนเอียงไปทางปลูกสมุนไพร

อันที่จริงเดิมทีสำนักชิงหนังเป็นสำนักกลั่นยา ถ้าไม่มีวัสดุยามาส่งเสริมนักกลั่นยาจำอะไรได้ล่ะ?

นอกจากนี้แบบฝึกฝนแบบโบราณมักพิมพ์ลงบนแผ่นหยก และการทำแผ่นหยกเป็นงานที่ต้องใช้แรงงานแรงใจมาก

โชคดีที่ตอนนี้เย่เทียนสามารถทำแผ่นหยกในขณะที่พักฟื้นได้

หลังจากออกคำสั่งให้กองกำลังพิเศษเรียบร้อย เย่เทียนก็เริ่มทำการฝึกฝนและผลิตแผ่นหยก

การผลิตนี้ใช้เวลาครึ่งเดือนเต็มๆ

การก่อสร้างสำนักเริ่มเร็วขึ้น นักพรตเหอจัดการทุกอย่างเรียบร้อยโดยไม่มีความกังวลใดๆ เกือบทุกวันในสำนักจะมีการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนขึ้น

นอกจากนี้ตรงหน้าเย่เทียนยังมีแผ่นหยกสามกอง

บนแผ่นหยกนี้ได้เขียนวิธีทำตั้งแต่ขั้นพื้นฐานตั้งแต่การปลูกและบำรุงรักษาสมุนไพรไปจนถึงวิชากลั่นยาขั้นสูงสุด มีแม้กระทั่งวิธีการกลั่นเม็ดยา!

เพียงแต่ว่าในขณะที่จับแผ่นหยกที่เขียนวิธีกลั่นยายาเทพไว้ เย่เทียนรู้สึกลังเลเล็กน้อย

ในสมัยนั้นสาเหตุที่สำนักชิงหนังถูกทำลายล้างก็เพราะเม็ดยายาเทพ แม้ว่าตอนนี้เม็ดยายาเทพที่อยู่ในมือของเขาชนิดนี้จะมีการปรับปรุงแล้ว แต่ก็กลัวว่าบางคนจะมีจิตใจที่คดโกง เพื่อต้องการรีบเร่งสร้างผลงานอาจทำในสิ่งที่ผิดจริยธรรมขึ้นมา!

เขาจะมีความกังวลเช่นนี้ก็จริงแต่มันก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่มาก

เมื่อพูดถึงยาเทพเย่เทียนอดไม่ได้ที่จะนึกถึงผู้สังเกตการณ์ที่โง่เขลาคนนั้น

หลังจากที่ทั้งสองฝ่ายตกลงกันแล้วก็โยนหีบห่อให้เขาโดยตรง และตกลงไว้ว่าอีกหนึ่งปีข้างหน้าจะมารับยายาเทพ เพื่อที่ตัวเองจะได้กินยายาเทพที่อร่อย เขายังได้เน้นสอนวิธีกลั่นยายาเทพให้กับเย่เทียนหลายวิธีได้