บทที่ 1320 นายตอบตกลงไปเถอะ

ชี่ทิพย์ที่แท้จริงนั้นแข็งแกร่งยิ่งขึ้นถูฮุยขมวดคิ้ว

ตอนแรกเขาคิดว่าความแข็งแกร่งของเย่เทียนนั้นพัฒนาขึ้นเยอะมากแล้ว แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าการพัฒนาของเย่เทียน จะโหดกว่าที่เขาคิด!

“โอ้พระเจ้า! นี่มันเกิดอะไรขึ้น!”

นักพรตเหอ กรีดร้องวิ่งมา แต่ความแข็งแกร่งของเขานั้นยังไม่เพียงพอ เขาถูกบังคับให้ไปด้านข้างก่อนที่เขาจะมาถึง แต่โชคดีที่นักพรตเหอ ประสบความสำเร็จอย่างมากในการทำค่ายกล และเขาก็เปิดใช้งานค่ายกลอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นชี่ทิพย์โจมตีรอบๆ

"บัซ!"

หน้ากากสีน้ำเงินอ่อนดีดตัวขึ้นอย่างแรง ปิดกั้นออร่าอันรุนแรงที่กระทบโดยตรง

"พอแล้ว!"

เสียงที่ไม่แยแสของเย่เทียน ดังขึ้น และในเวลานี้ทุกคนก็เข้าใจสถานการณ์ในตอนนี้ได้อย่างชัดเจน

หอกของหงหลัวซ่าชี้ไปที่เย่เทียนโดยตรง แต่ถูกบังคับให้หยุด เป็นนิ้วของเย่เทียน ที่หยุดหอกไว้

"ฉันแพ้แล้ว!"

แววตาของ หงหลัวซ่าดูมืดมนไปเลยทีเดียว แต่ไม่นานดวงตาของเขาก็สว่างขึ้นอีกครั้ง: "พี่ พี่บอกเงื่อนไขได้เลย!"

หงหลัวซ่านั้นกล้าพูดกล้าทำ ความจริงใจเช่นนี้แข็งแกร่งกว่าผู้ชายบางคน

ในบรรดาผู้คนในปัจจุบัน เฉิงชิ่งเป็นคนที่มีความสุขที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย!

เมื่อเผชิญกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขาในทุกวันนี้ เขาอยากจะร้องไห้เสียงดัง แต่โชคดีที่ในที่สุดวันนี้เขาโล่งใจได้แล้ว พี่เย่จงเจริญ! อายุยืน!

“เร็วเข้า! พี่ทียน!พูดเร็ว!”

เฉิงชิ่งก้าวไปข้างหน้าและดึงแขนเสื้อของเย่เทียนอย่างแรง

เย่เทียน มองกลับมาที่เขาและไม่ได้พูดอะไร

ภายใต้การจ้องมองของเย่เทียน เฉิงชิ่งฝืนยิ้มและปล่อยมือเย่เทียน: "พี่เป็นพี่ ฟังพี่หมด!"

"แค่ก แค่ก!"

เย่เทียนไอออกมาและรอยยิ้มก็ฉายประกายในดวงตาของเขา: "น้องหงหลัวซ่า ไม่ว่ายังไง ฉันก็เป็นพี่ของเฉิงชิ่งนั้น... ฉันจะบอกเงื่อนไขที่ต้องการละนะ!"

“แน่นอน! ฉันหงหลัวซ่าพูดแล้วทำจริง!”

"ดีมาก!"

เย่เทียนตะโกนออกมา “ถ้าอย่างนั้นฉันหวังว่าน้องชายและน้องสาวของฉันสามารถแต่งงานกันได้ในวันนี้เลยครับ ว่าไง?”

น้องชายน้องสาว? แต่งงานวันนี้?

คำขอที่คาดไม่ถึงนี้ทำให้ทุกคนตกตะลึง

ถูฮุยเป็นคนแรกที่แสดงปฏิกิริยา: "ฮ่าฮ่า! สมควรเป็นหัวหน้าสำนักจริงๆ เลยครับ ข้อเสนอนี้ดีมากครับ!"

ฝ่ามือหนาของถูฮุย ตบไหล่ของเฉิงชิ่งอย่างดุเดือด แต่เฉิงชิ่งร้องออกมาราวกับว่าเขาสูญเสียจิตวิญญาณของเขาไป: "พี่ทียน!พี่ทำแบบนี้ไม่ได้!"

เย่เทียน เหล่ตาของเขาและเอนตัวเข้าไปในหูของเขา

“เอาล่ะ อย่ามาเส้แสร้งแล้ว แค่นี้ก็พอแล้ว!”

เฉิงชิ่งกะพริบตา: “พี่ทียน พี่กำลังพูดถึงอะไรอยู่เนี่ย ผมไม่เข้าใจ!”

“ไม่เข้าใจ?” เย่เทียนพึมพำเบา ๆ : “ถ้าตระกูลเฉิงไม่ตกลงด้วย นายคิดว่านายจะมาเป็นเช่นนี้เหรอ? นอกจากนี้ นายเป็นใครอย่างไรนายยังจะมาทำเป็นเสแสร้งเช่นนี้อีก? บางเรื่องเก็บไว้ในใจจะดีกว่า นายคิดว่าไง? ?"

เฉิงชิ่งยิ้ม: “พี่ทียน ฉันนับถือพี่จริงๆ!”

“โอเค ไปกันเถอะ!”

หลังจากเย่เทียน พูดจบ เขาก็โยนเขาไปที่ หงหลัวซ่า

ตรงกันข้าม ใบหน้าของ หงหลัวซ่านั้นเขินอายเล็กน้อย คนที่สามารถทำให้คนที่มีบุคลิกที่แข็งแกร่งเช่นนี้แสดงออกความเขินอายออกมาได้ คาดว่าเธอชอบเฉิงชิ่งจริงๆ เข้าแล้ว

“ผู้อาวุโลเหอ ดูเหมือนสำนักชิงหนังของเราในวันนี้จะสนุกสนานกันอย่างมากเลยนะ!”