บทที่ 1366 ยับยั้ง

เจ้าสำนักของสำนักหลินอีสีหน้าเปลี่ยนไปทันที

เซียวเหอซินคนเหล่านี้คือเมล็ดพันธุ์ที่ดีของสำนักหลินอีนะ! และยังเป็นอนาคตของสำนักหลินอีอีกด้วย! หากเป็นเพียงผลข้างเคียงจากการใช้ยาระเบิดจิตภายใต้ทรัพยากรที่อุดมสมบูรณ์ก็คงจะใช้เวลาไม่นานในการฟื้นฟูกลับมา

แต่ตอนนี้ล่ะ?

นี่แม่งปัญหาไม่ใช่อยู่ที่ยาระเบิดจิต แต่เพื่อทำลายอนาคตของสำนักหลินอีของเขา

นี่เขาสามารถทนได้เหรอ?

ทนได้ก็แปลกละ!

“ผู้นำเหลิ่ง！คุณ.....นี่คุณคิดจะทำลายล้างสำนักหลินอีของผมเหรอ! แม้ว่าสำนักเราจะเล็ก แต่ก็ไม่ใช่ว่าคุณจะรังแกได้ตามใจชอบนะ?

สามารถพูดได้ว่าเจ้าสำนักพูดพร้อมน้ำตาไหล

“ตอนแรกคุณบอกว่าคุณต้องการจะฆ่าสำนักชิงหนังให้ตาย สำนักหลินอีก็เข้าร่วมด้วย และตอนนี้ก็บอกว่าต้องการยึดโควตาสำนักหลินอีก็ได้ทำตามแล้ว แต่สุดท้ายล่ะ? อนาคตของสำนักหลินอีของผมไม่เหลือแล้วยังจะทนบ้าบออะไรอีก!”

เดิมทีเหลิ่งฉิงโฉวยังคิดจะเล่นลิ้นอยู่บ้าง แต่ตอนนี้เจ้าสำนักของสำนักหลินอีลุกออกมา และเปิดโปงเรื่องแผนชั่วทั้งหมดของพันธมิตรนักบู๊โบราณ ซึ่งก่อให้เกิดความโกลาหลทันที

“อะไรนะ ถึงกับมีเรื่องแบบนี้!”

“นี่มันมากเกินไปแล้วมั้ง! ล้างบางผู้มีพรสวรรค์นี่เป็นการทำลายอนาคตของ สำนักหลินอีชัดๆ”

เดิมทียังไม่สบายใจ เพราะคำมั่นสัญญาของเหลิ่งฉิงโฉวในการจัดสรรทรัพยากรประกอบกับการรวบรวมของพันธมิตรนักบู๊โบราณในขณะนี้จึงพังทลายลงอย่างสมบูรณ์

"เชี่ย! ผมยังคิดว่าใต้ร่มเงาของต้นไม้ใหญ่นั้นเย็นสบาย! แม้กูจะรู้ว่าเป็นแค่หุ่นเชิดที่ไร้ค่าก็ตาม แต่ก็ไม่ควรปล่อยให้คนล้อเล่นแบบนี้!”

“ก็ใช่! ใช้ทรัพย์สินนิดหน่อยก็ซื้ออนาคตของเรา นี่ก็คือน้ำใจของสำนักใหญ่เหรอ ถุย!”

กลุ่มคนพูดไปด่าไป แสดงความไม่พอใจอย่างมากต่อเหลิ่งฉิงโฉว

ร่างของเหลิ่งฉิงโฉวสั่นเล็กน้อย ให้ตายสิเย่เทียน ​​ทำไมถึงถูกเขาจับข้อบกพร่องได้อีกละ! ไอ้หมอนี่น่ารังเกียจจริงๆ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเขาเห็นอารมณ์ความโกรธของคนเหล่านี้เห็นได้ชัดว่าถูกคนยั่วยุให้โมโห

ในนั้นหากบอกว่าเย่เทียนไม่มีส่วนเกี่ยวข้องตีให้ตายเขาก็ไม่เชื่อ !

“หุบปากซะ!”

เหลิ่งฉิงโฉวปลดปล่อยพลังอำนาจในร่างกายของเขาออกมาทันที แม้ว่าในที่เกิดเหตุจะมียอดฝีมือระดับขั้นฟ้า แต่ถ้าเทียบกับเหลิ่งฉิงโฉวความสามารถถือว่าน้อยนิด

ชั่วขณะได้บดบังโมเมนตัมของทุกคนทันที จากนั้นก็ค่อยๆมองไปรอบๆ “ไอ้กลุ่มเศษสวะทั้งหลายยังคู่ควรที่จะพูดกับฉันด้วยเหรอ? คิดจะก่อกบฏหรือไง! สำนักตงฝูมันใช่สิ่งที่พวกแกจะดูหมิ่นได้เหรอ?”

“ดูเหมือนว่าพวกแกจะสบายนานเกินไปแล้ว หรือลืมไปแล้วหรือว่าในดลกนี้มีเพียงผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่มีอำนาจสิทธิ์ที่จะพูด ตำหนิฉันเหรอ? พวกแกคู่ควรเหรอ!"

“พูดแบบนี้แสดงว่านายไม่ยอมแพ้ละสิ?” ในสถานที่นี้หนึ่งเดียวที่สามารถต่อกลอนกับเขาได้ก็มีเพียงเย่เทียนเท่านั้น

ตอนที่เย่เทียนหัวเราะเหอเหอและก้าวไปข้างหน้า ความแข็งแกร่งที่เหลิ่งฉิงโฉวแสร้งทำออกมาถูกโจมตีจนไม่เหลืออะไร แต่การคุกคามของเหลิ่งฉิงโฉวยังคงมีผลอยู่บ้าง ตระกูลผู้นำเจ้าสำนักพวกนั้นได้แต่โมโหโกรธและจ้องมองเหลิ่งฉิงโฉวอย่างดุดัน แต่กลับไม่กล้าพูดหยาบคายอีก

บนอาคารสูงที่อยู่ห่างไกล หลี่ชื่อหาวยืนอยู่ที่ด้านบนสุด หลังจากสัมผัสได้ถึงโมเมนตัมของเหลิ่งฉิงโฉวจนต้องส่ายหัว

“ถึงแม้ผมจะไม่เห็นด้วยกับเสียงเห่าของคนอ่อนแอเหล่านั้น แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ใช้คำพูดแบบนี้ เหลิ่งฉิงโฉวคนนี้ไม่มีสมองหรือไงนะ?”

“ซื่อหาว ไม่ควรประมาท! เหลิ่งฉิงโฉวคนนี้สามารถได้รับความไว้วางใจจากสำนักตงฝูก็คงต้องมีดีอยู่บ้าง คราวนี้ถึงแม้จะพูดได้ว่าเป็นความร่วมมือระหว่างทั้งสองฝ่าย แต่พัวพันถึงต้นตอของชี่ ดังนั้นไม่ควรประมาท !"

“ท่านอาวุโส วางใจเถอะ ซื่อหาวรู้ว่าควรทำอย่างไร!”

“อืม!” ภาพเสมือนที่อยู่ข้างหลังหลี่ชื่อหาวพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ “เรื่องที่คุณทำ ผมวางใจมาก ไปทำให้เต็มที่ ไม่ต้องกังวลอะไรนะ!”