บทที่ 1376 การเปลี่ยนแปลงของแดนลึกลับ

"โห่ ปล่อยฉันลง! ฉันพานายไปที่นั่น!"

หลี่จ้ายสือรู้สึกว่าหายใจลำบาก หลังจากพยายามดิ้นรนอย่างไม่เป็นผล เขาก็ทำได้เพียงหน้าแดงและร้องขอความเมตตา

"นี่คือทัศนคติของการร่วมมือสิ!"

เย่เทียนพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ: “ในเมื่อผ.อ.หลี่ตกลงแล้ว ฉะนั้นพวกนายก็ไม่มีประโยชน์ที่จะอยู่ต่อไปแล้ว ดังนั้นขอโทษด้วยละกัน ถ้าจะโทษก็โทษผ.อ.หลี่ละกัน!”

เย่เทียนจะไม่เก็บขยะเหล่านี้ให้มีชีวิตอยู่

ไม่ต้องพูดถึงความบริสุทธิ์ของพวกเขา คนเหล่านั้นที่ถูกโจมตีและเสียชีวิตโดยเผ่าไห่นั้นถึงจะเป็นมิตรต่อเขา ส่วนกลุ่มคนพวกนี้เป็นเพียงขยะเท่านั้น!

ขณะที่เย่เทียนโบกมือของเขา ก็เกิดเสียงเบา ๆ ตามมา ผู้คนเหล่านั้นไม่ได้ทีโอกาสแม้แต่จะต่อต้าน ไม่มีกระดูกเหลือในทันที ฉากนั้นเต็มไปด้วยเลือด แต่เย่เทียนยังคงหัวเราะอยู่

หลี่จ้ายสือรู้ว่าเขาได้พบกับคนที่โหดเหี้ยมแล้ว เขากลืนน้ำลายอย่างแรงในขณะนั้น และยังรู้ว่าเขาเองอาจตายในวันนี้

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาก้มหัวลง มีแววตาคมคายมองมาทา

เขา

ทางซ้ายหรือทางขวาก็ตายอยู่ดี และคงจะเป็นทางเลือกที่ดีถ้าเขาสามารถเอาเย่เทียนอยู่ อย่างน้อยก็เป็นคนนวดหลังให้เย่เทียนก็ยังดีกว่าตาย

ท้ายที่สุดแล้ว สภาพแวดล้อมในแดนลึกลับก็เปลี่ยนไปอย่างมาก นักเวทย์ที่เขานำมาก็ตายไปหมดแล้ว ตามสถานการณ์ปัจจุบัน แม้ว่าเขาจะหลบหนีกลับประเทศได้ เขาก็คงหนีไม่พ้นการสืบสวนขององค์กร

เลือกทางไหนก็ตายอยู่ดี ถ้าสามารถเอาเย่เทียนอยู่ได้ ก็ไม่สูญเสียอะไร!

เขาเคยได้เห็นการปรากฏตัวที่น่าสะพรึงกลัวของแดนลึกลับแล้ว และเขาเชื่อว่าแม้แต่เย่เทียนก็ไม่สามารถหนีจากความตายในแดนลึกลับได้! สิ่งนี้ไม่ต้องสงสัยแน่นอน!

“ในเมื่อนายอยากตาย ฉันจะทำให้นายสมหวังเอง!”

หลี่จ้ายสือคำรามในความคิดของเขา จากนั้นจึงนำพา เย่เทียนมาถึงหน้าแดนลึกลับอย่างเชื่อฟัง

เมื่อเย่เทียนเห็นเศษยิบย่อยจากแดนลึกลับ เขาก็เข้าใจดีว่าเกิดอะไรขึ้น นึกไม่ถึงเลยว่าคนพวกนี้จากประเทศปิดทิศจะซ่อนตัวอยู่ลึกลับขนาดนี้! กล้าซ่อนสมบัติดังกล่าวไว้ใต้จมูกของหน่วยพิเสษและตระกูลโดยตรงเช่นนี้!

รูปร่างหน้าตาของฉายเวยเหอก็ตกอยู่ในดวงตาของเย่เทียน กระดูกทะเลในมือของฉายเวยเหอก็ถูกมองเห็นโดยเขา

ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่กระดูกทะเลนี้ทำให้เขารู้สึกดีมาก

“ดูเหมือนว่าพวกนายจะตั้งใจทุ่มเทมากนัก!”

เย่เทียนพ่นลมเบา ๆ และเหลือบมอง หลี่จ้ายสือ

หลี่จ้ายสือ ยิ้มอย่างน่าสังเวช ถึงอย่างไรก็รู้ว่าต้องตาย ตอนนี้ถึงมีใจที่กล้าท้าทายเย่เทียน

“ตอนนี้ทุกสิ่งที่นายต้องการอยู่ในแดนลึกลับ นี้หมด แต่ฉันต้องบอกนายก่อนว่า ไม่ว่าใครก็ตามที่เข้าไปก็จะถูกฆ่าหมด! ฮ่าฮ่า! ว่าไง? นายกล้าเข้าไปไหม?”

เย่เทียนเหลือบมอง หลี่จ้ายสือที่ดูเหมือนบ้าไปแล้ว

“นายกำลังยั่วยุฉันเช่นนี้ คิดไว้แล้วใช่ไหมว่ายังไงนายก็ตามอยู่ดี!” ฝ่ามือของเย่เทียน ครอบคลุมตำแหน่งตันเถียนของหลี่จ้ายสือ

“แต่นายคงคิดไม่ถึง ว่าฉันจะไม่ปล่อยให้นายตายง่ายๆ! นายว่าถ้านายถูกส่งตัวให้ตระกูลฉายนายจะได้รับการต้อนรับอย่างไร?” เย่เทียนยิ้มอย่างสดใส

“แล้วก็อีกอย่างนะ ฉันลืมแนะนำตัวเอง ฉันเป็นนักจินดัน นายคงรู้ยานั้นเป็นอย่างไร ฉันไม่อยากให้นายตาย นายอยากตาย นายก็ไม่ได้ตาย!”

หลังจากพูดจบ ฝ่ามือของเขาก็สั่น หลี่จ้ายสือ ก็ส่งเสียงคำรามอย่างเจ็บปวดออกมาทันที

"อ่า!"

หลี่จ้ายสือ รู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงในร่างกายของเขา และในขณะเดียวกันเขาก็รู้ว่าพลังบำเพ็ญของเขาถูกยกเลิกแล้ว! และชายที่อยู่ตรงหน้าเขาก็โหดเหี้ยมเกินกว่าที่เขาคิดไว้มาก!