บทที่ 161 รนหาที่ตาย

“ไอ้หนู แกเป็นคนบีบฉันเองนะ! งั้นฉันก็จะสงเคราะห์ให้แล้วกัน!”

ลี่ชุ่ยฮวาคำรามออกมาด้วยสีหน้าที่ดุร้าย บวกกับสภาพสยดสยองของเธอที่เลือดไหลไปทั่วร่างอย่างไม่ยอมหยุด โดยเฉพาะการปรากฏตัวในสถานการณ์แบบนี้ มันก็ไม่ต่างอะไรกับผู้ร้ายเลย

“นี่คุณกำลังพูดเรื่องอะไร? ผมไปบีบคุณตอนไหน?”

เย่เทียนจ้องมองลี่ชุ่ยฮวาด้วยสายตาที่ระแวงอย่างมาก โดยไม่เคยคิดมาก่อนว่าเธอจะปรากฏตัวมาในสภาพแบบนี้

ถึงชาติที่แล้วเขาบอกว่าเคยประมือกับลี่ชุ่ยฮวามาก่อน แต่ก็ไม่เคยรุนแรงจนถึงขั้นจะเอาชีวิตกันมาก่อนและไม่รู้ว่าท่าสังหารของเธอนั้นคืออะไร

“ฉันกำลังพูดเรื่องอะไรอย่างนั้นเหรอ? นี่แกยังมีหน้ามาถามอีกว่าฉันพูดเรื่องอะไร?”

ลี่ชุ่ยฮวาหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง ดวงตาที่แดงฉานของเธอจับจ้องไปยังเย่เทียน โหดเหี้ยมและดุร้าย ถ้าสามารถใช้สายตาฆ่าคนได้ เกรงว่าเย่เทียนจะถูกกรีดแทงไปนับพันนับหมื่นครั้งจนตายไปแล้ว

“แกฆ่าทังหยูหลง แล้วยังช่วยตำรวจสองคนนั้นอีก แต่แกก็ยังจะเข้ามา ถ้าไม่ใช่ว่าแกจะฆ่าทุกคนไม่ให้เหลือแล้วมันจะเป็นอะไร?”

“ในเมื่อแกทำลายกำลังกายใจของฉันไปแล้ว ทำให้ฉันไม่สามารถยกระดับเสี่ยวฉายให้กลายเป็นแมงมุมร้อยพิษเจ็ดสีได้ งั้นก็เอาชีวิตของแกมาชดใช้ให้ฉันแล้วกัน!”

ระหว่างที่พูด ไม่รู้ว่าลี่ชุ่ยฮวาทำอะไร แค่เห็นแมงมุมร้อยพิษตัวเท่ากำปั้นของผู้ใหญ่ตัวหนึ่งค่อยๆ ไต่ออกมาจากตรงอกเสื้อของเธอ

ถึงจะบอกว่าทั้งตัวของมันถูกชโลมไปด้วยเลือดเหมือนกัน แต่ก็ยังสามารถมองออกว่าลำตัวของมันเป็นหกสี

เย่เทียนอดไม่ได้ที่ต้องรู้สึกตกใจ ตอนแรกเขาก็นึกว่าแมงมุมร้อยพิษเจ็ดสีนั้นกลายพันธุ์จากแมงมุมทั่วไปเท่านั้น แต่พอได้เห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าแล้ว เกรงว่ามันต้องถูกฝึกฝนด้วยเคล็ดลับอะไรบางอย่างแน่นอน!

ความจริงแล้ว สิ่งที่เย่เทียนคาดเดานั้นไม่ได้ผิดเลย

เพราะนี่คือเคล็ดลับสร้างพิษต้องห้ามที่ถูกบันทึกไว้ในคัมภีร์พิษห้าของสำนักพิษห้านั่นเอง!

ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว ในตัวของแมงมุมร้อยพิษนั้นไม่ได้มีพิษที่รุนแรงอะไรมากนัก แต่มันก็มีความสามารถในการปรับตัวได้อย่างดีเยี่ยม สามารถเปลี่ยนแปลงสภาพร่างกายไปตามสภาพแวดล้อมที่พบเจอได้ และสามารถปกป้องตัวมันเองได้

ยกตัวอย่างเช่น ถ้าอยากเลี้ยงแมงมุมร้อยพิษสองสีสักตัว ก็จำเป็นต้องเลี้ยงแมงมุมร้อยพิษหนึ่งร้อยแปดสิบสองตัวก่อน

แปดสิบเอ็ดตัวเป็นแมงมุมที่มีพิษแบบเดียวกัน ส่วนแมงมุมอีกแปดสิบเอ็ดตัวก็มีพิษอีกแบบ

เอาพวกมันไปแยกขังไว้ในห้องลับ เป็นเวลาที่ยาวนานกว่าแปดสิบเอ็ดวัน ไม่ให้อาหาร ปล่อยให้พวกมันหิวจนต้องฆ่ากันเอง กัดกินกันเอง

รอจนพวกมันเหลือเพียงแค่ฝั่งละตัวแล้ว ก็ให้พวกมันฆ่ากัน และหนึ่งตัวที่เหลือรอดนั้น ถึงจะถูกนับเป็นแมงมุมร้อยพิษสองสีนั่นเอง

และสูตรลับในการเลี้ยงพิษยังถือเป็นวิธีที่ต้องห้ามด้วย หลักๆ แล้วก็เป็นเพราะวัตถุดิบในตอนแรก นั่นก็คือการที่ต้องใช้เลือดของผู้ที่เป็นยินบริสุทธิ์อย่างน้อยหนึ่งคน

จากจุดนี้จึงเห็นได้ว่า แมงมุมร้อยพิษหกสีที่ลี่ชุ่ยฮวาเลี้ยงออกมานั้น อย่างน้อยก็น่าจะมีชีวิตของคนห้าคนที่ต้องสังเวยไปแล้ว!

พูดง่ายๆ คือ การเลี้ยงแมลงพิษแบบนี้ก็คล้ายๆ กับเล่นกู่นั่นแหละ แต่มันไม่ได้ง่ายๆ แบบนั้นหรอกนะ

แค่การเลี้ยงแมงมุมร้อยพิษสองสีก็ยากขนาดนี้แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเลี้ยงแมงมุมร้อยพิษที่สีมากกว่านี้เลย

เพื่อแมงมุมร้อยพิษหกสีตัวนี้ ลี่ชุ่ยฮวาใช้เวลาสี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา ข้ามน้ำข้ามทะเล วิ่งแจ้นไปทั่วแผ่นดินถึงฝึกออกมาได้อย่างทุลักทุเล

ตามที่ลือกัน ผู้ก่อตั้งของสำนักพิษห้าก็ฝึกแมงมุมร้อยพิษเจ็ดสีออกมาได้แค่ตัวเดียวเท่านั้น

เดิมทีลี่ชุ่ยฮวาก็สามารถไปถึงระดับเดียวกับเขาได้ แต่น่าเสียดายที่ ภายใต้การกวาดล้างของเย่เทียนนั้น เธอก็ได้เลือกที่จะล้มเลิกไป

ถึงแม้ว่าการฝึกแมงมุมร้อยพิษเจ็ดสีออกมาให้ได้สักตัวจะเป็นความฝันของเธอก็ตาม แต่ถ้าต้องเลือกระหว่างชีวิตของเธอแล้ว เธอก็ยังรู้ว่าอะไรที่มันสำคัญกว่าอยู่ดี

จือจือ!