บทที่ 166 คุณลองดูก็ได้

“พ่อหมอนี่อาจจะต่อยตีเก่งก็จริง แต่ก็ไม่ได้แปลว่ามันจะรักษาคนเป็นสักหน่อย!”

ในตอนที่เฉาจื้อเหากำลังลังเลอยู่นั้น คุณหมอสวี่ก็ทนไม่ไหวจนพูดเยาะเย้ยออกมา

เย่เทียนที่ได้ยินอย่างนั้น ไฟโทสะในใจก็ลุกโชนขึ้นมาบ้างแล้ว

ถ้าไม่เห็นแก่กงหย่วนเป็นอาจารย์ที่พาจี้เยียนหรันมาเป็นตำรวจ จนเลี่ยงที่จะไม่เกิดความรู้สึกผูกพันละก็ เขาก็ไม่มีทางเข้ามายุ่งเรื่องของชาวบ้านหรอก

แต่ใครมันจะไปคิดว่าหมอหนุ่มที่สวมชุดกาวน์สีขาวคนนี้ ทั้งๆ ที่ไม่เคยมีความแค้นต่อกัน กลับเอาแต่หาเรื่องเขา ทำไมถึงเป็นแบบนี้? หรือจะบอกว่าตัวเขามันน่ารังแกมากเลยใช่มั้ย?

พอคิดได้อย่างนั้น เย่เทียนก็เหลือบไปมองคุณหมอสวี่ แล้วพูดเยาะเย้ยว่า “คุณคิดว่าตัวเองเก่งนักใช่มั้ย?”

ถ้าไม่ใช่เพราะคุณหมอสวี่เอาแต่หาเรื่องตนครั้งแล้วครั้งเล่า เย่เทียนก็ไม่มีอารมณ์มาจัดการกับคนแบบนี้หรอก

บางคนก็แค่เย่อหยิ่ง แต่ถ้าไม่ไปสนใจ ความเย่อหยิ่งนั้นก็จะยิ่งทวีมากขึ้นไปอีก

คุณหมอสวี่นึกไม่ถึงเลยว่าเย่เทียนจะสวนกลับแบบนี้ สีหน้าแสดงออกมาอย่างชัดเจนว่าไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ สายตาก็จ้องเขม็งไปที่เย่เทียน

“แกนี่จะเอาฉันไปเทียบกับตัวเองให้ได้เลยใช่มั้ย? แกคิดว่าแกเป็นใคร? ถ้าขืนยังพูดมากอีกคำ เดี๋ยวฉันจะทำให้แกพูดไม่ได้อีกเลยคอยดู!”

(ตรงนี้น่าจะเป็นเย่เทียน) รู้สึกโมโหมาก ผลลัพธ์ที่ตามมานั้นร้ายแรงมาก ชี้หน้าด่าทอคุณหมอสวี่โดยไม่สนกาลเทศะเลย ด่าทออีกฝ่ายจนไม่เหลือชิ้นดี!

ตอนแรกทุกคนก็แค่มองดูสถานการณ์ ใครจะไปคิดว่าเย่เทียนจะโมโหถึงเพียงนี้ ทุกคนก็พากันตาค้างไปหมด พร้อมกับสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อ

ก่อนอื่นยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องประวัติของคุณหมอสวี่ แต่จะดีจะร้ายนอกจากพวกหมอๆแล้ว ในห้องนี้ยังเต็มไปด้วยคนใหญ่คนโตของวงการตำรวจเลยนะ การมาข่มขู่กันโจ่งแจ้งแบบนี้ คงไม่ใช่ว่าสมองถูกประตูหนีบจนเอ๋อไปแล้วนะ?

“นะ นี่แกด่าฉันอย่างนั้นเหรอ?!”

คุณหมอสวี่โมโหจนสั่นไปทั้งตัว เบิกตาโตพร้อมกับทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ

“ฉันด่าแกแล้วมันจะทำไม? จะบอกอะไรให้นะ ที่ด่าแกก็เพราะให้เกียรติ!”

เย่เทียนทำเสียงฮึดฮัด ถ้าทำให้เขาโกรธเข้าจริงๆ เขาก็มีวิธีไม่น้อยกว่าร้อยแบบที่จะทำให้คุณหมอสวี่คนนี้ตายอย่างไม่รู้สาเหตุได้เลย!

“แกตายแน่!”

คุณหมอสวี่โกรธจนหน้าดำคร่ำเครียด เห็นได้ชัดว่ากำลังโมโหอย่างถึงที่สุด

เขาดูเหมือนคนที่ควบคุมสติไม่ได้ ง้างมือขึ้นมาแล้วอยากจะจัดการเย่เทียนซะให้เข็ด

มุมปากของเย่เทียนเผยรอยยิ้มที่เยาะเย้ยออกมา ขยับเท้าเล็กน้อยแล้วหลบการโจมตีออกไปได้อย่างง่ายดาย

ในเวลาเดียวกัน ระหว่างที่เคลื่อนไหว เย่เทียนก็ไม่ลืมที่จะทำการโจมตีอย่างรวดเร็ว คัมภีร์หวงไหลเวียนออกมา ชี่ทิพย์ลูกหนึ่งถูกซัดใส่คุณหมอสวี่อย่างไรสุ้มเสียง

“ยังกล้าหลบอีกเหรอ? พวกแกสองคนยังจะยืนเฉยอยู่ทำไม? ยังไม่รีบมาจับตัวไอ้นักต้มตุ๋นนี่อีก!”

คุณหมอสวี่โมโหสุดขีด อาศัยการที่ทุกคนที่อยู่ในห้องหันไปสั่งการตำรวจสองคนในเครื่องแบบทันที

ตำรวจในเครื่องแบบทั้งสองแอบหันไปมองพวกคนใหญ่คนโตในห้อง แล้วหันมาสบตากัน จากนั้นก็มองเห็นความแน่วแน่ในแววตาของอีกฝ่าย

นี่มันก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ ใครให้เย่เทียนแต่งตัวซอมซ่อขนาดนี้? เมื่อเทียบกับคุณหมอสวี่ที่อยู่ในชุดกาวน์สีขาวแล้วมันช่างต่างกันเหลือเกิน!

แต่ทว่า ยังไม่ทันที่ตำรวจในเครื่องแบบทั้งสองจะขยับตัว โจ๋หย่วนหันก็ชิงก้าวออกมาก่อน ทำหน้าบึ้งตึงแล้วมองไปยังทั้งคู่ “นี่พวกคุณคิดจะทำอะไร!”

พอถูกตำหนิแบบนี้ สีหน้าของตำรวจในเครื่องแบบทั้งสองก็ดูแย่ขึ้นมาทันที ยังไงพวกเขาก็เป็นแค่ตำรวจชั้นผู้น้อย จะไปกล้าขัดใจผู้บัญชาอย่างโจ๋หย่วนหันได้ยังไง?

“พวกแก……ปู้ด!”

คุณหมอสวี่ขายหน้าจนโมโห แต่ทันทีที่เขาเปิดปากพูด หูรูดก็บีบรัด แล้วทนไม่ไหวจนต้องปล่อยแก๊สออกมา