ตอนที่ 168
บทที่ 168 พิษกู่แมลงสีดำ
October 21, 2026
“นี่พ่อหนุ่ม เธอมั่นใจใช่มั้ยว่าการที่หัวหน้ากงหลับใหลไม่ยอมตื่นนั้นเป็นเพราะติดพิษกู่เข้าจริงๆ?”
สายตาที่ดุจสายฟ้าของว่านชิงเฟิง กำลังจ้องเขม็งไปที่เย่เทียน พร้อมกับสีหน้าที่ซีเรียสที่สุด
“ทำไมผมถึงต้องโกหกพวกคุณด้วย? อีกอย่าง ถ้าผมโกหกพวกคุณไปแล้วผมจะได้ประโยชน์อะไร?”
“เมื่อกี้ตาแก่ก็ตรวจดูแล้ว ระบบต่างๆ ในร่างกายของหัวหน้ากงนั้นปกติดี และอาจจะดีกว่าคนทั่วไปด้วย นอกจากจะติดพิษกู่แล้วมันจะเป็นอะไรได้อีก?”
“พูดตามตรง ถ้าไม่รีบเอาพิษกู่ออกมา เกรงว่าคืนนี้มันก็น่าจะเข้าไปกัดกินหัวใจของหัวหน้ากงแล้ว พอถึงตอนนั้น มันก็จะไม่ทันการณ์แล้วจริงๆ!”
สิ่งที่เย่เทียนพูดมานั้นไม่ใช่การจงใจทำให้หวาดกลัว เมื่อชาติที่แล้ว เพื่อการตามหาเบาะแส สามารถพูดได้เลยว่าเขานั้นไปมาทุกที่แล้ว มีเรื่องประหลาดอะไรที่เขาไม่เคยเจอบ้าง
แน่นอน ว่าการตรวจเจอว่าหัวหน้ากงติดพิษกู่ในครั้งนี้ มันก็เกินความคาดหมายของเขาไปบ้าง
เมื่อชาติที่แล้ว เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ายายลี่ชุ่ยฮวาจะใช้กู่ที่เป็นวิธีการที่ล้ำเลิศแบบนี้
แต่ว่า พอคิดว่าลี่ชุ่ยฮวาเป็นคนที่ออกมาจากสำนักพิษห้า เย่เทียนก็ไม่ได้รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่น่าแปลกอะไร
อีกอย่าง พิษห้านั้นเป็นแค่ชื่อ ความจริงพิษที่สำนักพิษห้าใช้นั้นคงไม่ต่ำกว่าพันกว่าหมื่นหรอกมั้ง?
พอได้คำตอบที่ชัดเจนแล้ว ว่านชิงเฟิงก็อดไม่ได้ที่จะมองเย่เทียนอย่างลึกซึ้งครั้งหนึ่ง แล้วบอกกับเขาอย่างเจียมตัว พ่อหนุ่มคนนี้อายุยังน้อยไม่น่าจะโกหกหรอก
“แล้วเธอมีวิธีที่จะรักษาเขามั้ย?”
“สิ่งที่คุณพูดมามันไม่ต่างอะไรกับผายลมเลย ในเมื่อผมสามารถดูออกว่าอาการของหัวหน้ากงเป็นยังไง งั้นก็แสดงว่าผมต้องรู้วิธีรักษาอยู่แล้วสิ!”
เย่เทียนเหลือบมองว่านชิงเฟิงอย่างไม่ชอบใจไปทีหนึ่ง จากนั้นก็แบมือออก “มีเข็มเงินมั้ย?”
ว่านชิงเฟิงที่ได้ยินอย่างนั้น ก็ลังเลไปแปบหนึ่ง แต่สุดท้ายก็หยิบกระเป๋าเข็มเงินให้เขาอยู่ดี
เดิมที่เขาก็เติบโตจากการเป็นหมอแผนจีนอยู่แล้ว ดังนั้นพวกเข็มเงินกับเครื่องมือทางการแพทย์ก็ต้องติดตัวไว้ตลอดอยู่แล้ว
เย่เทียนกางกระเป๋าเข็มเงินออก เผยให้เห็นเข็มเงินระยิบระยับความยาวไม่เท่ากันที่อยู่ภายใน
“ใช้ได้ใช้ได้ เป็นเข็มเงินแท้ซะด้วย ดูไม่ออกจริงๆ ว่าตาแก่อย่างคุณจะลงทุนถึงขนาดนี้”
พอเห็นอย่างนั้น เย่เทียนก็อดไม่ได้ที่จะมองว่านชิงเฟิงอย่างชื่นชมไปทีหนึ่ง
พอเห็นเย่เทียนที่สามารถมองออกในทีเดียว พวกหมอของโรงพยาบาลในเครือมหาวิทยาลัยแพทย์ที่อยู่รอบๆ ก็พากันทำหน้าประหลาดขึ้นมาทันทีจะบอกว่าไอ้หนุ่มนี้จะไม่ได้โกหกจริงๆ อย่างนั้นเหรอ? เขาเป็นหมอจริงๆ เหรอ?
เย่เทียนไม่ได้สนใจว่าพวกเขาจะคิดยังไง แค่หยิบเข็มเงินขึ้นมาเล่มหนึ่ง ชี่ทิพย์อันบริสุทธิ์ถูกขับออกจากร่างกาย แล้วไปรวมอยู่ที่เข็มทั้งหมด
ทันใดนั้น เข็มเงินที่ควรจะเป็นแค่สิ่งของกลับเปลี่ยนเป็นส่ิงที่คล้ายจะมีชีวิต ตรงปลายเข็มมีการสั่นสะเทือนเล็กน้อยและยังสามารถได้ยินเสียงกรีดร้องเบาๆ ด้วย!
“อ้า!”
ยังไม่ทันที่ทุกคนจะตั้งสติได้ ว่านชิงเฟิงที่พบเห็นอะไรมามากมายก็ร้องออกมาด้วยความตกใจ ราวกับได้เห็นสิ่งที่ไม่คิดว่าจะได้เห็นเข้าแล้ว “ระ หรือนี่จะเป็นวิชาต่อชีวิตสามเข็ม?”
“วิชาต่อชีวิตสามเข็ม? มันคืออะไร?” ทุกคนต่างทำหน้างง แล้วมองเย่เทียนด้วยสีหน้าที่แปลกประหลาด
นี่มันก็แค่การฝังเข็มไม่ใช่เหรอ? แล้วขั้นตอนมันแตกต่างกันตรงไหน?
“ท่านว่าน วิธีฝังเข็มที่ น้องน้อยเย่ใช้มันมีชื่อเสียงมากเลยเหรอครับ?”
เฉาจื้อเหาถามออกมาด้วยความสนใจ
“คุณเฉา! วิธีฝังเข็มที่น้องน้อยเย่ใช้มันไม่ธรรมดาจริงๆ!”
ว่านชิงเฟิงถึงกับต้องกลืนน้ำลายจากนั้นก็ค่อยๆ อธิบายว่า “คุณเฉาครับ มันก็เหมือนกับชื่อเรียกของวิธีการฝังเข็มนี่เลย ไม่ว่าจะเป็นโรคอะไร โรคอะไรที่รักษายากๆ อย่างมากก็ใช้แค่สามเข็มก็สามารถดึงคนไข้กลับมาจากความตายได้!”
ระหว่างที่พูด สายตาที่ขุ่นมัวคู่นั้นของเขาก็ได้จับจ้องไปที่เย่เทียน แววตาก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความอิจฉาที่ไม่อาจปิดบังได้
สิ่งที่เขาไม่ได้พูดก็คือ วิชาต่อชีวิตสามเข็มที่ว่ามานี้ มันควรจะสาบสูญไปเป็นร้อยปีแล้ว ต่อให้เป็นเขา ก็แค่เคยเห็นผ่านๆ จากในหนังสือแพทย์โบราณเท่านั้น นี่จึงเป็นครั้งแรกที่เขาคนใช้มันกับตาตัวเอง!