บทที่ 185 ทุกคนมีส่วนรับผิดชอบ

“แก แม่งแกมันไม่ใช่ผู้ชาย!”

ภายใต้การยั่วยุที่ง่ายดายนั้นของเย่เทียน หญิงวัยกลางคนโมโหจนไฟโกรธท่วมท้น

“เธอพูดไม่ผิด แม่ฉันไม่ใช่ผู้ชายจริงๆ เชื่อว่าแม่ของหลายๆ ก็ไม่ใช่ผู้ชายทั้งนั้น”

เย่เทียนยักไหล่ พูดด้วยหน้าตาเสียดสี “หรือว่า แม่เธอเป็นผู้ชาย? ลูกผู้ชายแมนๆ สองคน ออกจะรุนแรงไปบ้างรึเปล่า?”

พรืด!

พูดแบบนี้ออกมา ฉินโล่หยินที่อยู่ด้านข้างไม่สามารถกลั้นหัวเราะได้ส่งเสียงออกมาแล้ว

“ขอโทษ ขอโทษ ฉันกลั้นไม่ไหวจริงๆ”

คุณหนูใหญ่ฉินป้องปากเอาไว้ ไหล่ทั้งคู่สั่นระริกแอบหัวเราะเรื่อยๆ

ภายใต้การกระตุ้นของฉินโล่หยิน ชั่วขณะนั้นทำให้เหล่าฝูงชนที่มุงดูเหตุการณ์ต่างส่งเสียงหัวเราะเยาะออกมาโดยจิตใต้สำนึก

ในความเป็นจริง หลังจากผ่านการทำความเข้าใจเรื่องราวคร่าวๆ ทุกคนล้วนไม่มีความรู้สึกดีอะไรต่อลักษณะอวดรวยของหญิงวัยกลางคน

ปัจจุบันนี้โดนเย่เทียนหักหน้าอย่างแรง เป็นที่ชอบอกชอบใจของคนทั่วไปแบบไม่ต้องสงสัย

เดิมทีหญิงวัยกลางคนอยู่ในมุมที่พร้อมระเบิด เวลานี้ทุกคนหัวเราะเยาะก็เหมือนชนวนอันหนึ่งที่จุดไฟโกรธในใจหล่อนให้ลุกไหม้ถึงที่สุด

ไม่ต้องสงสัยสักนิด ฉินโล่หยินที่เริ่มหัวเราะเยาะขึ้นก่อนย่อมกลายเป็นเป้าหมายระบายอารมณ์ของหล่อนเป็นธรรมดา

ถึงแม้เย่เทียนจะเป็นตัวการแท้จริง แต่โดยเฉพาะเขาเป็นผู้ชายไม่ใช่เหรอ?

หญิงวัยกลางคนโกรธแค้น แต่ยังไม่ถึงขั้นถูกความโกรธทำให้เสียสติ จนมองข้ามความแตกต่างระหว่างสองคนไปโจมตีเย่เทียน

กลับมามองที่ฉินโล่หยิน รูปร่างผอมเพรียวเรียวเล็ก เป็นเป้าหมายที่รังแกง่ายกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย

นอกจากนั้นพูดเลยว่า การกระทำของฉินโล่หยินและเย่เทียนที่สนิทสนม ราวกับเป็นคู่รักกัน จึงพุ่งเป้าไปที่เธอไม่เพียงได้ระบายอารมณ์ ยิ่งพอจะแก้แค้นเย่เทียนได้อีก เป็นเรื่องยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวแน่นอน

“แกนังแพศยา! ดูว่าฉันจะฉีกปากแกยังไง!”

คิดมาถึงตรงนี้ หญิงวัยกลางคนด่าทอยื่นมือทั้งคู่ออกไปแล้ว จับไปทางฉินโล่หยินอย่างโหดร้าย

เล็บบนมือของหล่อนทั้งเรียวทั้งยาว เห็นได้ชัดว่าผ่านการตกแต่งมาอย่างประณีต ในเวลานี้กลับเป็นอาวุธที่โหดเหี้ยมมากแบบไม่ต้องสงสัย

ถ้าโดนหล่อนจับไว้ได้จริง เกรงว่าฉินโล่หยินคงลิขิตให้ยับเยินเสียโฉม จากจุดนี้สามารถมองเห็นจิตใจร้ายกาจของหญิงวัยกลางคนได้

ฉินโล่หยินนึกไม่ถึงเหมือนกันว่าหญิงวัยกลางคนจะเคลื่อนไหวต่อต้านกะทันหัน ตามองเห็นกรงเล็บนั้นของหล่อนโจมตีมา ทันใดนั้นตะลึงอยู่ที่เดิมแล้ว เบิกดวงตาโต มองกรงเล็บในลูกตาขยายใหญ่ขึ้นไม่หยุดอย่างตะลึงค้าง

หญิงวัยกลางคนเห็นแบบนี้เข้า ราวกับพอจะมองเห็นจุดจบที่หญิงสาวจะหนังถลอกเนื้อแตกออกได้ มุมปากอดวาดรอยยิ้มออกมาไม่ได้

ในช่วงเวลาล่อแหลมเป็นอย่างยิ่ง สายตาหญิงวัยกลางคนกลับเหลือบไปเห็นเงาดำภาพหนึ่งพาดผ่านเข้ามาแล้ว

พึ่บ!

ลมแรงระลอกหนึ่งพัดขึ้นฉับพลัน รอยยิ้มที่มุมปากหญิงวัยกลางคนยังไม่ได้เผยออกมาถึงที่สุด เพียงรู้สึกว่าข้อมือมีแรงมหาศาลลอยมากะทันหัน

หล่อนยังสามารถตอบสนองเข้ามาได้ ทั้งตัวกลับสูญเสียการควบคุมไป โดนทุ่มลงพื้นอย่างแรง

และบุคคลฮีโร่ที่ช่วยเหลือสาวงามผู้นี้ นอกจากเย่เทียนแล้วยังเป็นใครได้อีก?

เห็นเพียงสีหน้าของเย่เทียนอึมครึมหม่นหมอง ลูกตาดำมืดจ้องหญิงวัยกลางคนแบบไม่มีความรู้สึกแม้แต่น้อย นัยน์ตาลึกมีความโกรธเคืองแฉลบผ่านนิดๆ ทั่วทั้งตัวปล่อยความน่าเกรงขามสุดขีดออกมา

ตั้งแต่ตอนที่ยั่วยุหญิงวัยกลางคน เย่เทียนก็เตรียมรับมือตลอดเวลา เลี่ยงที่หล่อนจะลงมือทำลายคน

เดิมทีเขายังคิดว่าหญิงวัยกลางคนจะพุ่งเป้ามาที่ตนเอง แต่นึกไม่ถึงโดยสิ้นเชิงว่า หล่อนจะลงมือทางฉินโล่หยิน

ถ้าให้ผู้หญิงคนนี้บรรลุผลสำเร็จ ถึงแม้ฉินโล่หยินจะไม่ได้รับบาดเจ็บมากเกินไป แต่เย่เทียนต้องรู้สึกผิดในใจเพราะเหตุนี้แน่นอน