บทที่ 242 มีเรื่อง

“คุย？อย่างแกยังจะมีหน้ามาคุยกับฉัน？”

จูยิ่วถิงพูดขึ้นอย่างเย้ยหยันสำหรับปัญหาของหลิวชิง：“หลิวชิง ในสายตาฉันแกเป็นแค่หนูตัวเล็กๆ！แกมีสิทธิ์อะไรมาคุยกับฉัน？”

“จูยิ่วถิง คุณพูดให้เกียรติผมหน่อย！”

การเหยียดหยามเช่นนี้ของจูยิ่วถิง ทำให้หลิวชิงหน้าเขียวปั้ด กัดฟันแน่น พูดลอดไรฟันออกมาด้วยคำพูดเยือกเย็น

อย่าว่าแต่ตอนนี้ทำลายแก๊งมังกรได้แล้ว และควบคุมเจียงหนันได้กว่าครึ่งเลย

ก่อนจะทำลายแก๊งมังกรได้ ก็ไม่มีใครกล้าพูดกับเขาแบบนี้ แม้แต่หลงเจี้ยนหัวกับเชิ่งหู่ก็ยังไม่กล้า！

น้ำเสียงที่ดูถูกเหยียดหยาม และการท้าทายแบบนี้

เหมือนในสายตาจูยิ่วถิง หลิวชิงเหมือนเป็นแต่หนูตัวเล็กๆที่เล่นได้ตามอำเภอใจตัวหนึ่งจริงๆ ！

“แกนะสิควรพูดให้เกียรติฉันหน่อย ！”

แต่จูยิ่วถิงจะกลัวหลิวชิงได้ยังไงกัน ตะโกนกลับไปเสียงดังขึ้นกว่าสองเท่

“หลิวชิง แกไม่ดูสารรูปตัวเองหน่อย คิดว่าตัวเองเก่งมากจริงๆงั้นเหรอ？ฉันฆ่าแกตายได้ภายในไม่กี่นาที！”

“อย่าหาว่าฉันไม่ให้โอกาสแก ฉันให้เวลาแกคิด1วัน จับตัวไอ้คนที่ชื่อเย่เทียนนั่นมาให้ฉัน แล้วประกาศกับแก๊งไผ่เขียวบ้าบออะไรนั่นของแกให้เข้าร่วมเซิ่งเหอเซิ่งของพวกฉั แล้วฉันจะไว้ชีวิตแก！”

“ไม่อย่างงั้นแกก็เตรียมโลงศพไว้ให้ตัวเองได้เลย！”

จูยิ่วถิงพูดจบก็ตัดสายไปทันที ไม่เปิดโอกาสให้หลิวชิงพูดเลยแม้แต่น้อย

หลิวชิงโกรธจนเส้นเลือดดำระเบิด หน้าแดงก่ำ แม้แต่ดวงตาก็เต็มไปด้วยเส้นเลือดแดงก่ำ

“คุณไปบอกเชิ่งหู่ ให้เขาเตรียมทหารเข้าเมืองเอก！”

เย่เทียนที่เงียบมาตั้งแต่แรก ในที่สุดก็พูดออกมา：“จูยิ่วถิงรอดไม่ถึงสองวันแน่！”

พูดจบเย่เทียนก็หันไป แล้วก้าวเท้ายาวๆออกไปด้านนอก

หลิวชิงที่เต็มไปด้วยความโกรธก็ได้สติกลับมา แล้วรีบตามไปด้วยสีหน้าแปลกๆ“เย่ คุณชายเย่！”

แต่เย่เทียนไม่หันมาแม้แต่น้อย ขับรถออกจากเรดซันบาร์ไปอย่างรวดเร็ว

เขายืนมองรถที่เริ่มไกลออกไปตรงหน้าประตูเรดซันบาร์ หลิวชิงมีสีหน้าซับซ้อนขั้นสุด

แม้จูยิ่วถิงเป็นหัวหน้าใหญ่ในโลกใต้ดินของเมืองเอก แต่หลิวชิงไม่สงสัยความจริงในคำพูดของเย่เทียนเลย

ที่ทำให้เขารู้สึกไม่ดีก็คือ เพิ่งจะล้มล้างแก๊งมังกรได้ ยังอยู่ในช่วงเวลาที่ต้องค้นหากากเดนของแก๊งมังกร เขากับเชิ่งหู่จะแบ่งคนในมือให้ไปแย่งชิงเมืองเอกได้ยังไง？

ประมาณ3ทุ่ม เท้าของเย่เทียนมาเหยียบบนเขตเมืองเอกอีกครั้ง

“เซิ่งเหอเซิ่ง(ความหมายของชื่อเหมือนชนะกับชนะ)ใช่ไหม？คืนนี้ฉันจะทำให้นายกลายเป็นแพ้กับแพ้！”

เย่เทียนมองข้อความบนหน้าจอโทรศัพท์ พลางยิ้มมุมปากอย่างเหี้ยมโหด แล้วยื่นมือโบกรถแท็กซี่คันหนึ่ง

ระหว่างทางหลิวชิงได้ส่งข้อมูลเกี่ยวกับเซิ่งเหอเซิ่งให้เขา ทำให้เย่เทียนรู้ถึงอิทธิพลคร่าวๆของเซิ่งเหอเซิ่ง

เซิ่งเหอเซิ่งสมกับที่เป็นราชาแห่งโลกใต้ดินของเมืองเอก ครอบครองพื้นที่ที่เจริญรุ่งเรืองในเมืองเอก ในนั้นมี23แห่งที่ทำเงินได้มากที่สุด！

ทั้งคาสิโน7แห่ง บาร์6ที่ KTVอีก5แห่ง ตลอดจนซาวน่า5แห่ง

และในสถานที่ที่เล็กที่สุด มีลูกน้องอย่างน้อย5คนคอยคุ้มกันอยู่

ส่วนสถานที่ใหญ่ที่สุด เล่นใหญ่มีลูกน้องคอยคุ้มกันเกือบๆ200คน

นี่แค่สถานที่ที่ทำเงินมากที่สุดแค่23แห่งของเซิ่งเหอเซิ่ง ถ้ารวมที่อื่นๆของเขาไปด้วย รวมจำนวนคนคงเกือบๆ2พันคน น่ากลัวสุดๆ！

“ไป Wynn casino！”

！