บทที่ 244 ผมไม่รู้ทาง

เมื่อกระบองเหล็กในมือเย่เทียนตีจนเปลี่ยนรูป ตู้สล็อตแมชชีนกว่า20เครื่องก็ตกอยู่ในสภาพถูกทำลายโดยสมบูรณ์เช่นกัน

อีกทั้งนักพนันในคาสิโนใต้ดินแห่งนี้ก็หายกันไปหมด ถูกแทนที่ด้วยพวกอันธพาลติดอาวุธหลากหลายชนิด

ดูแล้วเกรงว่าไม่ต่ำกว่าร้อยคน！

“พวกคุณมาช้าจริงๆ”

แม้จะเสียเปรียบอย่างมากในด้านจำนวนคน แต่เย่เทียนกลับไม่มีท่าทีว่าจะกลัวแม้แต่น้อย มุมปากมีรอยยิ้มอันมีเสน่ห์ปรากฏขึ้น พลางโยนกระบองเหล็กในมือลงบนพื้นเสียงดังเคร้ง

“หมอนี่ ต้องพูดเลยว่าแกเด็ดเดี่ยวจริงๆ！แต่……”

“คนบางคนในวัยนี้มักไม่มีจุดจบที่ดี！”

คนนำหน้าใบหน้าเผยรอยยิ้มอย่างเหี้ยมโหด มองเย่เทียนหัวจรดเท้าอย่างผู้มีชัยชนะในกำมือ

แม้เขาเป็นอันธพาลมาหลายปี แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เจอคนกล้ามามีเรื่องเพียงลำพัง

“จูยิ่วถิงอยู่ไหน？”

เย่เทียนไม่พูดว่าถูกหรือผิด ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย และดวงตาสีเข้มของเขาจับจ้องไปที่คนนำหน้า

“ชื่อของลูกพี่แกมีสิทธิ์เรียกงั้นเหรอ？”

เมื่อสบกับสายตาอันล้ำลึกของเย่เทียน ในใจผู้นำก็เกิดความรู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาแปลกๆ รีบดึงกระบองยืดหดได้ออกมาจากหลังเอว แล้วชี้ไปที่เย่เทียน

“สหาย！จัดการเจ้าเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมนี่ซะ！”

ขณะตะโกนด้วยความโมโห ผู้นำก็วิ่งนำหน้าไปก่อน ส่วนลูกน้องที่เหลือก็ตามมาติดๆ พุ่งตรงไปหาเย่เทียน

จำนวนคนเป็น100วิ่งกรู แค่ฟังเสียงก็รู้แล้วว่ามีจำนวนมหาศาล

พูดอย่างไม่เวอร์เลยนะ แค่หนึ่งคนเหยียบไปทีหนึ่ง ก็สามารถทำให้เย่เทียนกลายเป็นเนื้อบดได้เลย！

แต่การที่คน100กว่าคนพุ่งเข้ามาอย่างดุเดือดเช่นนี้ เย่เทียนกลับไม่กลัวแม้แต่น้อย แทนที่จะถอยเขากลับก้าวไปข้างหน้า ก้าวโจมตีเข้าไปอย่างกับสายฟ้า

ฟึบ！

เหมือนกระบองยืดหดได้ฟาดผ่านอากาศไป เกิดเสียงดังใจน่าใจหาย ฟาดลงไปทางศีรษะเย่เทียนอย่างจัง

เย่เทียนบิดเอวเล็กน้อย พลางยืนมือขวาไปข้างหน้าเร็วปานสายฟ้า

ฟึบ！

กระบองยืดหดได้เฉียดชายเสื้อเย่เทียนไปอย่างหวุดหวิด ส่วนมือข้างขวาของเย่เทียนจับคอคนนำหน้าเอาไว้ได้！

“ผมถามพวกคุณเป็นครั้งสุดท้าย จูยิ่วถิงอยู่ที่ไหน！”

แม้น้ำหนักตัวผู้นำเกือบ100กิโลกรัม แต่สำหรับเย่เทียนกลับเบาเหมือนขนนก เข้าล็อคคอเขาแล้วยกขึ้นทันที

ผู้นำหายใจค่อนข้างลำบากอย่างเลี่ยงไม่ได้เพราะคอถูกล็อค สีหน้าคล่อยๆเปลี่ยนไปเหมือนสีของตับหมู

“ยะ อยู่บนเตียงแม่แก！”

แต่ผู้นำขบฟันแน่น แล้วในขณะเดียวกันก็พูดลอดไรฟันออกมา พยายามโบกกระบองออกมาออีกครั้ง ฟาดไปยังศีรษะของเย่เทียน

“ในเมื่อคุณไม่พูด งั้นก็ไม่ต้องพูดแล้ว！”

เย่เทียนยิ้มเยาะ ขณะที่กระบอกยืดหดได้ยังไม่ฟาดลงมา เขาก็แกว่งมือขวา ใช้พลังอันแข็งแกร่งเหวี่ยงผู้นำออกไปทันใด

จากนั้น ไม่รอให้พวกลูกน้องที่พุ่งเข้ามาของเซิ่งเหอเซิ่งได้สติกลับมาจากความตกตะลึง เย่เทียนก็ชิงลงมือก่อน กระทืบเท้าหนึ่งทีแล้วพุ่งเข้าไปในกลุ่มคนทันที

ปังๆ！

เสียงคนตกลงสู่พื้นดังกึกก้องไปทั่วในคาสิโนใต้ดินแห่งนี้อย่างไม่หยุดหย่อน！

เย่เทียนเก่งไร้เทียมทาน ไม่พูดไร้สาระกับคนพวกนี้ จับตัวคนมาคนหนึ่งแล้วเหวี่ยงออกไปด้วยพลังอันแข็งแกร่ง

ชั่วขณะหนึ่ง เย่เทียนเหมือนหมาป่ากระโจนเข้าใส่ฝูงแกะ ไม่มีใครอาจขวางได้แม้แต่น้อย！

นี่เป็นการสู้1ต่อ100จริงๆ！

“อึกๆ！พระเจ้า เหนือคนเกินไปแล้ว？”

“นี่แม่งไม่ใช่คนแล้ว？！”