บทที่ 27 เฉิงหลงลงมือ

เมื่อเสียงของเย่เทียนลดลง ผู้คนในนั้นก็มึนตึ้บในทันใด

ทุกคนรวมทั้งจี้เยียนหรัน ต่างก็มองมาที่เขาด้วยสายตาที่แปลกใจ

“ผู้ชายคนนี้... ปฏิเสธเฉิงหลงเหรอ?”

“ต้องรู้ว่า เฉิงหลงเป็นหนึ่งในหัวหน้าของหน่วยรบพิเศษชางหลง ในอดีต ไม่รู้ว่ามีคนขอร้องเขาที่จะขอเข้าร่วมหน่วยชางหลงตั้งกี่คน แต่พวกเขาทั้งหมดถูกปฏิเสธ”

“ไอ้เด็กคนนี้ ไม่รู้จักรักษาโอกาสจริงๆ!”

“หยิ่ง หยิ่งเกินไปแล้ว!”

หน่วยรบพิเศษชางหลง นั่นคือหน่อยที่มีเกียรติของเขตทหารเจียงหนัน ทหารทุกคนพยายามอย่างมากเพื่อต้องการเข้าร่วม แต่เย่เทียนกลับปฏิเสธ!

ผู้ชายคนนี้ บ้าไปแล้วใช่ไหม?

การแสดงออกของโจ๋หย่วนหันเปลี่ยนไปมา เขามาจากหน่อยทหาร แม้ว่าเขาจะอยู่ในตำแหน่งผู้อำนวยการเมืองเจียงหนัน แต่เขาไม่สามารถเข้าร่วมหน่วยรบพิเศษชางหลงได้ นี่เป็นความเสียใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขามาโดยตลอด

ตอนนี้ เย่เทียนมีโอกาสที่ดีเช่นนี้ แต่เขาไม่รู้ที่จะไขว่คว้า เขาไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรแล้ว

จี้เยียนหรันมองไปที่เย่เทียนด้วยสายตาที่ไม่เชื่อ เธอรู้สึกกังวลเล็กน้อยในใจ

นั่นคือหน่วยชางหลงเชียวนะ เป็นเป้าหมายที่เธอพยายามมาตลอดชีวิต คิดไม่ถึงว่าเย่เทียนบอกไม่เอา!

ถ้าไม่ใช่เพราะสถานที่ไม่เหมาะสม เธออยากจะแงะหัวของเย่เทียนออก เพื่อดูว่าในนั้นใส่อะไรอยู่ข้างใน?

“คุณปฏิเสธผม?”

เฉิงหลงคิดไม่ถึงว่าจะถูกปฏิเสธ ดังนั้นเขาจึงอดไม่ได้ที่จะชะงักทันที

หลังจากชะงักไปสักพัก เขาก็ดึงสติกลับมาได้อย่างรวดเร็ว และหัวใจของเขาก็เริ่มมีไฟ

หน่วยชางหลง เป็นเกียรติของเขตทหารเมืองเจียงหนัน เย่เทียนปฏิเสธโดยไม่ได้คิดอะไร เขาดูถูกผมเฉิงหลง หรือหน่วยชางหลง?

เย่เทียนแค่ยักไหล่ และไม่สนใจสายตาแปลกๆของทุกคน

ในชีวิตที่แล้ว เขาเป็นมหาอำนาจอันดับต้นๆของโลก และเขาได้รับเกียรติมามากมายนับไม่ถ้วน เขาจะยอมลดตัวไปเข้าร่วมหน่อยทหารเล็กๆได้อย่างไร?

“พ่อหนุ่ม อย่าพึ่งรีบปฏิเสธอย่างนี้สิ”

จี้เจิ้งโก๋เดินไปข้างหน้าด้วยรอยยิ้ม

แม้ว่าการปฏิเสธของเย่เทียนจะเกินความคาดหมายของเขา แต่สายตาของเขาที่มองดูเย่เทียน ยังคงเต็มไปด้วยความชื่นชม

เพียงคิดว่าเย่เทียนไม่รู้ว่าหน่วยชางหลงหมายถึงอะไร เขาเชื่อว่าเพียงแค่เกลี้ยกล่อมด้วยความรัก พูดด้วยเหตุผล จะทำให้อีกฝ่ายยอมอย่างแน่นอน

“หน่วยชางหลง เป็นหนึ่งในหน่วยรบพิเศษในเขตทหารทั้งแปดของจีน ใครก็ตามที่สามารถเข้าร่วมได้ คือผู้ที่เก่งกาจ!”

“คุณเป็นคนจีน และคุณมีพรสวรรค์ที่ไม่ธรรมดา หรือคุณไม่อยากทำอะไรเพื่อประเทศจีนเหรอ ให้พ่อแม่และญาติของคุณเห็นสิ จะภูมิใจในตัวคุณอย่างแน่นอน!”

“ให้พ่อแม่เห็น?”

เมื่อเย่เทียนได้ยินคำพูดนี้ ดวงตาของเขาก็หรี่ลงเล็กน้อย

พ่อแม่เขาเสียไปนานแล้ว ส่วนที่เรียกกันว่าญาติ ไม่มีจะดีกว่า!

“ใช่ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น มีชื่อเสียงของหน่วยชางหลงอยู่ เดินออกไปคุณก็จะเหนือกว่าคนอื่น คุณไม่อยากให้คนอื่นเคารพและนับถือคุณหรือ?”

จี้เจิ้งโก๋ค่อยๆเกลี้ยกล่อม

เขาคิดว่าเย่เทียนจะหวั่นไหวกับคำพูดของเขา แต่เขาไม่รู้ว่า ในสายตาของเย่เทียนนั้นเฉยเมย

แต่เมื่อเห็นผู้อาวุโสคนนี้มีท่าทีแบบนั้น ก็รู้ว่าเขากำลังเชื้อเชิญตัวเองด้วยความจริงใจ

อย่างไรก็ตาม หลังจากการเกิดใหม่ครั้งนี้ เย่เทียนก็มีความคิดของตัวเอง และเมื่อบวกกับความเคยชินกับความอิสระ มันเป็นไปไม่ได้ที่จะปล่อยให้หน่วยทหารมาผูกมัด

ดังนั้น เย่เทียนปฏิเสธเขาโดยตรง "แม้ว่าหน่วยชางหลง จะเป็นหน่วยรบพิเศษทั้งแปดของจีน สำหรับผมก็งั้นๆ ช่างมันเถอะนะ"

“อะไรนะ คุณกล้าดียังไงที่ดูถูกหน่วยชางหลงของผม!”

เฉิงหลงโกรธมาก สายตาที่มองไปที่เย่เทียน เริ่มไม่เป็นมิตร

คนอื่นๆขมวดคิ้ว เด็กคนนี้ หยิ่งผยองเกินไปแล้ว!