บทที่ 340 งูพิษม่วงปรากฏตัว

โคร่ง！

เพราะการตะโกนของเย่เทียน บรรยากาศที่ไร้รูปร่างนั้นมันเหมือนผิวทะเล มันเป็นคลื่นที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ก่อนจะกระจายไปทั่วทุกทิศ

หยูเสี่ยวหรงที่เข้ามาอยู่ด้านหน้าของเย่เทียนคิดไม่ถึงสิ่งนี้เลยด้วยซ้ำ ก่อนจะลอยไปไกลเพราะเสียงคำรามก่อนจะปรี่เข้ามา เหมือนกับว่าวที่สายขาด พลางสะบัดออกอย่างสะสวย ก่อนจะตกลงกระแทกพื้นอย่างรุนแรง

ฟิ่ว！

แทบจะเป็นตอนที่ตกลงสู่พื้น เธอกระอักเลือดออกมาในทันที ไม่เพียงแค่ปาก แต่หู ตา จมูกก็มีเลือดกระเซ็นออกมาอีกด้วย เป็นเหมือนเลือดที่ออกมาจากทวารทั้งเจ็ด

เว่ยเฉินหยู่เองก็ไม่ได้ดีไปกว่าเท่าไหร่ มุมปากมีรอยเลือดกระเซ็น เอานั้นก็โน้มตัวลงมามากกว่าเดิม สีหน้าซีดเซียวขึ้น ดูแล้วเจ็บปวดจากภายในไม่น้อยเลย

ซวา！

ในตอนนั้นเอง เงาของลูกเด็กบรรจุศพก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง ไม่รู้ว่ามาอยู่ด้านหลังของเย่เทียนตั้งแต่เมื่อไหร่ ดาบคบกริบบาดตานั้น เกิดเป็นไอเย็นขึ้นบางๆ ก่อนจะฟันลงที่ท้ายทอยของเย่เทียน

เย่เทียนตกใจไม่เบา แม้จะบอกว่าลูกเด็กบรรจุศพคนนี้ร่างที่ซ่อนอยู่เมื่อครู่ แต่เย่เทียนก็รู้สึกได้ว่าเขายังตามอยู่ใกล้ๆหยูเสี่ยวหรงไม่มากก็น้อย

หยูเสี่ยวหรงถึงกับไม่รู้ว่าจะเป็นหรือตายเพราะแรงคำรามของเขาในครั้งนี้ ลูกเด็กบรรจุศพกลับเหมือนจะไม่ได้รู้สึกอะไรเลยแม้แต่น้อย แต่กลับใช้โอกาสนี้ในการมาอยู่ตรงหน้าเพื่อเข้าโจมตีแทน

“นายคนนี้เป็นหัวหน้าทีมของทีมจัดศพหรือเปล่านะ ความสามารถแบบนี้ เกรงว่าจะเข้าใจการเปลี่ยนแปลงไปมากแล้วใช่ไหมน่ะ？！”

เย่เทียนพึมพำในใจ ก่อนจะมีแววตาระแวงเมื่อมองไปทางลูกเด็กบรรจุศพ

ไม่ว่าอย่างไรชาติก่อนเขาก็เทียบเท่ากับระดับฟ้า แล้วก็เข้าใจแดนของนักบู๊เป็นอย่างดี แทบจะสังเกตได้เลยว่าลูกเด็กบรรจุศพนั้นไม่เหมือนกับผู้แข็งแกร่งระดับดำสูงสุด

ถ้าจะบอกว่าระดับดำสูงสุดมันห่างจากระดับดินเพียงแค่ประตูเดียวเท่านั้น งั้นลูกเด็กบรรจุศพแค่ยกเท้าก้าวไป ก็ร่วงลงไปได้แล้ว！

แม้จะคิดแบบนี้ แต่ท่าทีของเย่เทียนกลับไม่ช้าเลย แถมยังพลิกคัมภีร์หวงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะรวมชี่ทิพย์อย่างหนาแน่นไว้ที่มือ พลางปรี่เข้าไปหา

“หึ！”

ลูกเด็กบรรจุศพเห็นสถานการณ์ดังนั้น แก้มที่ซ่อนเอาไว้ภายใต้หน้ากากก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มขึ้นมา ราวกับว่าสามารถมองออกว่าหัวของเย่เทียนกำลังจะร่วงลงสู่พื้น

ถ้าเกิดดาบของเขานั้นเป็นดาบปกติทั่วไป ไม่แน่ว่าอาจจะทำให้เย่เทียนรับดาบนี้ได้

แต่สิ่งที่สำคัญก็คือ ดาบของเขานั้นมีพลังของเย็นยะเยือกด้วย อย่าว่าแต่นักบู๊ระดับดำ ขนาดนักบู๊ระดับดิน ยังต้องซวยถ้าเกิดป้องกันเอาไว้ไม่ทันเลยล่ะ！

ยิ่งในสถานการณ์แบบนี้ เขาเป็นการโจมตีที่สะสมมานาน แล้วเย่เทียนจะหยุดยั้งเอาไว้ได้อย่างไร？

จี๊ดๆ！

ไม่ว่าจะพูดอย่างไร เมื่อดาบมาปะทะกับหินไฟกะพริบ บรรยากาศรอบๆนั้นก็เหมือนจะหยุดนิ่งไป ทุกทิศทุกทางเงียบสงัดลง

แต่ทว่า มันก็อยู่ได้เพียงไม่กี่วินาที ก่อนจะระเบิดออกอย่างรวดเร็ว ปานระเบิดมือ

ตูม！

ลมกำลังแรงพัดโหมกระหน่ำไปทั่วทุกทิศทาง ใบไม้ปลิวไสว ฝุ่นคละคลุ้ง เหมือนกับได้เจอกับพายุฝนที่โหดร้าย

ตึงๆ！

เย่เทียนยังมีท่าทีอ่อนแรง บวกกับเมื่อคำนึงถึงจี้เยียนหรันที่อยู่ข้างกาย ก็ยากที่จะต้านทานไหวจึงต้องเซถอยไปสองเก้า

สิ่งที่น่าเสียดายก็คือ แม้เย่เทียนจะเป็นห่วงจี้เยียนหรัน แต่เธอก็ทนรับเอาไว้ไม่ไหว จนเป็นลมล้มไป

ตัดภาพมาที่ลูกเด็กบรรจุศพ เขากระเด็นลอยไปไกลอย่างน่าสงสาร ก่อนจะกลิ้งไปมาหลายรอบบนพื้น บนเสื้อผ้านั้นมีดินโคลนติดตามตัวมากมาย ดูโซเซจนถึงที่สุด

เมื่อครู่คนที่ได้รับคลื่นเสียงของเย่เทียนโจมตีอย่างเว่ยเฉินหยู่เองก็ไม่เว้น ร่างกายที่พยายามยืนมั่นยังต้องถอยหลังไปหลายก้าว สุดท้ายยังล้มก้นกระแทกพื้น พลางเจ็บจนกัดฟันกรอด