บทที่ 355 เซ็นหรือไม่เซ็น

“คุณชายหลี่ คุณเข้าใจผิดแล้ว ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น”

“เด็กคนนั้น ตอนนี้ผมขังไว้ที่ห้องสอบสวนแล้ว มีกล้องวงจรอยู่ที่นั่น และอยู่ไม่ไกลจากห้องโถงของสำนักงาน จึงสามารถดึงดูดความสนใจของผู้อื่นได้ง่าย”

“ถ้าคนอื่นรู้ และถ้ามีคนไม่กลัวตายมาเอาเรื่อง คุณจะซวยแน่นอน!”

เมื่อเห็นหลี่เฟิงมีแนวโน้มที่จะโกรธ หยูชิ่งถังก็ตกใจและอธิบายอย่างรวดเร็ว

“วิธีนี้ใช้ไม่ได้ วิธีนั้นก็ไม่ได้ คุณให้ผมมาที่นี่เพื่อเล่นงานผมใช่ไหม? เชื่อไหมว่าพรุ่งนี้กูก็สามารถถอนตำแหน่งของมึง!”

หลี่เฟิงโมโหในทันที เขารีบมาที่นี่แต่ก็มาพูดแบบนี้กับเขา ก็เหมือนกับถอดกางเกงแล้วสาวบอกว่าประจำเดือนมา มันต่างกันตรงไหน?

หยูชิ่งถังตื่นตระหนกในทันที และคิดแผนอย่างรวดเร็ว

“ไม่ๆ คุณชายหลี่ คุณอย่าเพิ่งโมโห ผมหมายความว่า เราหาข้อแก้ตัวที่สมเหตุสมผลก่อนไหม”

“ปล่อยให้คนของคุณทำอะไรผิดสักหน่อย ผมจะให้พวกเขาเข้าไปอยู่ในห้องกักกันชั่วคราวก่อน แล้วผมจะไปขู่และทำให้ไอ้เด็กนั่นกลัว สุดท้ายจับเขาเข้าไปขังอยู่ที่นั่นด้วย”

“คุณชายหลี่ ไปดื่มชาที่ห้องทำงานของผมก่อน เมื่อเวลาผ่านไป ค่อยไปดูสภาพที่น่าสังเวชของเด็กคนนั้นในนามของการประกันตัว!”

“ด้วยวิธีนี้ ต่อให้มีอะไรผิดพลาดจริงๆ มันก็ไม่เกี่ยวกับเราใช่ไหม?”

หลี่เฟิงได้ยินคำพูดนั้น จะไม่รู้ได้อย่างไรว่าหยูชิ่งถังต้องการปัดเรื่องนี้ออกจากตัว แม้ว่าภายหลังจะเกิดเรื่องจริงๆ และเรื่องนี้ถูกเปิดเผย อย่างมากโทษของเขาก็แค่ทำหน้าที่ได้ไม่ดี

อย่างไรก็ตาม หลี่เฟิงต้องยอมรับว่าวิธีนี้ดีจริงๆ อย่างน้อยเขาก็จะไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เช่นกัน!

“เอาล่ะ! ผมมาที่นี่อย่างเร่งรีบ ผมก็กระหายน้ำแล้ว ดังนั้น ไปดื่มชาที่ของคุณกันก่อนเถอะ!”

เมื่อหยูชิ่งถังได้ยินคำพูด หัวใจที่ห้อยอยู่ในลำคอของเขากลับลดลง

เขาต้องการเกาะต้นไม้ใหญ่ตระกูลหลี่จริงๆ แต่เขาก็กังวลด้วย เกรงว่าไม่ได้ผลประโยชน์ หนำซ้ำยังต้องถูกถอนตำแหน่ง

มิฉะนั้น เขาซึ่งเป็นตำรวจมากว่า 30 ปี จะไม่สามารถเป็นเพียงแค่รองผู้อำนวยการสถานีตำรวจเมืองได้

“พวกคุณยังยืนอยู่ที่นั่นทำไม? ไม่ได้ยินสิ่งที่ผู้อำนวยการหยูพูดเมื่อครู่นี้หรือ? ยังไม่รีบไปโจมตีตำรวจอีก?”

เมื่อเห็นท่าทางโล่งใจอย่างเห็นได้ชัดของหยูชิ่งถัง หลี่เฟิงก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะที่มุมปากของเขา

อย่าคิดว่าเขาเห็นด้วยกับวิธีการของหยูชิ่งถัง แต่ท้ายที่สุดแล้ว ศักดิ์ศรีนี้ก็ถูกทำลายแล้ว ถ้าเขาไม่เอามันกลับ หยูชิ่งถังก็จะคิดว่าเขามีคุณสมบัติที่จะเท่าเทียมกันกับเขาในอนาคตไม่ใช่หรอกหรือ ?

ผัวะ!

ไม่รอให้หยูชิ่งถังดึงสติกลับมา ก็มีคนหนึ่งที่ยืนข้างหลังหลี่เฟิงก้าวออกมา และตบหน้าอาหย่งทันที

พวกเขาติดตามหลี่เฟิงมาเป็นเวลานาน และส่วนใหญ่มีความเข้าใจในนิสัยของหลี่เฟิง ดังนั้นพวกเขาจึงรู้ว่าหลี่เฟิงกำลังคิดอะไรอยู่

ก็แค่พื้นที่สถานีตำรวจเล็กๆไม่ใช่เหรอ มีหลี่เฟิงยืนอยู่ข้างหน้าพวกเขา พวกเขากลัวอะไร? !

“หลี่ คุณชายหลี่ นี่คุณ…”

อาหย่งถูกทุบตีทันที เขาเอามือปิดแก้มขวาที่ร้อนระอุอยู่เป็นเวลานาน แต่เขาไม่สามารถฟื้นคืนสติกลับมาได้เป็นเวลานาน

ผัวะ!

น่าเสียดายที่ก่อนที่เขาจะพูดจบ อีกคนก็ตบแก้มขวาของเขาอีก

ไม่เพียงแค่นั้น แม้แต่อาไห่ก็หนีไม่พ้นจากชะตากรรมของการถูกทุบตี คน 2 คนก้าวไปข้างหน้าและตบเขาที่แก้มซ้ายและขวาเหมือนกัน

“พวกคุณกล้าดียังไง? กล้าตีกูที่นี่ กูจะ...”

อาไห่ดึงสติกลับมาได้อย่างรวดเร็ว เมื่อมองไปที่ทั้งสองคนที่ตบเขา ดวงตาของเขาแดงเล็กน้อย

“อาไห่ อาหย่ง ส่งคนทั้งสี่ที่เพิ่งทุบตีพวกคุณไปที่ห้องกักกันชั่วคราวในข้อหาทำร้ายร่างกายตำรวจ!”

"จำไว้!ทำตัวดีๆหน่อย！”

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะพูดจบ หยูชิ่งถังก็ขัดจังหวะก่อน มองไปที่ดวงตาที่ขุ่นมัวของหลี่เฟิง เต็มไปด้วยความกลัว

เพราะไม่ว่ายังไง เขาก็ออกมาหลายสิบปีแล้ว ดังนั้นเขาจะไม่รู้ได้ไงว่าหลี่เฟิงกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ท้ายที่สุดแล้ว เขาต้องการเกาะต้นไม้ใหญ่อย่างตระกูลหลี่ และถึงแม้เขาจะไม่พอใจ แต่ก็ถูกลิขิตไว้ว่าไม่สามารถแสดงออกมา

เตือนเสร็จ หยูชิ่งถังก็เดินไปหาหลี่เฟิงด้วยรอยยิ้ม ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

...

ในห้อง

บูม!

เย่เทียนที่สลึมสลือกำลังหลับอยู่ และประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออกอย่างหยาบคายจากภายนอก