บทที่ 381 คนงานบ้านนอกไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น

ภายใต้แผนการของเย่เทียน ทำไมหลิ่วฉินจะไม่รู้ว่าตัวเองได้หลงกลเข้าแล้ว รู้ว่าตัวเองไม่สามารถปิดบังได้อีก จึงจำต้องให้ที่อยู่ของรองผอ.ไป

พอได้รับคำตอบที่ต้องการแล้ว เย่เทียนก็ไม่ได้กดดันหลิ่วฉินต่อ หันหน้าแล้วมองไปที่ฟ่านซวน

“ฟ่านซวน มีเรื่องต้องรบกวนคุณหน่อย ในเมื่อรองผอ.ไม่ยอมรับสาย คุณช่วยไปเอาตัวเขากลับมาหน่อยครับ!”

ฟ่านซวนถึงกับตกใจ รู้สึกนับถือในตัวของเย่เทียนมาก

คำพูดเพียงไม่กี่คำ ก็เค้นเอาความจริงออกมาได้หมดแล้ว สมแล้วที่เป็นชายที่เคยจดทะเบียนกับประธานเฉิน!

เพียงแต่ พอคิดว่าต้องไปจับคน ฟ่านซวนก็รู้สึกลังเลขึ้นมา

“คะ คุณชายเย่ นี่มันไม่ค่อยดีมั้งครับ? ถ้าเกิดว่าเขาไม่ยอมมาล่ะครับ?”

เย่เทียนส่ายหน้าเบาๆ แล้วพูดด้วยสีหน้าที่จริงจังว่า

“ไม่ต้องห่วง! ผมเชื่อว่าเขาต้องมาอย่างแน่นอน!”

“เดี๋ยวคุณพาคนงานที่ร่างกายกำยำไปด้วยส่วนหนึ่ง ให้ไอ้หมอนั่นได้รู้ว่าคิดจะเอาเปรียบใคร ถ้าทำให้คนงานที่ใช้แรงงานพวกนี้โกรธเข้า ผลที่ตามมาก็จะร้ายแรงมาก!”

ฟ่านซวนที่ได้ยินอย่างนั้น จึงได้พยักหน้าอย่างแรง แล้วเดินเข้าไปตามคนข้างใน

“พวกเรา ขอคนที่ร่างกายกำยำหน่อย พวกนายโดนรองผอ.โกงแล้ว เราจะไปตามทวงกับเขาเดี๋ยวนี้!”

ปฏิเสธไม่ได้เลย การที่ฟ่านซวนถูกมอบหมายให้มาดูแลที่นี่ก็มีความสามารถอยู่พอสมควร

ดูเทคนิคในการพูดของเขาสิ ทั้งๆ ที่เงินเดือนของทุกคนที่ยังไม่ได้มันอยู่ในบัญชีของบริษัท แต่ถ้าต้องการปลุกระดมความแค้นของทุกคน แค่ปิดบังข้อมูลนิดหน่อยก็พอแล้ว

ต่อให้หลังจากนั้นจะเกิดปัญหาอะไรขึ้น เขาก็สามารถทำให้ตัวเองดูเป็นผู้บริสุทธิ์ได้

ไม่ว่ายังไง เขาบอกแค่ว่าทุกคนถูกรองผอ.หลอก แต่ก็ไม่ได้บอกว่าเงินถูกหลอกไปแล้วไม่ใช่รึไง?

และเป็นไปตามคาด เหล่าคนงานจะไปคิดเล็กคิดน้อยแบบนั้นได้ยังไง ต่างพากันทำหน้าฮึกเหิม ตะโกนโห่ร้อง

“ไอ้คนไม่มีหัวใจ เสียแรงที่เมื่อก่อนฉันเชื่อใจถึงขนาดนั้น”

“รองผอ.ไอ้สารเลว ปกติใส่แว่นดูเรียบๆ ร้อยๆ ไม่นึกเลยว่าจะทำเรื่องแบบนี้ออกมาได้”

“พวกเรา เราไปลากคอไอ้หมอนั่นกลับมากัน” เมื่อมีคนคอยนำ ก็ไม่มีทางขาดผู้ช่วยอย่างแน่นอน

ไม่นาน คนงานที่ร่างกายกำยำเจ็ดแปดคนก็เดินตามฟ่านซวนออกมา ขึ้นไปบนรถสามคันที่เตรียมไว้ด้วยความโกรธที่มีอยู่เต็มอก ไปหารองผอ.ด้วยความโมโห

เย่เทียนยิ้มอย่างพอใจออกมาที่มุมปาก รู้ว่าเรื่องนี้ได้คลี่คลายไปขั้นหนึ่งแล้ว ไม่นานก็จะได้รู้ผลลัพธ์แล้ว

แต่หลิ่วฉินกลับนั่งไม่ค่อยติดแล้ว ถ้ารองผอ.เกิดถูกจับกลับมาจริง งั้นผลที่ตามมาจะต้องร้ายแรงอย่างแน่นอน

เธอได้ถูกความรักบังตาอย่างสมบูรณ์แล้ว ในใจนั้นรักรองผอ.อย่างมาก ยอมทำให้ครอบครัวแตกร้าวเพราะเขา ก้าวสู่เส้นทางที่ไม่มีทางหวนกลับได้อีก

เมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้ แล้วเธอจะสามารถทนดูผู้ชายที่ตนรักถูกทำร้ายได้ยังไง!

“อย่าหาว่าผมไม่เตือน ทางที่ดีคุณควรทำตัวให้ดีๆ หน่อย ไม่อย่างนั้นผมรับรองได้เลยว่าคุณต้องถูกเอาตัวไปด้วยอย่างแน่นอน!”

ราวกับเย่เทียนอ่านความคิดของหลิ่วฉินออก แสร้งเตือนไปอย่างดุๆ สายตาก็เหลือบมองไปยังคนงานสามคนที่เป็นหัวโจกในการก่อความวุ่นวาย พร้อมกับการข่มขู่ที่ไม่ต้องบอกก็รู้

ถึงคำพูดจะโหดร้าย แต่เย่เทียนก็ไม่คิดที่จะทำร้ายหญิงที่คลั่งไคล้ในความรักคนนี้เลย

ความรักมักทำให้คนตาบอด ถ้าต้องโทษกันจริงๆ ก็ต้องโทษที่หลิ่วฉินรักผิดคนเข้า

ภายใต้การข่มขู่ของเย่เทียน หลิ่วฉินก็ไม่กล้าทำอะไรโดยพลการจริงๆ รู้สึกเสียใจอย่างมาก ทำไมตัวเองถึงหลงกลเย่เทียนได้นะ?