ตอนที่ 404
บทที่ 404 ปะทะเจ็ดสังหาร
October 21, 2026
หมับ!
แม้ว่าเย่เทียนจะลงมือทีหลัง แต่ฝ่ามือของเขาชิงนาบไปกับหน้าอกของเจ็ดสังหารอย่างแรง และบีบอย่างไม่เกรงใจ!
ถึงแม้เจ็ดสังหารจะเป็นนักฆ่าเลือดเย็น แต่ยังไงก็เป็นผู้หญิง โดนโจมตีตรงจุดสำคัญก็อดถอยหลังหนึ่งก้าวด้วยสัญชาตญาณไม่ได้
แต่พอเป็นแบบนี้ การจู่โจมของเธอที่เล็งหัวของเย่เทียนในตอนแรกกลับจู่โจมไปที่แขนของเย่เทียนที่เก็บกลับไปไม่ทัน
เจ็ดสังหารคลี่ยิ้มอำมหิตที่มุมปาก เล็บของเธอเคลือบด้วยพิษพิฆาต ขอเพียงเป็นแผลถลอกแค่นิดเดียว อีกฝ่ายต้องสลบภายในไม่กี่วิอย่างแน่นอน!
แต่ในตอนที่เล็บของเธอกำลังจะแตะโดนแขนของเย่เทียน เจ็ดสังหารถึงขั้นจินตนาการภาพเย่เทียนที่โดนฟาดด้วยแส้รนด้วยเทียน ทว่าจู่ๆมือของเย่เทียนก็หายวับไป
การเปลี่ยนแปลงโดยฉับพลันนี้ส่งผลให้เจ็ดสังหารผงะ ตั้งตัวไม่ทัน
แต่ในช่วงเวลาสั้นๆที่เธอชะงักไป เย่เทียนหายวับไปจากที่นั่งไวดุจสายฟ้า กระโจนไปอยู่ด้านหลังเธอและกอดเธอไว้อย่างแรง
ขณะเดียวกันกับที่พันธนาการเจ็ดสังหารอย่างแน่นหนา เย่เทียนจงใจสูดดมอย่างแรง และพูดยุแหย่ “แหมๆ หอมเชียวนะ”
“คุณเจ็ดสังหาร ไม่ทราบว่าคุณใช้แชมพูอะไรเหรอครับ กลับไปผมจะได้ให้หมาที่บ้านใช้บ้าง”
“ไอ้สารเลว ปล่อยฉันนะ”
เจ็ดสังหารโมโหยิ่งกว่าเดิม สองมือพยายามดิ้นให้หลุดจากพันธนาการ
“เรื่องนั้นไม่ได้หรอก สาวฝรั่งอย่างพวกคุณตัวสูงใหญ่เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว นักฆ่าอย่างคุณยิ่งดุร้ายเข้าไปใหญ่ ถ้าปล่อยคุณไปผมไม่โดนคุณข่วนแย่เลยเหรอ?!”
“คุณก็รู้ว่าผมมีเมียแล้ว ขืนโดนคุณข่วนเข้าตอนกลับบ้านผมคงต้องคุกเข่าสำนึกบนเปลือกทุเรียน”
แต่เธอจะสลัดพันธนาการของเย่เทียนหลุดได้ยังไงกันล่ะ สิ่งที่ได้มามีเพียงคำหยอกล้อที่หนักขึ้นกว่าเดิมจากเย่เทียน
“ไอ้สารเลว ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ!”
เจ็ดสังหารร้องเสียงหวาน พอเห็นว่าส่วนมือสลัดไม่หลุด ส่วนขารีบเตะและพยายามบีบบังคับให้เย่เทียนถอยไป
ป้าบ!
น่าเสียดายที่เย่เทียนกันท่านี้ของเธอไว้ก่อนแล้ว สองขาของเขาหนีบอย่างฉับพลัน ล็อคขาของเจ็ดสังหารได้อย่างแม่นยำ
“ว้า ไหนเมื่อกี้คุณบอกว่าอยู่เป็นเพื่อนผมได้ไง ทำไมตอนนี้ถึงเตะตรงนั้นล่ะ?”
“คุณเจ็ดสังหาร บางทีคุณอาจไม่รู้ว่าฉันชอบเข้าจากด้านหลังที่สุด!”
ขณะที่พูด เย่เทียนออกแรงอย่างฉับพลัน กดเจ็ดสังหารลงไปบนที่นั่ง
เจ็ดสังหารรู้สึกเหมือนโดนทับด้วยภูเขาลูกใหญ่ในบัดดล ไม่อาจกระดิกตัวได้เลยสักนิด นัยน์ตาฉายแววเย็นเยียบ เธออ้าปากกว้างโดยพลันและกัดไปที่ข้อมือของเย่เทียน
“โอ๊ยนังบ้า หล่อนเกิดปีจอหรือยังไง?”
เย่เทียนชะงัก รีบปล่อยมือและถอยหลังไปหลายก้าว คิดไม่ถึงเลยว่านักฆ่าหญิงเลื่องชื่ออย่างเจ็ดสังหารจะไม่สนฐานะ และตอบโต้ด้วยวิธีรุนแรงขนาดนี้
“เย่เทียน ฉันให้โอกาสนายตามคำสั่งของผู้นำแล้วนะ ในเมื่อนายไม่เห็นค่า ก็อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจแล้วกัน!”
ในที่สุดก็สลัดหลุดจากการควบคุมของเย่เทียนได้แล้ว เจ็ดสังหารถอยกรูดไปหลายก้าวและมองเย่เทียนด้วยสีหน้าเย็นชา
เธอหยิบหนังยางตรงข้อมือมาช้าๆ มัดรวบผมยาวถึงไหล่เป็นหางม้าสะอาดสะอ้าน
ปึ้กปึ้ก!
หลังจากนั้น เจ็ดสังหารเตะส้นสูงของตัวเองหักอย่างง่ายดาย เอียงคอวอมร่างกาย ก่อนจะยื่นมือเรียวยาวออกมาโบกใส่เย่เทียน
เย่เทียนผงะเล็กน้อย เขามองเจ็ดสังหารตั้งแต่หัวจรดเท้า และแสยะยิ้มมุมปากออกมาอย่างอดไม่ได้
เจ็ดสังหารเป็นคนที่มีชื่อเสียงทัดเทียมกับหมาป่าโลภ ต่อให้แข็งแกร่งกว่าหมาป่าโลภแล้วจะมากกว่าสักแค่ไหนเชียว
สมัยตัวเองอยู่ระดับฝึกพลังชั้นห้าก็ฆ่าหมาป่าโลภได้แล้ว บัดนี้เขาอยู่ระดับฝึกพลังชั้นหกแล้ว แต่ผู้หญิงคนนี้ดันกล้าปะทะกับตัวเองซึ่งๆหน้า ไม่รู้จะบอกว่าเธอโง่หรือเธอมีความมั่นใจดี