ตอนที่ 477
บทที่ 477 คุณถูกจับแล้ว
October 21, 2026
“คุณชายเย่!”
เมื่อได้ยินประโยคที่กงหย่วนเรียกเย่เทียน หัวหน้าหลี่ก็ใจหายใจคว่ำ
แม้เขาจะไม่เคยรู้จักเย่เทียนเป็นการส่วนตัว แต่ใช่ว่าเขาจะไม่เคยได้ยินชื่อเสียงของเขามาก่อน!
เมื่อนึกถึงเย่เทียนช่วยตำรวจในการจัดการกับคุณยายกระดาษไหว้เจ้า และยังช่วยกงหย่วนกลับมาจากเทพเจ้าแห่งความตาย เขาจึงกลายเป็นตำนานของสถานีตำรวจนี้ไปนานแล้ว!
“ใครเป็นใส่กุญแจมือครับ?!”
ก่อนที่หัวหน้าหลี่จะตั้งสติได้ เสียงพูดด้วยความโกรธของกงหย่วนก็ดังขึ้น!
หัวหน้าหลี่ถึงกับใจหาย จากนั้นเขาเพ่งมองไปที่เจิ้งเหวยกั๋ว เพราะถ้าหากเจิ้งเหวยกั๋วบอกกับเขาตั้งแต่แรก ต่อให้ตายเขาก็ไม่กล้าใส่กุญแจมือเย่เทียนหรอก!
แต่เขายังแอบดีใจที่เขาไม่ได้ทำอะไรเย่เทียนมากไปกว่านี้ และเรื่องนี้มันก็ไม่ได้ร้ายแรงจนถึงขั้นให้อภัยกันไม่ได้
“หัวหน้ากงครับ ผม ผมใส่กุญแจมือคุณชายเย่เองครับ”
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หัวหน้าหลี่จะกล้าเกี่ยงอีกได้อย่างไร เขาจึงรีบวิ่งเข้าไปยอมรับด้วยสีหน้าเศร้าหมอง
“หัวหน้าหลี่ ผมเตือนคุณไปหลายรอบแล้ว ว่าคุณจะเสียใจภายหลัง แต่คุณไม่ยอมเชื่อผม ตอนนี้คุณเชื่อผมได้แล้วยัง?”
ก่อนที่กงหย่วนจะพูด เย่เทียนก็ยื่นมือออกไปด้วยท่าทางขี้เล่นเพื่อส่งสัญญาณให้หัวหน้าหลี่ปลดกุญแจมือเขา
อันที่จริง ต่อให้ไม่มีกุญแจเย่เทียนก็สามารถเปิดกุญแจมือเองได้อยู่แล้ว
แต่เขากลับเลือกที่จะนิ่งเฉย เพื่อจะมาเจอภาพนี้!
“คุณชายเย่ครับ เมื่อกี้ผมมีตาหามีแววไม่จริงๆ นะครับ คุณอย่าถือสาผมนะครับ”
หัวหน้าหลี่ไม่กล้าดื้อดึงแม้แต่เล็กน้อย เขาได้แต่หยิบกุญแจออกมาเพื่อไขกุญแจมือให้กับเย่เทียนและร้องขอการอภัยจากเย่เทียนไปด้วย
“ผมเป็นคนไม่อะไรมากหรอกนะ เพื่อเห็นแก่คุณที่กล้ายอมรับผิด ดังนั้น......”
“ขอแค่คุณใส่กุญแจมือเจิ้งเหวยกั๋ว ผมสัญญาว่าจะไม่ถือโทษคุณ!”
เย่เทียนลูบข้อมือของเขาเบาๆ แล้วเหยียดนิ้วชี้ไปที่เจิ้งเหวยกั๋วที่กำลังสับสนอยู่ด้วยรอยยิ้ม
จะว่าไป หัวหน้าหลี่ก็ไม่ได้ทำอะไรผิดมาก เว้นแต่การไม่เป็นมิตรกับคนอื่น ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องกดดันให้เขาลำบากใจด้วยซ้ำ
ยิ่งไปกว่านั้น เย่เทียนเป็นคนใจดี ต่อให้หัวหน้าหลี่จะทำผิดจริง แต่ทุกคนก็เคยผิดพลาดไม่ใช่หรือ? ควรต้องให้โอกาสเขาบ้างสิ?
“คือว่า......”
หัวหน้าหลี่เริ่มลังเล เขาไม่รู้ว่าเจิ้งเหวยกั๋วทำอะไรผิด แล้วจะให้เขาไปใส่กุญแจมือผู้ซึ่งเป็นเหยื่อที่ถูกทำร้าย ถ้าเจิ้งเหวยกั๋วคิดจะเล่นงานเขากลับ ด้วยอำนาจของเจิ้งเหวยกั๋วแล้ว เขาจะไม่ตกอยู่ในที่นั่งลำบากแย่เลยหรือ?
“คุณชายเย่ ผมผิดไปแล้วจริงๆ คุณเป็นคนใจกว้าง อภัยให้ผมเถอะครับ!”
เมื่อนึกถึงจุดนี้ หัวหน้าหลี่กัดฟันและกระทืบเท้าของเขา จากนั้นยกมือแล้วตบแก้มของตัวเองแรงๆ
ผัวะ!
หัวหน้าหลี่ตบแรงมาก ทำให้แก้มของเขาแดงขึ้นและบวมขึ้นในทันที และแม้แต่คลาบเลือดก็ไหลออกมาจากมุมปากของเขา
“คุณทำอะไร? จู่ ๆ ก็ตบหน้าตัวเอง?!”
“ผมแค่ให้คุณไปใส่กุญแจมือเจิ้งเหวยกั๋วนะ มันยากขนาดนั้นเลยเหรอ?”
เย่เทียนตกตะลึงด้วยความประหลาดใจ เมื่อเห็นหัวหน้าหลี่ยกมืออีกข้างหนึ่งขึ้น เขาก็รีบเอื้อมมือออกไปห้ามเขาไว้
“คุณชายเย่ คุณอย่าล้อผมเล่นเลยครับ”
หัวหน้าหลี่แสดงสีหน้าที่แย่กว่าการร้องไห้และพูดอย่างขมขื่นว่า “ไม่ว่าจะยังไง คุณทำร้ายเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของบริษัทแช่เจิ้งไปแล้ว ดังนั้นคนที่เสียหายคือเจิ้งเหวยกั๋วนะครับ”
“ถ้าผมไปใส่กุญแจมือเขาจริงๆ อย่าว่าแต่เจิ้งเหวยกั๋วจะแก้แค้นผมเลย แค่ข่าวนี้ถูกแพร่ออกไปผมก็ต้องถอดชุดในตำแหน่งของผมแล้วครับ”
“คุณชายเย่ครับ ผมมีคนแก่และเด็กที่ต้องดูแล พวกเขาทั้งหมดต้องพึ่งพาผมคนเดียวเท่านั้น ผมจะตกงานไม่ได้จริงๆ นะครับ!”