บทที่ 526 รักมั่นตราบชั่วชีวิต

เย่เทียนไม่ได้ไปไหนไกล พอเห็นเฉินหวั่นชิงหยิบมือถือออกมาโทรแล้ว เขาก็แอบโล่งใจ และหันหลังเดินเข้าไปในห้องน้ำ

ไม่รู้ว่าเพราะเฉินหวั่นชิงสร้างปมให้เขาไว้มากเกินไปมั้ย พริบตาที่หน้าตาเธอโกรธเกรี้ยวเมื่อกี้ เขาตกใจจนเหงื่อตก

“นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย”

เย่เทียนที่หลบเข้ามาในห้องน้ำมองตัวเองในกระจก นึกถึงความรู้สึกตึงเครียดเมื่อกี้ แล้วส่ายหัวอย่างขมขื่น

เขาล้างหน้าด้วยน้ำเย็น สงบจิตสงบใจ ก่อนจะเดินมาปลดทุกข์ที่โถฉี่

ในขณะที่เขาพ่นน้ำตามอำเภอใจ เหลียงเยว่หรูกลับบุ่มบ่ามบุกเข้ามา เย่เทียนตกใจจนสะดุ้งโหยง เกือบทำกางเกงเปียก

“เดี๋ยวๆๆ คุณจะทำอะไร ที่นี่ห้องน้ำชายนะ!”

เย่เทียนรีบเอียงตัวและตะโกนใส่เหลียงเยว่หรูเสียงดัง

ตอนที่เข้ามาเหลียงเยว่หรูได้ตั้งป้ายห้ามใช้หน้าห้องน้ำไว้แล้ว จึงไม่กลัวว่าจะมีคนไม่รู้เรื่องบุกเข้ามา

เธอไม่สนเลยว่าชายหญิงไม่เหมือนกัน กระทืบรองเท้าส้นสูงปึ้งๆมาอยู่ด้านหลังเย่เทียน ก่อนจะยื่นแขนเรียวยาวออกมากอดเย่เทียนไว้

“เย่เทียน ฉันได้ยินพี่หวั่นชิงพูดแล้วนะ พวกคุณแต่งงานกันมานานขนาดนี้ แต่ยังไม่ได้ทำสิ่งที่สามีภรรยาพึงจะทำเลย”

เหลียงเยว่หรูเขย่งปลายเท้านิดหน่อย และแนบริมฝีปากสีแดงเข้ากับหูของเย่เทียน พ่นลมหายใจรัวๆ "คุณไม่มีความคิดแบบนั้นสักนิดเลยเหรอ?"

ขณะที่พูด เหลียงเยว่หรูพยายามแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตตรงหน้าอกเย่เทียนอย่างใจกล้า หน้าตาเย้ายวนอย่างพูดไม่ถูก

"เดี๋ยวก่อน เยว่หรู คุณฟังผมก่อน"

เย่เทียนรีบยัดเจ้านั่นกลับเข้าไปในกางเกง หันไปจับไหล่ของเหลียงเยว่หรูไว้ และพูดด้วยท่าทีจริงจังขึงขัง “ผมเห็นคุณเป็นแค่น้องสาว ไม่ได้คิดแบบนั้นกับคุณ…..”

"คุณไม่คิด แต่ฉันคิดนี่!"

ไม่ต้องรอให้เย่เทียนพูดจบ เหลียงเยว่หรูก็ขัดขึ้นทันที เธอสลัดพันธนาการของเย่เทียน ก่อนจะคล้องคอเขา พูดด้วยสายตาพราวเสน่ห์ “ฉันเคยบอกคุณแล้วนี่คะ ว่าถ้าคุณรับได้ ไม่รังเกียจที่จะเป็นคนรักลับๆของคุณ"

"เยว่หรู คุณอย่าทำแบบนี้ได้มั้ย? ไม่อย่างนั้นผมจะโกรธแล้วนะ!"

เย่เทียนขมวดคิ้วเป็นปม และผลักเหลียงเยว่หรูออกอย่างแรง

ล้อเล่นรึเปล่า แค่เรื่องเซ่เจียเขาก็ปวดหัวจะแย่อยู่แล้ว ถ้ามีเหลียงเยว่หรูมาอีกคน เฉินหวั่นชิงรู้เข้าได้ตัดเนื้อส่วนนั้นของเขาแน่

"เย่เทียน ฉันชอบคุณ….."

เหลียงเยว่หรูขมวดคิ้วเรียวเล็กน้อย ก้าวขาหมายจะเข้าใกล้อีก

"เยว่หรู ในเมื่อพูดกันมาขนาดนี้แล้ว ผมหวังว่าคุณจะให้เกียรติตัวเองด้วย!"

ไม่รอให้เหลียงเยว่หรูพูดจบ เย่เทียนก็ส่งเสียงขัดขึ้นมา พูดจบก็เดินอ้อมเหลียงเยว่หรูออกจากห้องน้ำ ทิ้งเหลียงเยว่หรูที่กระอักกระอ่วนไว้

"เย่เทียน! คุณบังคับฉันเองนะ! ทั้งหมดเป็นเพราะคุณบังคับฉัน!"

เหลียงเยว่หรูนิ่งงันอยู่พักใหญ่ และแล้วในที่สุดใบหน้างดงามนั้นก็ฉายแววชิงชัง

เธอเข้าหาขนาดนี้แล้ว ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทิ้งศักดิ์ศรีไปหมด

แต่เธอไม่คิดเลยว่ากับการเข้าหาของตัวเอง เย่เทียนกลับปฏิเสธ

“คุณรักเดียวใจเดียวไม่ใช่เหรอ ฉันจะดูซิว่าถ้าเฉินหวั่นชิงหายไป คุณจะยังรักเดียวใจเดียวอยู่รึเปล่า!”

“คุณเป็นของฉัน ใครก็ห้ามไม่ได้!”