บทที่ 536 ก็แค่เงินไม่ใช่เหรอ

“สามสิบเอ็ดล้าน.....สามสิบห้าล้าน......”

แม้ว่าคนเสนอราคาจะมีจำนวนไม่น้อยแต่ราคาที่พวกเขาเพิ่มกันก็เป็นราคาหนึ่งล้านหยวนที่ต่ำที่สุด เป็นคำติดปากที่ทำให้บรรยากาศในงานมีสีสัน

เพราะว่าพวกเขารู้ดีว่าเป็นไปได้อย่างมากที่เจ้าของสร้อยคอรักนิรันดร์เส้นนี้จะเป็นตู้เคอหลิน

“ห้าสิบล้าน！”

เมื่อเห็นว่าการเสนอราคาเพิ่มขึ้นถึงสี่สิบล้าน ตู้เคอหลินก็ออกเสียงประมูลไม่ทำให้ทุกคนผิดหวังและเพิ่มราคาเข้าไปอีกสิบล้าน

ทันใดนั้นก็ได้เกิดเสียงปรบมือดังขึ้นสนั่น การเสนอราคาของตู้เคอหลินนั้นได้ให้คำยืนยัน

“คุณชายตู้ก็คือคุณชายตู้ มีเงินมากก็มีอิทธิพลมากจริงๆ”

“ประมูลทีก็ปาไปสิบล้านหยวน หรูหราฟุ่มเฟือยจริงๆ”

“ดูเหมือนว่าสร้อนคอรักนิรันดร์นี้จะต้องตกไปอยู่ในมือของคุณชายใหญ่ตู้เป็นแน่！”

ตู้เคอหลินเป็นคนหยิ่งผยองแต่จะตรงไปตรงมากับคนของเขา มีคนจำนวนไม่น้อยในที่แห่งนี้ที่ต่างคว้าโอกาสประจบสอพลอเอาไว้และสร้างความประทับใจให้แก่ตู้เคอหลิน พยายามปีนป่ายต้นไม่ใหญ่ต้นนี้

“เฮ้ ในเมื่อนายนั่งอยู่ที่ตรงนี้แล้วก็ต้องแสดงความสามารถออกมาหน่อยสิ”

ตู้เคอหลินไม่ได้สนใจพวกประจบสอพลอเลยแม้แต่น้อย เขาหันไปหาเย่เทียนและพูดอย่างภาคภูมิใจว่า “ตอนนี้แค่ห้าสิบล้าน นายคงไม่ได้เสนอราคาไม่ไหวแล้วหรอกนะ？”

คิ้วของเฉินหวั่นชิงขมวดแน่นในทันที เธอดึงมือเย่เทียนพร้อมกับส่ายหัวอย่างลับๆ

ไม่ใช่ว่าเธอไม่ชอบสร้อยคอรักนิรันดร์แต่การต้องใช้เงินถึงห้าสิบล้านเพื่อซื้อมานั้นมันดูฟุ่มเฟือยไปหน่อยและเธอเองก็รู้สึกยอมไม่ได้

“ภรรยา ฉันหาแหวนที่เข้ากับเธอไม่ได้มาสักพักแล้วและสร้อยคอเส้นนี้ก็เข้ากับเธอพอดี อย่ามาห้ามฉัน”

เย่เทียนยิ้มพร้อมกับส่ายัหวให้เฉินหวั่นชิงและเสนอราคาออกไปโดยไม่ลังเล “หกสิบล้าน！”

ดวงตาที่สวยงามของเฉินหวั่นชิงจ้องมองมาที่เย่เทียนอย่างหลงใหล เมื่อครั้งตอนแต่งงาน ด้วยการกดดันของเฉินหวั่นชิง ทั้งสองจึงทำได้เพียงจดทะเบียนสมรสกันและไม่มีแม้แต่การจัดงานแต่งงานเกิดขึ้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการแลกแหวนแต่งงานแต่อย่างใด

เชื่อว่านี่คงเป็นเรื่องที่น่าเสียใจสำหรับผู้หญิงทุกคน แต่หากต้องใช้เงินหลายสิบล้านเพื่อชดเชยความเสียใจนี้ เฉินหวั่นชิงก็รู้สึกว่ามันจะแพงเกินไป

แต่เมื่อมองไปที่ใบหน้าที่แข็งกร้าวของเย่เทียน เฉินหวั่นชิงเองก็ไม่กล้าที่จะเข้าไปขวาง

เธอเป็นผู้หญิงฉลาด เมื่อก่อนเธอไม่ชอบเย่เทียนและมักจะไม่ไว้หน้าเขาเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้คน แต่ตอนนี้เธอได้เปิดใจให้กับเย่เทียนไปแล้วโดยสิ้นเชิงและใส่ใจในเรื่องนี้อย่างไม่ต้องสงสัย

ไม่ว่ายังไงซะ การที่เย่เทียนได้เสนอราคานี้ก็ได้ทำให้เหล่าผู้คนที่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านถึงกับอุทานออกมา กระซิบกระซาบคุยถึงที่มาของเย่เทียน กล้าดียังไงถึงได้มาแข็งข้อกับตู้เคอหลิน

“พี่ชาย นายนี่พูดไม่ผิดจริงๆ ของที่มอบให้กับผู้หญิงของตน ขอเพียงแค่เธอมีความสุข จะจ่ายเงินเท่าไหร่ก็คุ้มค่า”

ตู้เคอหลินกวาดตามองเย่เทียนอย่างยั่วยุพร้อมกับพูดอย่างเฉียบแหลมว่า “คนอย่างฉันน่ะขาดทุกอย่าง ยกเว้นเงินนะ”

เมื่อพูดจบ ตู้เคอหลินก็หันไปให้ความสนใจกับผู้ประกาศประมูลอีกครั้งพร้อมกับยกมือขึ้นและเสนอราคา “แปดสิบล้าน！”

เพียงแต่ตู้เคอหลินไม่สนใจเรื่องเงินแล้วเย่เทียนต้องเป็นคนสนใจด้วยงั้นเหรอ？

ตามแนวคิดของเขา เงินถือเป็นของนอกกาย การฝึกฝนเท่านั้นที่เป็นรากฐานของชีวิตที่แท้จริง！

เย่เทียนยักไหล่พร้อมกับยกมือขึ้นอย่างไม่แสดงความอ่อนแอให้คนประกาศการประมูล “ร้อยล้าน！”

รอยยิ้มบนใบหน้าของคนประกาศการประมูลนั้นบานสะพรั่ง ร่างกายของเขาสั่นสะท้านไปด้วยความตื่นเต้น การประมูลนี้จะต้องกลายเป็นข่าวใหญ่อย่างแน่นอนและตัวตนของเขาจะต้องพลอยได้ดีไปด้วย！