บทที่ 568 ตระกูลเซวที่ไม่ธรรมดา

"พวกคุณไสหัวออกไปให้หมด!"

ชายหัวโล้นที่ได้ยินเช่นนี้สีหน้าก็กลายเป็นความโกรธทันที "เถ้าแก่หลู่ คุณทำอย่างนี้มันไม่น่าเหมาะสมนะครับ? วันหลังใครจะกล้ามาที่นี่อีก?"

"ขนาดคุณยังเรียกฉันว่าเถ้าแก่หลู่ งั้นพวกคุณก็น่าจะรู้ดีว่าฉันเป็นเจ้าของบาร์ที่นี่! และกฎของที่นี่ฉันเป็นคนตั้งขึ้นมาเอง!"

หลู่ซีซานหัวเราะอย่างเย็นชา จากนั้นฝ่ามืออันเรียวงามของเธอก็โบกไปข้างหน้า และรปภ. นับสิบคนก็วิ่งเข้าไปทันที

เนื่องจากเป็นมืออาชีพในสายงานนี้อยู่แล้ว ดังนั้นใช้เวลาไม่นานเหล่ารปภ. ก็เข้าไปควบคุมตัวชายหัวโล้นและพวกไว้ได้ แม้แต่ชายผมทองที่เพิ่งหัวแตกก็ไม่เว้น

"เถ้าแก่หลู่ นี่คุณหมายความว่ายังไง?"

สีหน้าของชายหัวโล้นถึงกับบูดบึ้งทันที

"เชื่อว่าทุกคนต่างก็รู้ดีสำหรับเรื่องที่เกิดขึ้น พวกเขาเป็นฝ่ายหาเรื่องแขกก่อน แขกกลุ่มนี้ก็แค่ป้องกันตัว"

หลู่ซีซานไม่สนใจเขาเลยด้วยซ้ำ ดวงตาที่สดใสของเธอกวาดไปรอบๆ ฝูงชนพร้อมกับชี้นิ้วไปที่ชายหัวโล้นและพูดอย่างเย็นชาว่า "ฉันจะพูดให้ฟังอีกครั้ง ซันนี่เดย์บาร์ของเราไม่ใช่สถานที่ที่จะให้ใครมาสร้างความเดือดร้อนก็ได้!"

"ถ้าหากเกิดการไม่พอใจจริงๆ พวกคุณไปเคลียร์กันในห้องน้ำ แต่ถ้าใครกล้าเข้ามารบกวนหรือว่ามารังแกคนอื่น แล้วอย่าหาว่าฉันหลู่ซีซานไม่เตือน!"

"นับตั้งแต่วันนี้ พวกคุณทุกคนจะถูกลิสในบัญชีดำของซันนี่เดย์บาร์ของเรา!"

สายตาของหลู่ซีซานมองไปที่ชายหัวโล้นแล้วพูดด้วยสีหน้าเฉยเมย "ฮุยจื่อ ถ้าเห็นพวกมันมาอีก จับพวกมันโยนทิ้งได้เลยนะ!"

หัวหน้ารปภ. พยักหน้าตอบ "รับทราบครับ บอส!"

แปะ แปะ แปะ!!!

เมื่อพูดจบ ผู้คนมากมายในที่เกิดเหตุก็พากันปรบมือชื่นชม เห็นได้เลยว่าคำพูดนี้ของหลู่ซีซานได้ใจของทุกคนแค่ไหน

"คุณชายรองตระกูลเซว ไม่ทราบว่าคุณพอใจกับวิธีการแก้ปัญหาแบบนี้ไหมคะ?"

หลังจาก รปภ. จับชายหัวโล้นโยนออกไป และหลังจากผู้คนต่างแยกย้ายกันไป ดวงตาอันงดงามของหลู่ซีซานถึงจะหันมองไปที่เซวฟู่ยี่

เซวฟู่ยี่เบะปากทันที "ก็พอได้!"

หลู่ซีซานขมวดคิ้วทันที จากนั้นยื่นมือออกไปแล้วหยิบขวดเหล้าอู่เหลียงเย่มาและเทลงแก้วให้ตัวเอง

"คุณชายรองเซว งั้นเอางี้นะ เดี๋ยวดิฉันจะดื่มหมดแก้วเพื่อแทนคำขอโทษ หวังว่าคุณจะหายโกรธนะคะ"

เมื่อพูดจบ หลู่ซีซานก็ยกแก้วขึ้นมาและดื่มจนหมดแก้ว

เมื่อเห็นการกระทำของหลู่ซีซาน สายตาของเย่เทียนที่มองเซวฟู่ยี่ก็กลายเป็นความประหลาดใจ

เดิมทีเมื่ออยู่ในห้างสรรพสินค้านิวซันเขาก็เริ่มแปลกใจแล้ว ผางอานคางถูกเซวฟู่ยี่เตะไปหลายที และสุดท้ายยังต้องวิ่งหนีเซวฟู่ยี่ไป

ดูเหมือนว่า ในเมืองนี้ อำนาจและอิทธิพลของตระกูลเซวก็ไม่น้อยเหมือนกันนะ!

อย่าว่าแต่เย่เทียนเลย แม้แต่หัวหน้ารปภ. ที่ยังอยู่ในที่เกิดเหตุยังรู้สึกแปลกใจเลย

เขามาอยู่ที่ซันนี่เดย์บาร์ตั้งแต่แรกเปิด ซึ่งเขาต้องรู้จักนิสัยของหลู่ซีซานเป็นอย่างดี เธอเป็นคนหยิ่งผยองมาก และเขาไม่เคยเห็นเธอให้เกียรติใครขนาดนี้มาก่อนเลย!

ใช่ว่าในบาร์นี้จะไม่เคยมีเรื่องมาก่อน แต่ทุกครั้งคนที่มาหาเรื่องจะถูกกำจัดไปหมด และยังไม่ส่งผลกระทบใดๆ ต่อบาร์แห่งนี้อีกด้วย

แต่ในครั้งนี้ หลู่ซีซานแสดงความเคารพต่อเด็กหนุ่มคนนั้นมาก ซึ่งเห็นได้ชัดเลยว่าชายหนุ่มคนนั้นต้องมีอำนาจอยู่เหนือกว่าหลู่ซีซานแน่นอน!

"เอาล่ะครับ เถ้าแก่หลู่ คุณเป็นคนงานเยอะอยู่แล้ว ผมว่าคุณรีบไปทำธุระของคุณเถอะ!"

เซวฟู่ยี่พยักหน้าตอบด้วยความพึงพอใจ จากนั้นหยิบอู่เหลียงเย่อีกขวดขึ้นมาแล้วดื่มเข้าไปคำใหญ่ๆ

"หวังว่าคุณชายรองเซวกับเพื่อนๆ จะเล่นให้สนุกนะคะ ส่วนดิฉันก็ขอไม่รบกวนต่อแล้วค่ะ"

เมื่อหลู่ซีซานเห็นอย่างนี้ เธอค่อยสบายใจ จากนั้นพาเหล่ารปภ. เดินออกไปจากที่นี่ทันที

สำหรับเซวฟู่ยี่แล้ว นี่เป็นแค่เรื่องเล็กเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องถือสาอะไรเลย

แต่สำหรับหลู่ซีซานแล้ว มันเป็นสิ่งที่ต้องได้รับการแก้ไขอย่างเร่งด่วน

อย่างน้อย เธอต้องสงสัยว่าเย่เทียนและคนอื่นๆ ที่มานั้นเป็นใครมาจากไหน ถึงขั้นทำให้คุณชายรองเซวยอมมานั่งดื่มกับพวกเขาได้?