ตอนที่ 64
บทที่ 64 ลองดูก็รู้เอง
October 21, 2026
เวลานี้ เย่เทียนวางแก้วเหล้าในมือลง มองทางหลินอ้าวเสว่ด้วยสายตาที่ไม่ยินดียินร้าย
“มีธุระเหรอ?”
หลินอ้าวเสว่กัดริมฝีปากที่มันวาวแล้ว สังเกตเห็นสายตาที่นิ่งสงบนั้นของเย่เทียน ยิ่งปวดร้าวในใจ
“นานขนาดนี้แล้ว นายยังสบายดีไหม?”
เย่เทียนหัวเราะ “พอใช้ได้ พูดว่าดีก็ไม่เชิง จะว่าแย่ก็ไม่ใช่”
ท่าทีที่พูดไม่ถูกนี้ ยิ่งทำให้หลินอ้าวเสว่รู้สึกเศร้าใจ “นายยังโทษที่ตอนนั้นฉันไปแบบไม่บอกลา? นายน่าจะรู้ดี นั่นคือความต้องการของครอบครัว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นายในตอนนั้น ก็......”
ไม่รอให้หลินอ้าวเสว่พูดจบ เย่เทียนปัดมือขัดจังหวะเธอแล้ว พูดเรียบๆ “มันผ่านไปแล้ว อย่าพูดเรื่องนี้เลย เธอเข้ามาแบบนี้ ไม่กลัวแฟนเธอจะหึงเหรอ?”
“แฟน? นายหมายถึงเยี่ยนจื่อเฉิน?”
หลินอ้าวเสว่ได้สติเข้ามา มองทางเขาตรงๆ “เขาไม่ใช่แฟนของฉัน เป็นคนที่ตามจีบฉันเท่านั้น ฉันไม่คิดจะรับปากเขาด้วย นายน่าจะรู้ความหมายของฉัน!”
“ฉันไม่ใช่พยาธิในท้องของเธอสักหน่อย จะรู้ได้ยังไงเธอหมายความว่าอะไรกัน?”
เย่เทียนพิงเก้าอี้ไปอย่างเกียจคร้าน
“นายยังโทษฉันอยู่ โทษที่ตอนนั้นฉันไปโดยไม่บอกลา”
หลินอ้าวเสว่ถอนหายใจหนัก
เย่เทียนรู้สึกจำใจอย่างยิ่ง ไม่ว่าตอนนี้จะเกิดเรื่องอะไรขึ้น ทุกอย่างนี้ผ่านไปตั้งนานแล้ว
โดยเฉพาะ ตอนนั้น เย่เทียนรู้ตั้งแต่แรกว่า ระหว่างตนเองและหลินอ้าวเสว่ ไม่อาจจะมีความสัมพันธ์อะไรกันได้อีก
ตอนนี้เห็นหลินอ้าวเสว่ยังยึดติดเรื่องราวในตอนนั้นอยู่ เขาก็ขี้เกียจอธิบาย “ช่างเถอะ เธออยากคิดแบบไหนก็คิดแบบนั้นแล้วกัน”
ขณะพูด เขาเก็บสายตากลับ เห็นได้ชัดว่าไม่อยากพูดอะไรกับหลินอ้าวเสว่มากอีกต่อไป
แต่การแสดงออกแบบนี้ของเขา ตกอยู่ในสายตาของหลินอ้าวเสว่ คิดว่าเย่เทียนยังคงเสียใจต่อเรื่องราวในตอนนั้นอยู่ จึงถอนหายใจบอก
“ที่จริงนายกลับไปกับฉันตอนนี้ได้นะ ขอเพียงนายยอมรับผิดกับตระกูลเย่ เชื่อว่าคุณปู่เย่ไม่อาจปล่อยนายไปโดยไม่สนใจ”
“ขอเพียงนายกลับไปที่ตระกูลเย่ ระหว่างพวกเรา......ก็ยังมีโอกาส!”
“ตระกูลเย่?”
เย่เทียนหัวเราะเบาๆ เขาเมื่อชาติก่อน เคยเกลียด และเคยกล่าวโทษจริง แต่กลับมาเกิดใหม่ วิสัยทัศน์ของเขาไม่หยุดอยู่แค่นี้ตั้งนานแล้ว
“หน้าที่ทั้งชีวิตนี้ของฉันเย่เทียน คือสำนึกบุญคุณของผู้มีพระคุณยิ่งใหญ่ แต่อยากให้ฉันก้มหัวให้ตระกูลเย่ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด! ส่วนถ้าฉันต้องกลับไปตระกูลเย่จริง นั่นต้องเป็นตระกูลเย่ขอร้องให้ฉันกลับไป!”
“นาย......”
ในใจหลินอ้าวเสว่โมโหขึ้นแล้ว ตระกูลเย่เป็นถึงตระกูลชั้นนำของประเทศจีน นายเย่เทียนไม่มีความสามารถอะไร มีสิทธิ์อะไรให้ตระกูลเย่มาขอร้องนายกลับไป?
“เย่เทียน สรุปนายกำลังคิดอะไรอยู่ นายคิดว่านายเป็นใครกัน? ยังอยากให้ตระกูลเย่ขอร้องนายกลับไป?”
เย่เทียนยักไหล่ “เธอไม่เชื่อก็ช่างเถอะ”
หลินอ้าวเสว่สีหน้าเย็นชาลงไปถึงที่สุด
“ฉันยังคิดว่า ลำบากมาหลายปีขนาดนี้แล้ว นายจะเปลี่ยนแปลงไปเสียอีก ตอนนี้ดูแล้วฉันคงคิดมากไปเอง นายยังคงไม่เปลี่ยนแปลง ครั้งนี้ เป็นนายละทิ้งความเป็นไปได้ระหว่างพวกเราเอง!”
พูดจบ หลินอ้าวเสว่ไม่ยอมมองเขาอีก เดินไปด้วยขุ่นเคืองใจ!
เหตุผลที่เธอมาถึงเจียงหนันเข้าร่วมงานรวมตัวเพื่อนนักเรียนที่จัดขึ้นนี้ เพียงแค่อยากให้เย่เทียนกลับเมืองจินไปกับตนเอง
แต่ว่า ท่าทีเห่อเหิมทะเยอทะยานเกินตัวนี้ของเย่เทียน แม้กระทั่งพูดเรื่องอวดดีที่ให้เย่เทียนขอร้องเขากลับไปออกมาอีก ทำให้หลินอ้าวเสว่ผิดหวังอย่างยิ่ง
แต่คิดดูแล้วก็ถูก ผู้ชายที่อายุยี่สิบต้นๆ และพลังชีวิตเต็มเปี่ยม คนไหนบ้างไม่หยิ่งยโสเกินจริง คิดว่าตัวเองพลังแกร่งไร้ศัตรู!
หลังจากถูกปฏิเสธ จึงเข้าใจความโหดร้ายของเรื่องจริง ถึงความสำคัญของชาติตระกูล และเบื้องหลัง!
มองเห็นระหว่างหลินอ้าวเสว่และเย่เทียนจบกันแบบไม่สวย คนที่ดีใจที่สุดคงหนีไม่พ้นเยี่ยนจื่อเฉิน
แต่ว่า เขาไม่ได้ล้มเลิกความคิดอยากเหยียดหยามเย่เทียน เพราะหลินอ้าวเสว่เป็นผู้หญิงในอนาคตของเขา เยี่ยนจื่อเฉินไม่อยากมองเห็นภรรยาในอนาคตของตนเอง ยังคิดถึงผู้ชายคนอื่นอยู่ในใจ