บทที่ 701 เทพนักซิ่งกลับชาติมาเกิด

“คุณอาจจะไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร ผมคนนี้นอกจากเรื่องดีๆ แล้ว เรื่องอะไรอื่นล้วนทำได้หมด คืนนี้คุณรอผมลงมือโหดไว้เถอะ!”

เย่เทียนไม่ใช่คนจิตใจดีมีคุณธรรมอะไร ย่อมฟังการยั่วเย้าในคำพูดของหลู่ซีซานออก ถึงจงใจแสดงท่าทางของวายร้ายออกมา

หลู่ซีซานกลับไม่หวาดกลัวสักนิดเดียว ขณะเดียวกันยังดึงมือเย่เทียนออกอย่างชาญฉลาด พูดยั่วยุ “เหรอคะ? งั้นฉันจะรอคุณอยู่แล้วกัน!”

เย่เทียนตะลึง ชั่วขณะนั้นบนใบหน้าเผยสีหน้ากระอักกระอ่วนขึ้นมา นึกไม่ถึงว่าหลู่ซีซานความกล้าของหญิงสาวคนนี้จะมากขนาดนี้

ไม่รอให้เขาพูดจา มีเสียงอึกทึกคึกคักลอยมาอีกรอบจากหน้าประตูห้องงานเลี้ยง ในที่สุดคนที่เข้ามาในงานก็เป็นคุณอารองเซวตัวละครหลักท่านนี้

ไม่เพียงแค่คุณอารองเซว เป็นพี่น้องตระกูลเซว จี้เยียนหรันหญิงสาวสองคนก็อยู่ด้วย มิน่าก่อนหน้านี้ตอนที่ขัดแย้งกับกู้เฉียงขึ้นมาพวกเขาถึงไม่ได้ออกมาจัดการเลย

การปรากฏตัวของตัวละครหลักประกาศการเริ่มต้นเป็นทางการของโถงงานเลี้ยงอย่างไม่ต้องสงสัย ต่อมาก็คือเวลางานเลี้ยงสังสรรค์ที่จริงจัง เย่เทียนซึ่งอารมณ์ซับซ้อนอยู่รู้สึกสนใจขึ้นมาได้ที่ไหน หลบอยู่มุมหนึ่งแอบรู้สึกเสียใจ

หลู่ซีซานที่ไม่ทักทายกับคุณอารองพวกเขาก็วิ่งกลับมาแล้ว จงใจใช้ลิ้นเลียริมฝีปากแดง และพูดยั่วยวน “รู้สึกว่างานเลี้ยงแบบนี้น่าเบื่อมากใช่หรือเปล่า? ไม่อย่างนั้นพวกเราออกไปเปลี่ยนบรรยากาศ?”

ถึงแม้จะเป็นเย่เทียนที่เคยเห็นสาวงามมาจนชินแล้วยังอดใจสั่นระริกไม่ได้ แอบพูดว่าผู้หญิงคนนี้คือปีศาจสาวโดยแท้!

“ได้สิ!”

แต่ โดยเฉพาะเย่เทียนไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน มองหลู่ซีซานแบบแฝงด้วยความรู้สึกลึกล้ำ พยักหน้าแบบยิ้มแต่ไม่ยิ้ม

หลู่ซีซานผู้หญิงคนนี้แสดงความน่าสงสัยอันไร้ขีดจำกัดต่อเขาออกมามากเหลือเกิน เขาจะไม่สงสัยเป้าหมายของหลู่ซีซานได้อย่างไรล่ะ?

ตอนนี้ทั้งสองคนไม่ได้มัวเสียเวลา เบียดออกจากโถงงานเลี้ยง ไม่นานก็มาถึงด้านในลานจอดรถแล้ว

สิ่งที่ทำให้เย่เทียนแปลกใจคือ รถยนต์ของผู้หญิงคนนี้คือรถแข่งเฟอร์รารี่สีแดงรุ่นใหม่ล่าสุด!

“ผมยังคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าคุณจะขับรถคันนี้ ถ้าไม่ถือสาให้ผมลองหน่อยเป็นอย่างไร?”

“ไม่มีปัญหาแน่นอน คุณชายเย่ใครจะกล้าปฏิเสธข้อเรียกร้องของคุณกัน!”

หลู่ซีซานหัวเราะแบบซุกซน ส่งกุญแจในมือเข้าไปให้แล้ว

เย่เทียนก็ไม่เกรงใจเช่นกัน ดึงประตูรถออกแล้วเข้าไปยังตำแหน่งคนขับ “พวกเราจะไปที่ไหนกัน?”

“ดูอารมณ์คุณเหมือนไม่ดีเอามากๆ ไม่สู้ไปบาร์ของฉันแล้วดื่มสักแก้วสองแก้ว?”

หลู่ซีซานเอียงศีรษะมองทางเย่เทียน ในดวงตางดงามเปล่งประกายความมันวาวที่แปลกประหลาดมาก

“ได้!”

เย่เทียนพยักหน้า ถึงจะบอกว่าไปถิ่นฐานของฝ่ายตรงข้าม แต่หากเขาอาศัยความกล้าหาญจากทักษะยอดเยี่ยม ก็ไม่มีอะไรน่าหวาดกลัว

ระหว่างพูดจา เย่เทียนสตาร์ทเครื่องยนต์เสียงดังกระหึ่ม รถแข่งสีแดงกระโจนสู่ท้องถนนทันที แฉลบผ่านบนท้องถนนด้วยระดับความเร็วฉับไว

ไม่นานนัก ทั้งสองคนก็จอดติดสัญญาณไฟจราจรอันแรกอยู่หลังโรงแรมโฟร์ซีซั่นส์ที่อยู่ห่างไกล ตอนที่เย่เทียนอยากถามอะไรหลู่ซีซาน ข้างหูกลับมีเสียงกระหึ่มที่กึกก้องลอยเข้ามา

รถแข่งลัมโบร์กีนีสีเหลืองคันหนึ่ง จอดลงมาอยู่ด้านข้าง

ด้านในรถมีวัยรุ่นผมแดงนั่งอยู่ เปิดเสียงดีเจที่แสบแก้วหูมากอยู่ พอมองก็รู้ว่าเป็นพวกลูกคนรวย

เห็นได้ชัดว่าเจ้าผมแดงสนใจรถยนต์ของเย่เทียนเข้าแล้ว ปลดกระจกรถลงส่งสายตายั่วยุเต็มที่ให้เย่เทียนทีหนึ่ง พูดพึมพำ “รถคันนี้ไม่เลวนี่! เฮ้ยนาย สนใจแข่งกันดูสักตาไหม?”

เย่เทียนชายตามองหลู่ซีซานที่อยู่ด้านข้าง มองเจ้าผมแดงเหมือนจะยิ้มแต่ไม่ยิ้ม “แข่งกันอย่างไร?”

ถึงแม้เขาจะไม่ถือสาไปถิ่นฐานของหลู่ซีซาน แต่หากไม่เข้าไปได้ งั้นย่อมไม่เข้าไปเป็นดี

“อีกประมาณเจ็ดกิโลจะมีภูเขาลูกหนึ่ง ถนนตรงขึ้นไปถึงยอดเขา ใครถึงก่อนคนนั้นชนะ!”

เห็นได้ชัดว่าเจ้าหัวแดงมีความมั่นใจต่อฝีมือการขับรถของตนเองมาก ยิ้มกริ่มพูดว่า “แพ้แล้ว ก็เอารถให้อีกฝ่ายหนึ่งเป็นอย่างไรบ้าง?”

เย่เทียนตะลึง อดส่งสายตามองไปทางหลู่ซีซานไม่ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งรถไม่ใช่ของเขานะ!