บทที่ 744 รออีกสิบนาที

“หัวหน้าซ่าน ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากปล่อยคนไป”

เมื่อคำขอของซ่านหงเลี่ยงดังขึ้นในหูของเขา เจียวซินข่ายรู้สึกหมดหนทางและพูดอย่างระมัดระวัง“เย่เทียนเป็นผู้ต้องสงสัยที่ใหญ่ที่สุดในการตายของกู้ยี่เจ๋อ ผมทำสิ่งต่างๆตามกฎ!”

“โอเค! ถ้าอย่างนั้นผมจะคุยกับคุณเกี่ยวกับวิธีการทำตามกฎ!”

ซ่านหงเลี่ยงยกคิ้วและหัวเราะอย่างเย็นชา"ผมถามคุณนะ คุณรู้หรือไม่ว่าตัวตนของเย่เทียนคืออะไร?"

ตัวตนอะไร? นั่นเป็นลูกชายที่ถูกทอดทิ้งของตระกูลเย่เมื่อหลายปีก่อนไม่ใช่หรือ?

เจียวซินข่ายพึมพำในใจ แต่เขาไม่ได้แสดงออกมาบนใบหน้าของเขา และพูดด้วยรูปลักษณ์ที่ไม่แน่ใจ "ผมไม่รู้เรื่องนี้ดีนัก รบกวนท่านบอกผมด้วย!"

“ผู้กองเจียวถ้าผมจำไม่ผิด คุณน่าจะมาจากกองทัพด้วยใช่หรือไม่? ดูเหมือนว่าคุณอยู่อย่างสบายมาหลายปีแล้ว เกรงว่าคุณจะกลายเป็นคนที่ไม่รู้ที่ต่ำที่สูง แม้แต่ทีมฟ้าร้องของผม คุณก็ไม่เห็นผมอยู่ในสายตา"

ซ่านหงเลี่ยงหัวเราะอย่างเย็นชาและพูดอย่างเคร่งขรึม “ผมจะบอกคุณตามตรงนะ เย่เทียนได้ผ่านการทดสอบของทีมสายฟ้าของผมแล้ว และเป็นสมาชิกของทีมสายฟ้าของผม ใครให้ความกล้าแก่คุณในการจับเขา?”

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา เจียวซินข่ายก็ตกใจและไม่รู้ว่าเขาจะก่อปัญหาใหญ่ในครั้งนี้!

ต้องรู้ว่า ฟ้าร้องเป็นหนึ่งในเหล่าเดอะคิงทั้งสาม และสมาชิกทุกคนจะมีอำนาจพิเศษ และมีอำนาจจัดการก่อนได้รับอนุญาตเมื่อจำเป็น!

ที่สำคัญกว่านั้น แม้ว่ากู้ยี่เจ๋อจะถูกเย่เทียนสังหารจริงๆ แต่ก็ไม่ใช่คนอย่างเขา ในฐานะหัวหน้าตัวเล็กๆที่จะสามารถจัดการเรื่องเย่เทียนได้

“ถ้าคุณไม่เชื่อ นี่คือเอกสารของเย่เทียน!”

ซ่านหงเลี่ยงหยิบสมุดบันทึกสีดำออกจากกระเป๋าของเขาแล้วโยนไป ย้ำว่า“ผมได้อธิบายให้คุณเข้าใจทุกอย่างแล้ว หวังว่าคุณจะปล่อยเย่เทียนโดยเร็วที่สุด ถ้าคุณยังหาข้ออ้างที่ไม่เกี่ยวข้องพวกนั้น ขอโทษนะ อย่าโทษผมที่กักขังคุณในข้อหาทรยศประเทศ ให้คุณลองดูด้วยว่าเป็นรสชาติยังไง!”

ระหว่างคำพูด ออร่าแห่งการสังหารก็ออกมาจากเขา ทำให้เจียวซินข่ายเหงื่อออกมากขึ้นบนหน้าผากของเขา

“ครับ ครับ... ผมจะให้คนของผมไปปล่อยเขาไปทันที”

เจียวซินข่ายไม่กล้าบ่น และเขาไม่กล้าแม้แต่จะแตะสมุดบันทึกบนโต๊ะเพื่อยืนยันตัวตนของเย่เทียน

ตลกจริงๆ ซ่านหงเลี่ยงหัวหน้าทีมสายฟ้า มาหาเขาเป็นการส่วนตัว เขาก็เป็นสัญญาณตัวเป็นๆ ยังต้องการอะไรมายืนยันตัวตนอีก? ไม่กลัวเขารำคาญเหรอ?

แต่ในขณะนั้น จู่ๆประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออก และเจ้าหน้าที่ตำรวจซึ่งเดิมรับผิดชอบดูแลเย่เทียน วิ่งเข้ามาด้วยความตื่นตระหนก ก่อนที่เขาจะมองเห็นสถานการณ์ในห้อง เขาก็เปิดปากพูดและตะโกนว่า"ผู้กองเจียว แย่แล้ว!เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!"

“รีบร้อนอะไรของคุณ? ไม่เห็นหรือว่าผมยังมีแขกอยู่ที่นี่?”

เจียวซินข่ายยกคิ้ว เมื่อเห็นว่าซ่านหงเลี่ยงอยู่ที่นี่ด้วย เขารีบหันหน้าและตำหนิเขาก่อนที่จะถามว่า "เกิดอะไรขึ้น?"

“ผู้กองเจียวกู้เฉียงพวกเขามาแล้ว”

เจ้าหน้าที่ตำรวจมองไปที่ซ่านหงเลี่ยงอย่างระมัดระวัง ก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าวเพื่อเข้าใกล้หูของเจียวซินข่าย และพูดด้วยเสียงต่ำๆ“พวกเขาต้องการสั่งสอนคุณชายเย่ให้หนัก และตอนนี้พวกเขากำลังพากลุ่มผู้คุ้มกันชกต่อยกันในสถานกักกัน คุณรีบไปดู!"

เจียวซินข่ายตัวสั่นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว เพียงรู้สึกว่าโลกหมุนไปครู่หนึ่ง และเขาเกือบจะเป็นลมไป

หากเย่เทียนเป็นอะไรไปจริงๆ อย่าว่าแต่ตระกูลเย่เลย เกรงว่าซ่านหงเลี่ยงตรงหน้าเขาก็เพียงพอที่จะขยี้เขาทิ้งแล้ว

ความคิดนี้ของเขาเพิ่งเกิดขึ้น ซ่านหงเลี่ยงซึ่งอยู่ตรงข้ามเขาก็ยืนขึ้น มองไปที่เจ้าหน้าที่ตำรวจด้วยสีหน้ามืดมน และพูดอย่างเคร่งขรึม “เมื่อกี้คุณบอกว่าอะไรนะ มีคนมาก่อกวนเย่เทียนเหรอ?”

ไม่ว่ายังไงซ่านหงเลี่ยงก็เป็นหัวหน้าทีมของทีมสายฟ้า เขาเป็นคนธรรมดาได้อย่างไร แม้ว่าตำรวจจะจงใจลดเสียงของเขาลง ก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงหูของเขาได้เลย!