บทที่ 795 คนที่จะเอาชีวิตแก

ถึงฮาชิโมโตะ มินาโตะจะเป็นหัวหน้าสาขาของกิลด์แห่งความลับ แต่ยังไงที่นี่ก็อยู่ที่เมืองจิน เธอจึงไม่กล้าทำอะไรมากจนเกินไป คืนนี้เธอแค่พานักฆ่ามาด้วยสี่คนเท่านั้น สองคนคอยคุ้มกันฮาชิโมโตะ มินาโตะ ส่วนอีกสองก็นำทีมจู่โจมเข้าไป

ถึงจะเป็นอย่างนั้น แต่ในศึกตะลุมบอนของทั้งสามฝ่ายก็ยังถือว่าได้เปรียบอยู่ดี เป็นฝ่ายที่มีสิทธิ์บุกเข้าไปถึงสำนักงานใหญ่ของแก๊งหวงจี๋ได้ก่อนใคร

ตุบ!

ลำแสงที่เยือกเย็นวิ่งผ่าน นักฆ่าคนหนึ่งที่อยู่ข้างฮาชิโมโตะ มินาโตะได้ล้มลงพื้น ได้มีรอยแผลขนาดเล็กเหมือนเส้นด้ายปรากฏขึ้นที่ลำคอ เลือดอุ่นๆ ไหลออกมาอย่างช้าๆ

การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันทำให้สีหน้าของฮาชิโมโตะ มินาโตะเคร่งขรึมขึ้นมา ดวงตาที่สวยงามคู่นั้นจ้องมองไปยังลูกกระจ็อกตัวเตี้ยที่ปรากฏมาอยู่ตรงหน้าอย่างกะทันหัน

ลูกกระจ็อกตัวเตี้ยคนนี้ก็คือตี๋ต้าจื้อนั่นเอง!

หลังจากที่เฉินหวั่นชิงมาที่เมืองจิน เย่เทียนก็สั่งให้เขาตามมาที่เมืองจิน ด้วยควมที่เฉินหวั่นชิงมีคุณย่าเย่คอยปกป้อง เขาจึงให้ตี๋ต้าจื้อไปอยู่กับเหลยเหลาหู่ เผื่อจะเกิดอะไรขึ้นกับเหลยเหลาหู่

“เธอคือฮาชิโมโตะ มินาโตะใช่มั้ย?”

ตี๋ต้าจื้อยิ้มอย่างไม่สบอารมณ์ที่มุมปาก สายตาที่มองไปยังฮาชิโมโตะ มินาโตะก็แฝงด้วยความอาฆาต

เขาสามารถรับรู้ได้ว่า ฮาชิโมโตะ มินาโตะเป็นคู่ต่อสู้ที่ใช้ได้คนหนึ่ง ถึงจะสู้ตัวเองไม่ได้ แต่ถ้าเอามาฝึกฝีมือก็พอได้

ต้องรู้ก่อนว่า หลังจากที่เขารับคำสั่งจากเย่เทียน ให้คอยปกป้องเฉินหวั่นชิงอย่างเงียบๆ ก็ไม่ค่อยได้เจอกับยอดฝีมืออะไรเลย ตอนนี้มีโอกาสได้เจอเข้าคนหนึ่ง เขาจึงรู้สึกสนใจมาก

“แกเป็นใคร?”

คิ้วสวยๆ ของฮาชิโมโตะ มินาโตะขมวดเข้าหากัน แต่ก็นึกไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

ตี๋ต้าจื้อยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย เดิมทีเขาก็เติบโตมาจากการเป็นนักฆ่า จึงไม่มีทางใจอ่อนให้กับสาวสวยอยู่แล้ว

“ฉันคือคนที่จะมาเอาชีวิตของเธอ!”

ระหว่างที่พูด ตี๋ต้าจื้อก็ตั้งท่า และอยากที่จะพุ่งเข้าใส่ฮาชิโมโตะ มินาโตะทันที

“ไสหัวไป!”

ทันใดนั้น ชายหัวล้านที่คอยคุ้มกันฮาชิโมโตะ มินาโตะอีกคนก็ตั้งสติได้ จึงพุ่งใส่ตี๋ต้าจื้อด้วยร่างกายที่ใหญ่โต แล้วซัดกำปั้นที่ใหญ่เท่ากระทะใส่ตี๋ต้าจื้อ

แต่ว่า ตี๋ต้าจื้อจะไปสนใจเขาได้ยังไง ขยับขาเล็กน้อยแล้วเอี้ยวตัวหลบออกอย่างง่ายดาย มีดในมืออันแหลมคมเฉือนกลับไปที่คออย่างไร้ความปรานี

ฉึก!

ชายหัวล้านหลบออกไม่ทัน พอถูกเฉือนเข้าไป เลือดสดๆ ก็ได้พุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว

ภายใต้ความเจ็บปวดที่แสนสาหัส ชายหัวล้านจึงรีบถอยหลังไปหลายก้าว ในการโจมตีเพียงครั้งเดียวของตี๋ต้าจื้อก็ทำให้สูญเสียความสามารถในการต่อสู้ไปกว่าครึ่ง

…..

เสชื่อไม่เปิดโอกาสให้เย่เทียนได้มีเวลาคิด ขยับขาเบาๆ แล้วพุ่งใส่เย่เทียนอย่างรวดเร็ว คมกระบี่ในมือวาดเป็นครึ่งวงกลม โจมตีใส่เย่เทียนอย่างรุนแรง

ในตอนที่คมกระบี่กำลังจะถึงตัวเย่เทียนนั้นเอง เย่เทียนก็ได้ถอยหลังไปครึ่งก้าว เหมือนจะอันตราย แต่ความจริงแล้วก็สามารถหลบออกได้อย่างสมบูรณ์แบบ

กับภาพที่เกิดขึ้น ทำให้รู้ม่านตาของเสชื่อหดลงเล็กน้อย นึกไม่ถึงว่าเย่เทียนจะใช้ท่าที่อันตรายขนาดนี้ มันเท่ากับว่ามั่นใจในตัวของตนมาก!

พอคิดอีกมุม เขาก็สังเกตเห็นรอยยิ้มที่ประหลาดบนใบหน้าของเย่เทียน ในใจก็เกิดลางสังหรณ์ที่ไม่ดีขึ้น จึงอยากที่จะถอยออกมาทันที แต่สุดท้ายมันก็ช้าเกินไปนิดหนึ่ง

ไม่รู้หมัดของเย่เทียนมาอยู่ตรงหน้าของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ กำปั้นอันเท่ากระทะมาพร้อมกับเสียงแหวกอากาศที่ดังสนั่น และกระแทกใส่เขาแทบจะทันที

ตุบ!

เสชื่อรู้สึกราวกับถูกรถบรรทุกที่วิ่งมาด้วยความเร็วชนเข้าอย่างจัง และกระเด็นออกไปอย่างควบคุมไม่ได้

ตุบ!

ตอนที่เขาพยายามตั้งสติได้นั้น แผ่นหลังก็กระแทกใส่กำแพงที่อยู่ข้างหลังอย่างแรงและร่วงลงพื้นแล้ว