บทที่ 81 เรื่องแกล้งโง่แกล้งบ้าฉันถนัด

หลังจากเย่เทียนออกไปได้ไม่นาน ก็มีคนมาตรวจดูสถานการณ์ทางนี้อย่างรวดเร็ว

แต่เพิ่งเดินเข้ามาในลานจอดรถ ภาพที่เข้าตาก็เป็นภาพที่แสลงตาเหลือเกิน

“บ้าเอ๊ย นี่มันอะไรกันวะเนี่ย? หมู่ในลานจอดรถ……”

“คงไม่ใช่ว่าทำจนเหนื่อย แล้วมาหลับกันที่นี่หมดหรอกนะ”

แต่ละคนพูดกันไปต่างๆนานา มีคนชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านหยิบมือถือออกมาถ่ายรูปด้วย พร้อมอัพโหลดไปบนเน็ต

คนบ้านเราชอบมุงเหมือนกันหมด เพียงแป๊บเดียวก็มีคนมาดูมากขึ้นเรื่อยๆ ผู้หญิงบางคนเห็นแล้วหน้าแดงก่ำ สบถและหลบออกไป

ยังไงซะนี่ก็เป็นช่วงเวลาพีคของคนเลิกงาน มีรถของผู้บริหารระดับสูงจอดอยู่ที่นี่ไม่น้อย พอเดินเข้ามาดูใกล้ๆก็อดผงะไม่ได้

“นั่นประธานรองจางจากฝ่ายตลาดนี่”

“โอ้โห ประธานรองจางมีรสนิยมแบบนี้หรอกหรอ ฉันอุตส่าห์ร่วมงานกับเขามาตั้งนาน ก่อนหน้านี้ฉันก็รู้สึกอยู่ว่าสายตาที่เขามองฉันมันแปลกๆ ตอนนี้มาคิดๆดูแล้วน่าสะอิดสะเอียนจริงๆ…..”

“ข่าวใหญ่ ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทหมู่ในลานจอดรถบริษัทจนเป็นลม ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป…..”

ผู้คนพูดกันไปต่างๆนานา และในช่วงเวลาสั้นๆไม่กี่นาทีนี้ ก็แพร่หลายจนคนภายในบริษัทรู้กันหมดอย่างรวดเร็ว

ขณะนั้น เฉินหวั่นชิงเพิ่งจัดการเพียงเอกสารในบริษัทเสร็จ กำลังเตรียมออกจากห้องทำงาน

"ประธานคะ แย่แล้ว!"

ร่างของกู้กวนชีวิ่งเข้ามาอย่างเร่งรีบจากข้างนอก ใบหน้าเล็กๆเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ทั้งยังแดงเกินกว่าที่ควรจะเป็น ราวกับได้เห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็น

"เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงทะเล่อทะล่าแบบนี้ล่ะ?"

เฉินหวั่นชิงขมวดคิ้วเรียวถาม

"ประธานคะ จางฟู่ฉีคนนั้น เขา เขา...... โอ๊ย ฉันไม่รู้ว่าจะบอกยังไงดี ประธานไปดูเองเถอะค่ะ"

ระหว่างที่คุยกันอยู่ กู้กวนชีก็ส่งโทรศัพท์มือถือของตัวเองไปให้

เฉินหวั่นชิงไม่เคยเห็นกู้กวนชีลนลานเท่านี้มาก่อน เธอนึกสงสัย หยิบมือถือมาดู หลังจากได้เห็นภาพแสลงตานั้นแล้ว ใบหน้างดงามก็แดงขึ้นมาในชั่วพริบตา

"นี่มันอะไรกัน?"

"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ จู่ๆภายในบริษัทก็กระจายข่าวนี้ออกมา สถานที่อยู่ในลานจอดรถของเรา"

กู้กวนชีไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลังเช่นกัน จึงตอบไปตามตรง

พอได้ยินคำว่าลานจอดรถ ใจของเฉินหวั่นชิงกระตุกวูบ นึกถึงเรื่องที่เย่เทียนถูกเธอส่งไปเอารถที่ลานจอดรถ

"หรือว่าเขาแอบกระทำการไม่ดี?"

เฉินหวั่นชิงคาดเดาในใจ แต่ไม่มีหลักฐาน เธอใจเย็นลงอย่างรวดเร็ว "ไปดูกันหน่อย!"

"ค่ะ!"

กู้กวนชีพยักหน้าทันที ตามหลังเฉินหวั่นชิงด้วยหน้าแดงก่ำ

สิบนาทีต่อมา เฉินหวั่นชิงมาถึงจุดเกิดเหตุ ที่นี่ถูกเหอเชิ่งที่มาตามข่าวควบคุมไว้แล้ว พอเห็นเฉินหวั่นชิงเข้ามาก็รีบเข้าไปต้อนรับด้วยสีหน้าละอายใจ "ประธานครับ เป็นความบกพร่องหน้าที่ของผมเอง คิดไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น"

"รู้มั้ยว่าใครเป็นคนทำ?"

เฉินหวั่นชิงขมวดคิ้วถาม

"กล้องวงจรปิดถูกปิดล่วงหน้าแล้วครับ ผมกำลังตรวจสอบบุคคลที่เข้าออกในลานจอดรถ ตอนนี้ยังไม่สามารถให้คำตอบที่แน่นอนได้ครับ” เหอเชิ่งรีบตอบ

"กล้องวงจรปิดโดนปิดหรอ?"

เฉินหวั่นชิงผงะในใจ เธอหันไปมองจางฟู่ฉีที่บัดนี้ยังสลบอยู่และมีคนคลุมปิดให้แล้วด้วยสัญชาตญาณ ก่อนจะดึงสายตากลับมาและเอ่ยขึ้นเรียบๆ

"ตอนนี้ไม่ใช่เวลาหาตัวคนทำผิด นายต้องรีบจัดการให้เสร็จสิ้นก่อนที่ข่าวถูกแพร่ออกไป! ผู้ช่วยกู้ คุณไปแจ้งผู้จัดการหวูฝ่ายประชาสัมพันธ์ ให้เขาติดต่อเป็นธุระกับหนังสือพิมพ์รายใหญ่หน่อย"