บทที่ 819 เขาไม่เป็นอะไรแน่นอน

“ลงมือ！”

แทบจะเป็นตอนที่หยวนเข่อเหวยพูดจบทันที พวกของชิวหย่าทั้งหลายก็หยิบระเบิดที่ยังพอเหลืออยู่ในตัวออกมา แล้วก็โยนไปทางฝั่งของปีศาจเลือด

ตูม！

สถานการณ์ก็เข้าสู่ความวุ่นวาย ไม่ว่าจะเป็นระเบิดแสง แก๊สน้ำตา และพวกระเบิดทั้งหลายก็ระเบิดกันออกมาหมด จนปกคลุมตัวของปีศาจเลือดไปหมด

เย่เทียนที่ไม่ได้พกระเบิดมาด้วยก็จ้องมองตัวของปีศาจเลือด ดูทุกการเคลื่อนไหวของเขา

ทันใดนั้นเอง เย่เทียนก็เห็นปีศาจเลือดบิดลำตัว แล้วเย่เทียนก็ผงะขึ้นในใจ จากนั้นก็รอบพูดเตือนทุกคนว่า “ระวัง！”

เพียงแต่ว่า สุดท้ายเขาก็บอกช้าไป ตอนที่สิ้นเสียงพูดของเขานั้น ด้านหลังก็เป็นเสียงร้องโอดโอยจนเกือบจะตายดังออกมา

พวกคนทางฝั่งของเย่เทียนก็รีบหันไปมอง เห็นว่ามีลูกทีมสองคนเลือดไหลที่ลำคอ เลือดไหลออกมาเป็นสาย

สองคนนั้นก็เอามือไปจับมือที่ลำคอพร้อมกัน จนกระทั่งล้มลงพื้นก็ยังไม่รู้ว่าตนเองตายได้อย่างไร

หยวนเข่อเหวยก็ดวงตาแดงก่ำขึ้นมาทันที คิดไม่ถึงว่าเพิ่งได้สู้กันเอง ก็ร่วงไปสองคนแล้ว ยิ่งกว่านั้นพวกเขาไม่รู้ด้วยว่าปีศาจเลือดวิ่งออกมาตอนไหน！

มุมปากของปีศาจเลือดก็เผยรอยยิ้มที่เยาะเย้ยออกมา “เอาพวกเด็กๆ นี่มารับมือกับกู พวกมึงไม่กลัวตายกันหรือไง！”

“บัดซบ！กูขอสู้ตายกับมึง！”

เปาโสงก็อึ้ง แล้วก็โมโหขึ้นมาทันที แล้วก็พุ่งเข้าใส่ปีศาจเลือดอย่างเสียสติ

หยวนเข่อเหวยเห็นก็ตกใจมาก รีบตะโกนไปว่า “เปาโสง กลับมาเดี๋ยวนี้！”

ต้องรู้ก่อนว่า สารพันธุกรรมนั้นอยู่ที่ตัวของเปาโสง ถ้าไม่ระวังทำแตกไป การเดินทางอย่างยากลำบากในครั้งนี้ก็สูญเปล่า！

เพียงแต่ว่า พอเห็นว่าเพื่อนพ้องสองคนล้มลงตรงหน้า เปาโสงที่มีอารมณ์ร้อนก็ถูกความแค้นเข้าบดบังดวงตา มีหรือจะฟังคำเตือน?

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม หยวนเข่อเหวยก็ทั้งกังวลทั้งโมโห แต่ก็ได้แต่ทนทนมองเปาโสงพุ่งตัวบุกออกไปราวกับลูกดอก

“ไม่ดูกำลังตัวเอง！”

เสว่อิ่งยิ้มเย็นเยาะเย้ย แต่ก็ไม่เห็นว่าจะเคลื่อนไหวอะไร ที่ด้านหน้าของเขาก็มีกำแพงน้ำแข็งโผล่ขึ้นมา เสียงดังตูม ป้องกันการโจมตีของเปาโสงไว้ได้

วินาทีต่อมา บนกำแพงน้ำแข็งก็เกิดเป็นหนามแหลมขึ้นมามากมาย ปักเข้าไปที่ตัวของเปาโสงอย่างรุนแรง

เปาโสงก็แค่ถูกความโกรธเข้าครอบงำไปชั่วขณะ ตอนที่กำแพงน้ำแข็งมาขวางการโจมตีไว้นั้น ก็ตั้งสติขึ้นมาได้ ในใจก็คิดว่าท่าไม่ดีแล้ว เลยรีบถอยทันที

เพียงแต่ว่า ถึงแม้เขาจะเร็ว แต่ก็ยังช้ากว่าการพุ่งตัวของหนามน้ำแข็งพวกนั้นนิดหน่อย

สึบ！

หนามน้ำแข็งปักเข้าที่แขนของเปาโสงอย่างแรง เลือดก็ไหลออกมาทันที

ในขณะที่หยวนเข่อเหวยโล่งอกมาเล็กน้อยนั้น ก็รีบเข้าไปทันที ยื่นมือไปพยุงตัวเปาโสงไว้ “ไม่เป็นอะไรนะ?”

“ไม่เป็นไร”

เปาโสงส่ายหัว แต่แขนของเขาถูกแทงจนเป็นรูหลายรู ไม่เป็นอะไรที่ไหนกัน?

เย่เทียนก็ยืนนิ่งอยู่ที่เดิมตั้งแต่แรก ตั้งสติจ้องมองไปที่ตัวของเสว่อิ่ง เพื่อต้องการหาจุดอ่อนของเขา

แต่น่าเสียดาย ต่อให้เมื่อครู่นี้เปาโสงโจมตีอย่างกะทันหัน ปีศาจเลือดก็ไม่มีจุดอ่อนอะไรเลย ทำให้คนมองออกยากจริงๆ ว่ามีจุดอ่อนอะไร！

ในตอนนี้ ทุกคนก็ใจร่วงตกมาอยู่ที่ตาตุ่ม ไหนเลยจะมีคำพูดที่องอาจกล้าหาญว่าจะกำจัดปีศาจเลือดเหมือนก่อนหน้านี้ได้อีก